I SA/Kr 1267/09

Sygn. akt I SA/Kr 1267/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 września 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Sędziowie: WSA Ewa Michna (spr), WSA Maria Zawadzka, Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2009r., sprawy ze skargi Gminy L., na informację Urzędu Marszałkowskiego, z dnia 12 sierpnia 2009r. Nr [...], w przedmiocie negatywnej oceny projektu, - s k a r g ę o d d a l a - I. 1. Pismem z dnia 31 sierpnia 2009r. Gmina L. (zwana dalej "stroną skarżącą") wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na informację Zarządu Województwa o negatywnym wyniku procedury odwoławczej dotyczącej oceny projektu "Budowa hali sportowej z widownią i zapleczem przy Gimnazjum w L." – karta projektu [...] złożonego w ramach [...] Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 Oś priorytetowa 6 Spójność wewnątrzregionalna. Działanie 6.2 Rozwój Obszarów Wiejskich, Schemat B. 2. Do skargi dołączone zostały dokumenty: karta projektu wraz z załącznikami tj. matrycą logiczną oraz oświadczeniem osoby do kontaktów w sprawie projektu; informacja z dnia 10 lipca 2009r. o wynikach preselekcji wraz z załączoną kartą oceny projektu; protest z dnia 21 lipca 2009r.; odpowiedź z dnia 12 sierpnia 2009r. na protest. W dniu wniesienia skargi (31 sierpnia 2009r.) została uiszczona opłata z tytułu wpisu od skargi w kwocie 200zł. 3. Z dołączonych do skargi dokumentów tj. informacji z dnia 10 lipca 2009r. o wynikach preselekcji wraz z załączoną kartą oceny projektu wynikało, że strona skarżąca otrzymała 0 punktów za kryterium komplementarności i 2 punkty za kryterium kompleksowości. W konsekwencji, projekt strony skarżącej nie przeszedł do następnego etapu konkursu. W uzasadnieniu oceny (karta oceny projektu) z dnia 10 lipca 2009r. strona przeciwna wskazywała, że jeśli chodzi o komplementarność projektu, to w karcie projektu, w rubryce dotyczącej tegoż kryterium, strona skarżąca wykazała jedynie związek projektu z planowanym w przyszłości przedsięwzięciem w Kryspinowie (budową obiektu sportowego), nie deklarując, że inwestycja jest przesądzona - co powodowało, że powinna otrzymać 0 punktów. Natomiast co do kryterium kompleksowości, to z uwagi na przedstawienie jedynie standardowej oferty w obiekcie i brak dodatkowej oferty dla potencjalnych odbiorców, strona skarżąca otrzymała 2 punkty. 4. W wniesionym proteście strona skarżąca domagała się podwyższenia punktacji wskazując na związek projektu z istniejącą już i sfinansowaną inwestycją tj. samym gimnazjum, o czym miała świadczyć nazwa projektu "Budowa hali sportowej z widownią i zapleczem przy Gimnazjum w L.". Dodatkowo, strona skarżąca wskazywała na możliwość organizowania dodatkowej oferty zajęć o charakterze edukacyjno – kulturalnym przeznaczonej dla mieszkańców gminy, gmin ościennych oraz turystów, wymieniając przy tym konkretne imprezy, które miały być organizowane w hali. 5. Podniesione w proteście zarzuty nie zostały uznane za zasadne, o czym strona skarżąca została poinformowana z powtórzeniem dotychczasowej argumentacji co do ilości przyznanych punktów, a także ze wskazaniem, że podstawa oceny były informacje zawarte w karcie projektu. 6. W wniesionej skardze strona skarżąca, domagając się stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, zarzuciła Zarządowi Województwa (zwanego dalej "strona przeciwną") naruszenie §5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 193 poz. 1399). 7. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że w wyniku wstępnej oceny projektu (preselekcji) otrzymała zaniżoną ilość punktów w zakresie dwóch kryteriów: komplementarności projektu i kompleksowości projektu. 