I SA/Kr 1271/13

|Sygn. akt I SA/Kr 1271/13 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Inga Gołowska, Sędziowie: WSA Paweł Dąbek, WSA Grażyna Firek (spr.), Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2013 r., sprawy ze skargi M. D. i W. D., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 5 lipca 2013 r. Nr [...], w przedmiocie postępowania egzekucyjnego, - s k a r g ę o d d a l a - Postanowieniem z dnia 29 maja 2013r. nr (...).na podstawie art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) w zw. z art. 18 oraz art. 27 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) Naczelnik Urzędu Skarbowego jako organ egzekucyjny umorzył postępowanie w sprawie zarzutów M. D. i W. D. z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W jego uzasadnieniu organ wskazał, że prowadzi postępowanie egzekucyjne do majątku w/wymienionych na podstawie tytułu wykonawczego nr (...).2/2012 z dnia 30 maja 2012r. obejmującego należność z tytułu grzywny w wysokości 22.744,30zł., który to tytuł został doręczony zobowiązanym w dniu 13 grudnia 2012 r. w trybie art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego i zawierał pouczenie, że zobowiązanym przysługuje w terminie 7 dni od daty jego doręczenia prawo zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Organ wskazał, że jego zdaniem termin do złożenia zarzutów upłynął z dniem 23 marca 2012 r. , a zatem ich złożenie przez zobowiązanych w piśmie z dnia w dniu 21 marca 2013 r. nastąpiło po upływie ustawowego terminu. W zażaleniu od powyższego postanowienia M. D. i W. D. wnieśli o "całkowite umorzenie nałożonej fikcyjnej egzekucji komorniczej". Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie, po rozpatrzeniu powyższego zażalenia, uzupełnionego pismem z dnia 19 czerwca 2013r. działając na podstawie z art. 18, art. 17 oraz art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012r. poz. 1015) w zw. z art. 138 §1 pkt 1 oraz art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W jego uzasadnieniu organ II instancji dokonał identycznych ustaleń, jak Naczelnik Urzędu Skarbowego, po czym przytoczył treść art. 33, art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a także wskazał na reguły doręczania pism w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym określone w przepisach art. 39-49 Kodeksu postępowania administracyjnego. Następnie stwierdził, że skoro organ egzekucyjny wysłał odpis tytułu wykonawczego nr 2/2012 na adres zamieszkania stron w dniu 27 listopada 2012r., a przesyłkę tę awizowano w dniu 29 listopada 2012r. i po raz drugi w dniu 07 grudnia 2012r., to termin pozostawienia pisma w placówce pocztowej, określony w art. 44 § 1 pkt 1 upłynął w dniu 13 grudnia 2012 r. i tym samym należało uznać, że w tej dacie nastąpiło doręczenie odpisu tytułu wykonawczego i od tego dnia należało liczyć 7-dniowy termin do zgłoszenia zarzutów, który upłynął z dniem 20 grudnia 2012r. W tym stanie rzeczy organ stwierdził, że zgłoszenie zarzutów przez strony w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w dniu 21 marca 2013r. nastąpiło z uchybieniem terminu do ich wniesienia, a uchybienie terminowi określonemu w przepisie art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, do złożenia zarzutów, spowodowało bezskuteczność czynności zobowiązanych, polegającej na złożeniu zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, a tym samym wystąpiły okoliczności uzasadniające umorzenie postępowania w tym zakresie. Konsekwencją powyższego, słusznym było obligatoryjne umorzenie postępowania w sprawie zgłoszonych zarzutów, na podstawie przepisu art. 105 §1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, zgodnie z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny staje się bezprzedmiotowe organ administracji publicznej wydaje rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania. Organ nadmienił także, iż zgodnie z orzecznictwem sądowo-administracyjnym (m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 lipca 2007r sygn. akt I SA/Kr 1828/06) sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu art. 105 §1 powołanej ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne lub negatywne staje się prawnie niedopuszczalne. W skardze od powyższego postanowienia wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. D. i W. D. przytoczyli ponownie zarzuty zawarte w zażaleniu, zarzucając nieistnienie obowiązku oraz kwestionując doręczenie przesyłki zawierającej odpis tytułu wykonawczego oraz zaznaczając "...Jak mogliśmy odebrać pismo skoro nas nie było w domu..." oraz "... mam prawo w danym czasie być tam gdzie chcę. Dlaczego za to mamy być obciążeniu..." W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i ponownie przytoczył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U .Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Stosownie zaś do treści art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Skarga jest nieuzasadniona albowiem w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa skutkujących uchyleniem zaskarżonego postanowienia. Bezspornym było w sprawie, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Gorlicach prowadzi postępowanie egzekucyjne do majątku skarżących na podstawie tytułu wykonawczego nr 2/2012 z dnia 30 maja 2012r. obejmującego należność z tytułu grzywny w wysokości 22.744,30zł., a egzekucję administracyjną wszczęto - dokonując zajęcia rachunku bankowego - zawiadomieniem nr (...).z dnia 23 listopada 2012r., doręczonym do dłużnika zajętej wierzytelności - w dniu 29 listopada 2012r., zobowiązanym wraz z odpisem ww. tytułu wykonawczego w trybie art. 44 Kodeksu postępowania administracyjnego - w dniu 13 grudnia 2012r. (przesyłka listowa została dwukrotnie awizowana, a z uwagi na niepodjęcie jej w terminie przez strony została zwrócona do organu egzekucyjnego, potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Bezspornym było także, że zarzuty na to postępowanie egzekucyjne skarżący złożyli w piśmie z dnia 21 marca 2013 r. zatytułowanym "skarga". Spornym zaś pozostawało, czy skarżącym skutecznie został doręczony, wraz z zajęciem rachunku bankowego, odpis tytułu wykonawczego nr (...).2/2012, zawierający pouczenie o terminie do złożenia zarzutów, a w konsekwencji czy zarzuty zawarte w piśmie z dnia 21 marca 2013 r. mogły zostać rozpoznane , czy też , jako złożone po upływie ustawowego terminu czyniły bezprzedmiotowym postępowanie w tym zakresie , co musiało skutkować umorzeniem postępowania na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Odnosząc się do pierwszej spornej kwestii należy wskazać, iż reguły doręczania pism w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym zawierają przepisy art. 39-49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267). Art. 39 stanowi, iż organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby. Wybór podmiotu, za pośrednictwem którego dokonuje się w postępowaniu podatkowym doręczeń należy do organu podatkowego. W niniejszej sprawie organ zdecydował się na doręczenie odpisu tytułu wykonawczego za pośrednictwem poczty. Stosownie do art. 44 § 1 pkt 1 Kpa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Art. 44 zawiera dwie przesłanki warunkujące skuteczność doręczenia. Pierwszą jest przechowywanie pisma w placówce pocztowej przez okres 14 dni, drugą zaś (zawartą w § 2 cyt. przepisu) umieszczenie - w oddawczej skrzynce pocztowej, lub gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata -zawiadomienia o pozostawieniu pisma z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni w placówce pocztowej. W myśl art. 44 § 3 w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Wypełnienie powyższych norm pozwala uznać doręczenie za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 przepisu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W nin. sprawie organ egzekucyjny wysłał skarżącym odpis tytułu wykonawczego nr (...).na adres zamieszkania stron w dniu 27 listopada 2012r., a przesyłkę tę awizowano w dniu 29 listopada 2012r. i po raz drugi w dniu 7 grudnia 2012r. Tym samym stosownie do przedstawionych wyżej reguł termin pozostawienia pisma w placówce pocztowej, określony w art. 44 § 1 pkt 1 upłynął , jak wskazały organy, w dniu 13 grudnia 2012 r. Zarzuty, o których mowa w art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.), są środkiem zaskarżenia, który służy na etapie wszczęcia postępowania egzekucyjnego wyłącznie zobowiązanemu. Jest to dla strony środek obrony przed niezgodnym z prawem wszczęciem egzekucji do jej majątku. Zarzuty wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Wynika to z treści art. 27 § 1 pkt 9 cyt. ustawy, który stanowi, że tytuł wykonawczy zawiera m. in. pouczenie zobowiązanego o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Uchybienie terminu - nawet jednodniowe - do złożenia zarzutów czyni zatem czynność zobowiązanego, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, prawnie nieskuteczną. Skoro w nin. sprawie doręczenie odpisu tytułu wykonawczego skarżącym nastąpiło w dniu 13 grudnia 2012 r. to od tego dnia należało liczyć 7-dniowy termin do zgłoszenia zarzutów, który upłynął z dniem 20 grudnia 2012r. W tym stanie rzeczy zgłoszenie zarzutów przez skarżących w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w dniu 21 marca 2013r. nastąpiło, jak słusznie stwierdziły organy, z uchybieniem terminu do ich wniesienia, zaś uchybienie terminowi określonemu w przepisie art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, do złożenia zarzutów, spowodowało bezskuteczność czynności, polegającej na złożeniu zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne i tym samym wystąpiły okoliczności uzasadniające umorzenie postępowania w tym przedmiocie. Stosownie bowiem do treści art. 105 §1 Kpa gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny staje się bezprzedmiotowe organ administracji publicznej wydaje rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu tego przepisu, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne lub negatywne staje się prawnie niedopuszczalne, a organ jest zobligowany do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego , co w nin. sprawie prawidłowo nastąpiło. Na zakończenie tych rozważań należy także zwrócić uwagę, iż organ egzekucyjny co prawda wskazał w zaskarżonym postanowieniu dzień 23 marca 2012r. jako ostateczną datę zgłoszenia zarzutów, ale jest to oczywista omyłka, która nie ma znaczenia dla meritum sprawy. Oczywistość tej omyłki wynika z faktu, że organ przecież stwierdził, że odpis tytułu wykonawczego został doręczony skarżącym w dniu 13 grudnia 2012 r. (termin nie mógł upłynąć przed datą doręczenia odpisu tytułu wykonawczego) oraz , że od tej daty biegł dla stron 7 dniowy termin do zgłoszenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tego tytułu wykonawczego. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał zarzuty skargi za nieuzasadnione i dlatego skargę na zasadzie art. 151 p.p.s.a. oddalił.