I SA/Kr 1257/09

Sygn. akt I SA/Kr 1257/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 grudnia 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Agnieszka Jakimowicz, Sędziowie: WSA Beata Cieloch, WSA Bogusław Wolas (spr.), Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2009r., sprawy ze skarg R. P., na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 29 czerwca 2009r. Nr[...],, Nr[...],, Nr[...],, Nr[...],, w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażaleń z uchybieniem terminu, - s k a r g i o d d a l a - Postanowieniami z dnia 29 czerwca 2009 r Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że zażalenia R. P. na postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 kwietnia 2009 r nr [...] w sprawie zaliczenia nadpłaty z dnia 27 marca 2009 r z tytułu podatku od towarów i usług w kwocie 65 zł na poczet zaległości z tytułu podatku VAT za październik 2006 r, nr [...] w sprawie zaliczenia nadpłaty z dnia 27 marca 2009 r z tytułu podatku od towarów i usług w kwocie l8l zł 30 gr na poczet zaległości z tytułu podatku VAT za listopad 2006 r , nr [...] w sprawie zaliczenia nadpłaty z dnia 27 marca 2009 r z tytułu podatku od towarów i usług w kwocie 575 zł na poczet zaległości w podatku VAT za październik i listopad 2006 r, a także nr [...] w sprawie zaliczenia nadpłaty (wraz z odsetkami) z dnia 22 stycznia 2009 r z tytułu podatku od towarów i usług w łącznej kwocie 339 zł na poczet zaległości z tytułu podatku VAT za październik 2006 r zostały wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do ich wniesienia, określonego w art. 236 § 2 ordynacji podatkowej . W uzasadnieniu podkreślono, że powyższe postanowienia zostały doręczone skarżącemu w dniu 4 maja 2009 r wraz z prawidłowym pouczeniem o pawie wniesienia zażalenia. Termin do ich wniesienia mijał ll maja 2009 r . Pomimo to zażalenia na powyższe postanowienia zostały złożone osobiście na dzienniku podawczym właściwego Urzędu Skarbowego w dniu l5 maja 2009 r , a więc cztery dni po upływie ustawowego terminu. W skargach na powyższe postanowienia zarzucono, że nie obejmują one całości sprawy . Zostało bowiem wydane jeszcze jedno postanowienie o numerze [...], które w pierwszej wersji z dnia 24 kwietnia 2009 r. było napisane nieprawidłowo. Po interwencji podatnika w Urzędzie Skarbowym w dniu 8 maja 2009 r zostało ono poprawione przez pracowników urzędu z datą 8 maja 2009 r . W związku z tym za datę wniesienia zażalenia na wszystkie postanowienia wydane w sprawie zaliczenia nadpłaty nie należy przyjmować daty ll maja 2009 r. a l5 maja 2009 r. , bowiem wszystkie te postanowienia dotyczą tego samego okresu tzn. października i listopada 2006 r. i niemożliwym było indywidualne porównanie kwot z decyzji do rozpatrywanej sprawy. W otrzymanych postanowieniach nie wyjaśniono dlaczego Urząd Skarbowy naliczył odsetki na swoją korzyść, skoro podatnik nie miał żadnych zaległości podatkowych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skargi nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 236. § 1 ordynacji podatkowej na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Termin do jego wniesienia został określony w § 2 pkt l tego przepisu . Stanowi on, że zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. W oparciu o art. 239 tej ustawy w sprawach nieuregulowanych w rozdziale l6 do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Zastosowanie znajdzie zatem art. 228 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej, który przewiduje, że organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W omawianej sprawie przepisy te mają pełne zastosowanie . Nie budzi bowiem wątpliwości, że sporne zażalenia zostały wniesiony z uchybieniem siedmiodniowego terminu do ich wniesienia. Nie ma znaczenie, iż w sprawie wydawane były także inne postanowienia. Każde z nich było bowiem wydane w odrębnej sprawie administracyjnej i podlegało odrębnemu zaskarżeniu. Istnienie związku faktycznego pomiędzy tymi postanowieniami nie miało wpływu na bieg terminu do ich zaskarżania. Cytowany wyżej art. 236 § 2 pkt l ordynacji podatkowej, nie przewiduje bowiem, aby taka okoliczność miała wpływ na sposób liczenia terminu do wniesienia zażalenia. Zaskarżone postanowienia zawierają ściśle formalne rozstrzygnięcia. Zawęża to granice rozpoznania sprawy ze skarg na te postanowienia. W ramach postępowania nie mogą być zatem oceniane kwestie merytoryczne związane z zaliczeniem nadpłaty, gdyż pozostają one poza zakresem przedmiotowym sprawy objętej skargą. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanych przepisów oraz art. l5l ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.