8. W ocenie strony skarżącej, błędnie przyznano jej 0 punktów za kryterium komplementarności z powodu jakoby braku powiązania planowanej inwestycji z innymi przedsięwzięciami. Zdaniem strony skarżącej, w dokonywanej ocenie projektu pominięto fakt, że, jak sama nazwa projektu wskazywała - "Budowa hali sportowej z widownią i zapleczem przy Gimnazjum w L." – projektowana hala sportowa budowana miała być przy istniejącym gimnazjum w L., zatem nie mogła być traktowana jako odizolowane przedsięwzięcie bez powiązania z innymi projektami. Strona skarżąca wskazała, że zgodnie z załącznikiem nr 4 – "Kryteria Wyboru Projektów do Uszczegółowienia Programu Operacyjnego na lata 2007-2013" jeżeli projekt był komplementarny w stosunku do projektów zrealizowanych przez Beneficjenta wówczas liczba punktów do kryteriów "Komplementarność projektu" wynosić miała 3, co przy wadze równej 3 dawać miało wynik końcowy 9 dla tego kryterium. Strona skarżąca zaznaczała, że projektowana hala miała zostać wzniesiona na gruntach do niej należących, tak jak i samo gimnazjum, które zostało przez nią wybudowane na jej własnych gruntach. Dodatkowo strona skarżąca zaznaczała, że projekt miał być elementem szeregu działań o charakterze rekreacyjnym, oświatowym, sportowym i kulturalnym (w skardze przykładowo wymienione zostały imprezy o tego typu charakterze). Reasumując w tej części swoje wywody, strona skarżąca podkreślała, że hala sportowa miała stanowić niezwykle istotne uzupełnienie istniejącego zaplecza edukacyjno-sportowego oraz uzupełnienie działań podejmowanych lokalnie, co przyczyniać się miało do rozwoju i promocji aktywności sportowej wśród społeczności lokalnej i regionalnej. 9. Kwestionując z kolei prawidłowość oceny kryterium kompleksowości projektu strona skarżąca zarzuciła, że przyznano jej jedynie 2 punkty, podczas gdy, zgodnie z ww. załącznikiem nr 4 – "Kryteria Wyboru Projektów do Uszczegółowienia [...] Programu Operacyjnego na lata 2007-2013", powinna otrzymać 3 punkty, co przy wadze równej 3 dawać miało wynik końcowy 9 dla tego kryterium. W uzasadnieniu swoich zarzutów strona skarżąca podniosła, że błędnie oceniony został jej projekt jako przewidujący "...standardowe działania umożliwiające uruchomienie prowadzonej działalności bez dodatkowej oferty w obiekcie". Strona skarżąca wskazała, że oceny projektu dokonano jedynie w oparciu o opis projektu zawarty w pkt 3.4 Karty Projektu, co zresztą było spójne z zapisami matrycy logicznej i wskaźnikami produktu. W ocenie strony skarżącej, nie zostały natomiast wzięte pod uwagę: opis rezultatów oraz zapisy znajdujące się w Karcie Projektu i Matrycy logicznej (pkt 3.B i 3.D Matrycy oraz pkt 3.3 Karty projektu) mówiące, że budowa hali umożliwić miała oprócz prowadzenia działań standartowych (zajęcia sportowe, zawody sportowe), również uruchomienie dodatkowej oferty dla mieszkańców Gminy L., gmin ościennych i turystów (organizowanie imprez kulturalno - oświatowych oraz wynajem hali sportowej, co z kolei wymagało zatrudnienia 3 osób (pkt 3.B Matrycy, pkt 5.2 Karty Projektu). Zdaniem strony skarżącej, projektowana inwestycja składająca się z wielu elementów (widownia na 200 osób, zaplecze) powiązanych ze sobą funkcjonalnie, umożliwić miała uruchomienie dodatkowej oferty organizowanie imprez kulturalnych i wynajem hali; w hali mogły być organizowane zajęcia rehabilitacyjne (gimnastyka korekcyjna), a także taneczno-sportowe (aerobik, kursy tańca). 10. W odpowiedzi na skargę, strona przeciwna będąca jednocześnie instytucją zarządzającą [...] Regionalnego Programu Operacyjnego, wniosła o oddalenie skargi, dołączając wymienione szczegółowo w tejże odpowiedzi, dokumenty związane ze sprawą (dowód doręczenia negatywnej oceny, regulamin konkursu, fragmenty Uszczegółowienia [...]Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 dotyczące schematu 6.2.B wraz z uchwałami je przyjmującymi, kryteria wyboru projektów wraz z uchwałami je przyjmującymi). Odnosząc się do zarzutów skargi, strona przeciwna wskazała, że powołany w skardze §5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007r. ustanawiający program pomocowy, zawierał definicję nowej inwestycji i określał jaki jest cel udzielanej pomocy. W konsekwencji, zdaniem strony przeciwnej, zarzuty skargi nie precyzowały, na czym miałoby polegać naruszenie powołanego przepisu, tym bardziej, że w rzeczywistości strona skarżąca kwestionowała ilość przyznanych punktów w trakcie preselekcji, co w ogóle, w jej ocenie, nie miało związku z ww. §5 rozporządzenia. W końcowej części odpowiedzi na skargę, strona przeciwna podkreślała, że to strona skarżąca nie wykazała w złożonej dokumentacji komplementarności i kompleksowości projektowanego przedsięwzięcia. II. 1. Na rozprawie w dniu 30 września 2009r. strony podtrzymały swoje stanowisko, przy czym pełnomocnik strony skarżącej podniósł dodatkowo, że akty prawne, na podstawie których toczyło się postępowanie konkursowe, były aktami prawa blankietowego wydanego z naruszeniem art.93 ust. 2 Konstytucji. W istocie bowiem ocena projektów na poziomie regionalnym (w przeciwieństwie do krajowych programów operacyjnych) dokonywana miała być, zdaniem pełnomocnika, w oparciu o mało formalne zalecenia i informacje, na dowód czego złożył pełnomocnik wydruk ze strony internetowej Centrum Informacyjnego FEN oraz kserokopię maila dotyczące schematu 2.2.B i 2.1.A. W przekonaniu pełnomocnika strony skarżącej dokumenty te dowodziły, że podobne praktyki mogły mieć miejsce również przy ocenie działań 6.6.B. W związku podniesionymi zarzutami, pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zobowiązanie pełnomocnika strony przeciwnej do wyjaśnienia czy fakty takie miały miejsce. Podkreślił bowiem, że jedynym przepisem, który mógł być brany pod uwagę to ww. §5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007r. Dodatkowo pełnomocnik wniósł o rozważenie możliwości skierowania pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie zgodności przepisów uchwalanych przez Zarząd Województwa [...]z Konstytucją RP. 2. Pełnomocnik strony przeciwnej pozostawił wnioski pełnomocnika strony skarżącej do uznania sądu. 3. Sąd oddalił wniosek pełnomocnika strony skarżącej o zobowiązanie organu do ustosunkowania się odnośnie praktyki w przedmiocie oceny wniosku. III Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: 1. Skarga nie była zasadna. 2. Rozpatrując wniesioną skargę należałoby zaznaczyć, że zgodnie z art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenie polityki rozwoju (Dz. U Nr 227, poz. 1658 z późn. zm) wniesiona skarga na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej dotyczącej rozstrzygnięcia w przedmiocie oceny projektu podlega kontroli sądu administracyjnego sprawowanej w trybie art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm). Przepis ten stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. 3. Powołana powyżej ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju zawiera szczególne uregulowania dotyczące sposobu rozstrzygnięcia sądu administracyjnego (art. 30c ust. 3 i 5), a także wskazuje (w art.30e), że zaskarżona do sądu administracyjnego informacja o negatywnym wyniku procedury odwoławczej jest traktowana jako akt, nie będący decyzją lub postanowieniem administracyjnym lub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy czym stosowanie w sprawie przepisów tejże ustawy tj. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi następuje z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. 4. W konsekwencji takiego ukształtowania zakresu kognicji sądu administracyjnego, rozpatrujący sprawę Sąd, po wstępnej kontroli skuteczności wniesienia skargi (skarga wniesiona w terminie, prawidłowo opłacona, zawierająca wymagane w sprawie załączniki) może badać meritum rozstrzygnięcia (w rozpatrywanej sprawie czy przepisy wewnętrzne regulujące procedurę konkursową były zgodne z Konstytucją RP i czy projektowi przyznano prawidłową ilość punktów). Sąd nie jest przy tym związany granicami skargi, w sprawie znajduje bowiem zastosowanie również art. 134. § 1 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (przepis ten nie został wyłączony ze stosowania ww. art. 30e cyt. