I SA/Kr 1260/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2007r. postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR, z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2007r. Jak wynika z uzasadnienia tego wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" J. P. ma 68 lata i utrzymuje się tylko z emerytury w wysokości 1225,68 zł. brutto, miesięcznie. Jest właścicielem: domu o pow. 60 m2 - nieprzedstawiającego żadnej wartości, bez prądu, co, łazienki ; mieszkania o pow. 8 m2 ; nieruchomości rolnej stanowiącej nieużytki o pow. 3,56 ha. Nie korzysta z żadnej pomocy rodziny czy pomocy społecznej. J. P. podnosi, iż jest ciężko chory na nadciśnienie, zanik kości kręgosłupa, upośledzenie rozkurczowe, arytmię serca, rozedmę płuc. Ma naczyniaka w brzuchu i uskarża się na wątrobę oraz woreczek żółciowy. Leczenie tych schorzeń jest bardzo kosztowne. Prywatne wizyty , zabiegi w klinice i u bioenergoterapeuty, lekarstwa, zioła, pochłaniają miesięcznie 800 zł. W związku z tym niewiele pozostaje mu na utrzymanie. Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem Sądu na uwzględnienie. Instytucja przyznania prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz .1270) przysługuje osobie fizycznej , gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Sytuacja J. P. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez niego kosztów sądowych. Jest on człowiekiem starszym i bardzo schorowanym. Otrzymuje wprawdzie stały dochód w postaci emerytury, jednak koszty związane z leczeniem (800 zł. ), które ponosi, są bardzo wysokie w stosunku do samego świadczenia . Na zaspokojenie potrzeb życiowych zostaje mu więc niewiele środków finansowych. Jest właścicielem domu i nieruchomości rolnej. Należy jednak podkreślić , iż dom jest bez prądu, łazienki i co, a nieruchomość rolna to nieużytki, które nie przynoszą żadnego dochodu. Stąd też konieczność poniesienia kosztów sądowych nawet niewysokich (jak w niniejszej sprawie ) spowodowałaby zagrożenie egzystencji strony skarżącej . Nie można natomiast ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości. Biorąc powyższe pod uwagę orzekający przychylił się do wniosku J. P. o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§3, art. 246§1 pkt. 2) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz .1270) orzeczono jak w sentencji.