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) stanowiący, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może też wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 §2 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). W razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddali, a w razie jej uwzględnienia, sąd stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekaże jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (art. 30c ust. 3 pkt 1 i 2 cyt. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Sąd administracyjny nie może więc orzec merytorycznie i przyznać odpowiednią ilość punktów ocenianemu projektowi, może jedynie (stwierdzając że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo) zobowiązać instytucję zarządzającą lub pośredniczącą do ponownej oceny wniosku na takim etapie, na jakim złożono skargę, przy czym instytucja ta będzie związana oceną prawną wyrażoną w prawomocnym wyroku (art.153 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). 5. W rozpatrywanej sprawie przedmiotem sporu była wartość przyznanej punktacji projektowi strony skarżącej na etapie preselekcji przy dokonywanej ocenie projektu w zakresie dwóch kryteriów: kompleksowości i komplementarności. Dodatkowo strona skarżąca kwestionowała w ogóle zasadność stosowania powyższych kryteriów jak i całej procedury oceny, a to z uwagi na niezgodność z art. 93 ust. 2 Konstytucji RP przepisów dotyczących tejże procedury (dokonywanie oceny w oparciu o kryteria sformułowane w aktach wydanych z naruszeniem powołanych przepisów konstytucyjnych), co miało oznaczać również, że naruszony został §5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 193 poz. 1399). Dodatkowo strona skarżąca wskazywała na wysokie prawdopodobieństwo stosowania przy ocenie nieformalnych zaleceń i wytycznych, nie znajdujących podstawy prawnej w obowiązującym porządku prawnym. 6. Odnosząc się na wstępie do najdalej idących zarzutów o niekonstytucyjności przepisów regulujących zasady oceny, a w szczególności określających kryteria oceny projektów, należałoby na wstępie zaznaczyć, że były to przede wszystkim przepisy wprowadzone uchwałą nr 38/08 Komitetu Monitorującego [...] Regionalny Program Operacyjny (KM MRPO) w latach 2007-2013 z dnia 22 lutego 2008r. w sprawie zatwierdzenia kryteriów wyboru operacji finansowanych w ramach [...]Regionalnego Programu Operacyjnego w latach 2007-2013. Przepisy te ulegały zmianom wprowadzanym przez kolejne uchwały KM MRPO nr 44/08 z dnia 25 czerwca 2008r. oraz nr 5/09 z dnia 10 lutego 2009r. (późniejsze zmiany dokonywane były po dacie rozpoczęcia postępowania, nie miały wiec znaczenia dla rozpatrywanego sporu). Modyfikacja kryteriów nastąpiła w drodze ostatniej z ww. uchwał tj. uchwały KM MRPO nr 5/09 z dnia 10 lutego 2009r. w sprawie zmiany uchwały Komitetu Monitorującego [...] Regionalny Program Operacyjny w latach 2007-2013. Dla porządku należy też dodać, że wspomniane kryteria stanowią załącznik nr 4 do Uszczegółowienia [...]Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 przyjętego uchwałą nr 204/08 Zarządu Województwa [...] z dnia 13 marca 2008r. w sprawie zmiany uchwały nr 938/07 z dnia 27 listopada 2007r. w sprawie przyjęcia Uszczegółowienia [...]Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 – zwanego dalej "Uszczegółowieniem" (zmienianego później kolejnymi uchwałami). Dodatkowo, sama procedura konkursowa (wyboru projektów) odbywała się w trybie "Regulaminu Konkursu dla Osi Priorytetowej 6 Spójność wewnątrzregionalna Działanie 6.2. Rozwój obszarów wiejskich, Schemat B Infrastruktura społeczna, w tym edukacyjna i sportowa w ramach [...]Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013" - zwanego dalej "Regulaminem" - wprowadzonego uchwałą nr 195/09 Zarządu Województwa [...] z dnia 26 lutego 2009r. 7. Powołane powyżej przepisy zostały wprowadzone na podstawie art. 65 lit.a) Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U.UE L z dnia 31 lipca 2006r. z późn. zm). Powołany przepis stanowi, że Komitet monitorujący analizuje i zatwierdza kryteria wyboru finansowanych operacji w terminie sześciu miesięcy od zatwierdzenia programu operacyjnego i zatwierdza wszelkie zmiany tych kryteriów zgodnie z potrzebami programowania. Dodatkowym krajowymi przepisami upoważniającym generalnie do działania instytucję zarządzającą w zakresie realizacji obowiązków nałożonych przez ww. Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r., był art. 26 cyt. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz art. 36 ust. 1 i 2 tejże ustawy upoważniający komitet monitorujący powoływany uchwałą zarządu województwa do wykonywania obowiązków o których mowa w art. 63 ww. rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. Z kolei art. 63 ust. 2 tegoż rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r. stanowi, że każdy komitet monitorujący sporządza swój regulamin wewnętrzny w ramach instytucjonalnego, prawnego i finansowego porządku danego państwa członkowskiego oraz przyjmuje go w porozumieniu z instytucją zarządzającą w celu wykonywania swoich zadań zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. 8. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 249 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. Urz. UE Nr C 321E/01 z dnia 29 grudnia 2006 r. - wersja skonsolidowana) rozporządzenie ma zasięg ogólny. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich. Tak więc, ww. rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006r., (na podstawie, którego wprowadzono "Uszczegółowienie", "Regulamin", a zwłaszcza kryteria oceny projektów) stanowi źródło prawa powszechnego w Polsce na zasadzie art. 87 ust. 1 i art. 91 ust. 1 Konstytucji RP. 9. Wydane na podstawie delegacji konkretnego przepisu (bezpośrednio obowiązującego) rozporządzenia unijnego przepisy prawa wewnętrznego (krajowego), nie będące przy tym rozporządzeniami krajowymi wydanymi na podstawie ustaw krajowych, mieszczące się w zakresie delegacji tegoż rozporządzenia unijnego stanowią podstawę do działania, co oznacza, że zarzut sprzeczności tego typu uregulowań z art. 93 ust. 2 Konstytucji RP Sąd uznał za niezasadny. W ocenie Sądu wewnętrznego aktu krajowego wydawanego na podstawie przepisu bezpośrednio obowiązującego rozporządzenia unijnego nie można utożsamiać z zarządzeniem, o którym mowa w powołanym art.93 ust. 2 Konstytucji RP. Powyższe oczywiście nie oznacza braku możliwości kontroli tego typu aktów wydawanych na podstawie rozporządzeń wspólnotowych z zasadami konstytucyjnymi. 10. Dodatkowe przepisy tj. ww. "Uszczegółowienie" i "Regulamin" Sąd uznał, za nie naruszające odpowiednio art. 60 lit. a) ww. rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. oraz art. 13 rozporządzenia wykonawczego tj. rozporządzenia Komisji (WE) nr 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (Dz.U.UE L z dnia 27 grudnia 2006 r.). 11. Powołane przepisy przewidują, że instytucja zarządzająca ( w rozpoznawanej sprawie Zarząd Województwa[...]) odpowiada za zarządzanie programami operacyjnymi i ich realizację zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, a w szczególności za zapewnienie, że operacje są wybierane do finansowania zgodnie z kryteriami mającymi zastosowanie do programu operacyjnego oraz że spełniają one mające zastosowanie zasady wspólnotowe i krajowe przez cały okres ich realizacji (ww. art. 60 lit.a) rozporządzenia). Dodatkowo (ww. art. 13 rozporządzenia), do celów wyboru i zatwierdzania operacji zgodnie z art. 60 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1083/2006 instytucja zarządzająca jest odpowiedzialna za udzielenie beneficjentom informacji o szczegółowych warunkach dotyczących dostaw towarów lub usług w ramach operacji, planu finansowego, terminu realizacji oraz dotyczących obowiązku przechowywania i przedkładania danych finansowych i innych informacji. W ocenie Sądu powołane przepisy wspólnotowe zostały więc w sposób prawidłowy zastosowane w rozpatrywanej sprawie. 12. W związku z powyższym Sąd uznał również za niezasadny zarzut naruszenia §5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych. 13. Strona skarżąca, co słusznie zauważyła strona przeciwna w odpowiedzi na skargę, nie wskazała, na czym faktycznie miało polegać naruszenie ww. przepisu, a powołany przepis w rzeczywistości stanowi jedynie o celu przeznaczenia pomocy i zawiera definicje inwestycji. Zgodnie bowiem z ww. §5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007r. pomoc ma na celu wspieranie rozwoju gospodarczego i społecznego regionu przez udzielanie bezpośredniego wsparcia beneficjentom pomocy. Pomoc może być udzielana beneficjentom pomocy na realizację nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją w województwie objętym danym regionalnym programem operacyjnym. Nowa inwestycja, przy tym obejmuje inwestycję w środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne związane z: utworzeniem nowego przedsiębiorstwa, rozbudową istniejącego przedsiębiorstwa, dywersyfikacją produkcji przedsiębiorstwa poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego w istniejącym przedsiębiorstwie; nabycie środków trwałych bezpośrednio związanych z przedsiębiorstwem, które zostało zamknięte lub zostałoby zamknięte, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym środki nabywane są przez inwestora niezależnego od zbywcy. Nową inwestycją nie jest natomiast : inwestycja prowadząca wyłącznie do odtworzenia zdolności produkcyjnych; nabycie udziałów lub akcji przedsiębiorstwa. Przy udzielaniu pomocy na nowe inwestycje, o których mowa w ust. 2, niedozwolone jest stosowanie ograniczeń sektorowych, z wyłączeniem nowych inwestycji z zakresu turystyki. 14. Przytoczony powyżej §5 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007r. nie został więc naruszony, nawet jeżeli strona skarżąca swój zarzut rozumie jako brak uwzględnienia projektu w konkursie, w sytuacji gdy miał on na celu wspieranie rozwoju gospodarczego i społecznego regionu. W ocenie Sądu, powołany przepis nie może bowiem stanowić podstawy do żądania przyznania pomocy dla wszystkich składanych w konkursie projektów, niezależnie od stopnia spełnienia kryteriów oceny sformułowanych przez komitet monitorujący w konkretnym postępowaniu konkursowym. 15. Sąd uznał również za niezasadny zarzut dotyczący nieformalnych wyjaśnień i instrukcji przy wypełnianiu wniosków. W sposób oczywisty praktyka taka jest naganna, uniemożliwia ona bowiem równy udział wszystkich zainteresowanych w postępowaniu konkursowym. Niemniej jednak w rozpatrywanej sprawie ocena projektu została dokonana wyłącznie w oparciu o kryteria znane i udostępnione publicznie (na stronach internetowych) w sposób umożliwiający przygotowanie wniosków w kształcie pozwalającym na dokonanie oceny zgodnie z tymi kryteriami. Uprawdopodabnianie swoich zarzutów wykazywaniem istniejącej praktyki nieformalnej oceny przy postępowaniach dotyczących innych działań i w innych postępowaniach konkursowych, Sąd uznał za niewystarczające, skoro strona skarżąca nie uprawdopodobniła nawet aby zastosowane w jej ocenie kryteria miały związek z takimi nieformalnymi instrukcjami czy zaleceniami. W konsekwencji Sąd oddalił wnioski dowodowe w tym zakresie. 16. Odnosząc się z kolei do zarzutów skargi dotyczących bezpośrednio zasadności oceny projektu w oparciu o kryteria kompleksowości i komplementarności to należałoby zauważyć, że kryteria te zostały precyzyjnie określone w ww. uchwale KM MRPO nr 38/08 z dnia 22 lutego 2008r. w brzmieniu nadanym uchwałą nr 5/09 z dnia 10 maja 2009r. 17. Zgodnie z powołanymi uregulowaniami komplementarność projektu należało oceniać na podstawie karty projektu wraz z załącznikami (kolumna 3 tabeli określającej kryteria wstępnej kwalifikacji projektów-preselekcji dotyczące oceny wskaźnikowej), przy czym zgodnie z komentarzem (kolumna 7 tabeli określającej kryteria wstępnej kwalifikacji projektów-preselekcji dotyczące oceny wskaźnikowej) kryterium komplementarności projektu odpowiadać miało na pytanie czy projekt jest częścią jakiejś większej całości, czy też jest odizolowanym przedsięwzięciem bez powiązań z innymi projektami. Preferowane miały być bowiem projekty komplementarne z innymi przedsięwzięciami. W ramach kryterium należało ocenić komplementarność projektu w stosunku do: projektów aktualnie realizowanych lub zrealizowanych przez Beneficjenta (3 punkty), projektów aktualnie realizowanych lub zrealizowanych przez inne podmioty niż Beneficjent (2 punkty), projektów planowanych zarówno przez wnioskodawcę, jak i inne podmioty, których realizacja została przesądzona, co oznaczać miało, że projekt był uwzględniony w budżecie, w wieloletnim planie inwestycyjnym lub innym dokumencie (1 punkt). W przypadku, gdyby projekt powiązany byłby z innymi przedsięwzięciami nie mającymi żadnego poparcia w jakichkolwiek dokumentach a także brak byłoby komplementarności należało przyznać 0 punktów. 18. Poza sporem w rozpatrywanej sprawie było, że w formularzu karty projektu zawierającego odrębna rubrykę dla kryterium komplementarności strona skarżąca wskazała jedynie na związek projektu z planowaną w przyszłości inwestycją w K. Dopiero później, w wniesionym proteście oraz w skardze, strona skarżąca wykazywała, że sama nazwa projektu "Budowa hali sportowej z widownią i zapleczem przy Gimnazjum w L." świadczyć miała o komplementarności projektu z przedsięwzięciem – budową gimnazjum – zrealizowaną przez stronę skarżącą, co miało uprawniać do otrzymania w ocenie 3 punktów. 19. Zdaniem Sądu, podniesiony zarzut w zakresie błędnej oceny kryterium komplementarności, w istocie zmierzał do uzupełnienia wniosku o elementy, które, w opinii strony skarżącej, pozwoliłyby uzyskać większą ilość punktów przy ocenie wskaźnikowej na etapie preselekcji. Należy jednak zauważyć, że strona skarżąca ani w odrębnej rubryce karty projektu (przeznaczonej w formularzu do wykazania stopnia spełnienia kryterium komplementarności), ani też w pozostałych załącznikach nie wskazała na istniejące powiązania z innymi przedsięwzięciami uniemożliwiając tym samym przyznanie 3 punktów w sposób opisany w kryteriach wstępnej kwalifikacji projektów-preselekcji dotyczących oceny wskaźnikowej wprowadzonych w ww. uchwale KM MRPO nr 38/08 z dnia 22 lutego 2008r. w brzmieniu nadanym uchwałą nr 5/09 z dnia 10 maja 2009r. Bezspornym jest, że w sposób wyraźny jako powiązane przedsięwzięcie strona skarżąca wskazała jedynie planowaną inwestycję w Kryspinowie, nie wykazując jednocześnie, aby "realizacja została przesądzona, co oznaczać miało, że projekt był uwzględniony w budżecie, w wieloletnim planie inwestycyjnym lub innym dokumencie". Odwoływanie się w proteście i skardze do nazwy projektu, w ocenie Sądu, nie jest wystarczające do wykazania istniejącego na etapie składania projektu powiązania z innymi przedsięwzięciami tj. budową gimnazjum. Nazwa projektu, co do zasady, wprawdzie może odzwierciedlać powiązanie projektu z innymi przedsięwzięciami, ale też w rozpatrywanej sprawie nazwa projektu nie wskazywała na powiązanie z przedsięwzięciami "aktualnie realizowanymi lub zrealizowanymi przez Beneficjenta", co oznacza, że nazwa projektu nie zawierała odniesień do źródeł finansowania lub właściciela powiązanych przedsięwzięć. W warunkach polskich gimnazjum mogło się bowiem znajdować w budynkach zbudowanych w różnym okresie czasu, a budowa tegoż gimnazjum mogła być finansowana z różnych źródeł. 20. Odwoływanie się również w skardze do planowanych w hali imprez o charakterze sportowo-edukacyjno-kulturalnym nie stanowi, w ocenie Sądu, wykazania, że na etapie składania projektu wykazano powiązania z innymi przedsięwzięciami w sposób odpowiadający opisowi oceny kryterium komplementarności. Zdaniem Sądu, planowane imprezy nie są innymi powiązanymi projektami, o których mowa w kryteriach oceny. 21. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi dotyczących kryterium kompleksowości to zgodnie z powołanymi wyżej uregulowaniami kompleksowość projektu należało oceniać na podstawie karty projektu wraz z załącznikami (kolumna 3 tabeli określającej kryteria wstępnej kwalifikacji projektów-preselekcji dotyczące oceny wskaźnikowej), przy czym zgodnie z komentarzem (kolumna 7 tabeli określającej kryteria wstępnej kwalifikacji projektów-preselekcji dotyczące oceny wskaźnikowej) kryterium kompleksowości projektu oznaczało realizację w ramach projektu więcej niż jednego elementu. Badaniu podlegać miało czy oprócz elementów standartowych projekt oferował dodatkowe wartości w zakresie infrastruktury i wyposażenia (podkreślenie Sądu) wykraczające poza jego podstawowe funkcje. Jeżeli projekt składał się z wielu elementów powiązanych ze sobą funkcjonalnie, a jego realizacja umożliwić miała uruchomienie dodatkowej oferty (podkreślenie Sądu) dla potencjalnych odbiorców – projektowi przyznano by 3 punkty. Jeżeli natomiast projekt przewidywał standardowe działania umożliwiające uruchomienie/rozszerzenie prowadzonej działalności bez uruchamiania dodatkowej oferty – projektowi przyznano by 2 punkty. 22. Strona skarżąca kwestionując w skardze zasadność dokonanej oceny według kryterium kompleksowości przyznawała, że budowa hali umożliwić miała prowadzenie działań standartowych (zajęcia sportowe, zawody sportowe). Wykazując natomiast, że projekt umożliwił również uruchomienie dodatkowej oferty dla mieszkańców Gminy L., gmin ościennych i turystów wskazywała na możliwość organizowanie w hali imprez kulturalno - oświatowych oraz wynajem hali sportowej, co z kolei wymagało zatrudnienia 3 osób. Wbrew sugestiom skargi pkt 3.B Matrycy i pkt 5.2 Karty Projektu wskazywały jedynie na potencjalnych odbiorców oferty hali sportowej, a nie precyzowały jaka to dodatkowa oferta zostanie uruchomiona w hali sportowej dzięki "dodatkowym wartościom w zakresie infrastruktury i wyposażenia". W ocenie Sądu, o ile można uznać, że projektowane zaplecze hali sportowej w rozmiarach większych niż typowe szatnie i pomieszczenia znajdujące się przy szkolnych salach gimnastycznych, a także budowana widownia stanowiły "dodatkowe wartości w zakresie wyposażenia i infrastruktury" to strona skarżąca nie precyzowała jaka to dzięki tym elementom zostanie uruchomiona "dodatkowa oferta" ponad standardowe wykorzystanie hali sportowej z widownią i zapleczem. Dopiero na etapie protestu i skargi strona skarżąca wyjaśniając, że w hali miały być organizowane zajęcia rehabilitacyjne (gimnastyka korekcyjna), a także taneczno-sportowe (aerobik, kursy tańca) precyzowała charakter imprez i zajęć jakie miały mieć miejsce w budowanej hali. W konsekwencji, Sąd nie mógł wziąć pod uwagę powyższej argumentacji badając czy te elementy stanowiły o ponadstandartowej ofercie strony skarżącej. 23. W ocenie Sądu, uzupełnianie w skardze (jak i w proteście) projektu o dodatkowe elementy (nawet jeśli mogły być one wykazane już na etapie składania projektu w konkursie) jest niedopuszczalne, nie może więc uzasadniać zarzutów, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, co skutkować by miało przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. 24. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na podstawie ww. art. 30 c ust. 3 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.