I SA/Kr 1273/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym; Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 28 września 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. J., B. J., J. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 14 lipca 2005 rok nr. [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2005 rok postanawia skargę odrzucić. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 roku nr [...] pozostawiło bez rozpatrzenia odwołanie C. J. od decyzji Prezydenta Miasta [...] /nakaz płatniczy wystawiony na jej nazwisko/ z dnia [...] stycznia 2005 roku w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2005 rok w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż przyczyną powyższego rozstrzygnięcia było nie uzupełnienie braków złożonego odwołania. Pismem z dnia [...] sierpnia 2005 roku, nazwanym "zażaleniem", C. J., B. J. oraz J. J. złożyli skargę na powyższe postanowienie, kierując pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o uchylenie postanowienia i orzeczenie zgodnie z obowiązującym prawem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o odrzucenie skargi jako przedwczesnej i złożonej pomimo nie wyczerpania administracyjnego toku instancji. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył co następuje; Na wstępie rozważań nad zasadnością skargi, stwierdzić należy, iż zarówno B. J. jak i J. J. nie byli stronami dotychczasowego postępowania ani też nakaz płatniczy nie został wydany na ich nazwiska. Zgodnie z treścią art. 236 w zw. Z art. 239 i art. 221 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa /DzU z 2005 roku nr 8 póz 607 na postanowienie z dnia 14 lipca 2005 roku przysługiwało prawo złożenia zażalenia do samorządowego kolegium odwoławczego, stosownie do pouczenia zawartego w treści decyzji. C. J. nie dokonała powyższej czynności procesowej a swe żądania zmierzające do uchylenia zaskarżonego postanowienia skierowała wprost do sądu administracyjnego a w tej sytuacji jej pismo potraktowane zostać musiało jak skarga. Było to jednak działanie przedwczesne gdyż stosownie do treści art. 52 par 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /DzU nr 153 póz 12707 skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy natomiast rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie. Z tych przyczyn skargę zawartą w piśmie z dnia [...] sierpnia 2005 roku uznać należało za przedwczesną i niedopuszczalną. Zgodnie z treścią art. 58 par 1 pkt 6 cytowanej wyżej ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli z "innych" przyczyn jest ona niedopuszczalna. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn występuje, między innymi w przypadku gdy nie wyczerpane zostały środki zaskarżenia, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o powołane w j ego uzasadnieniu przepisy. Dla oceny dopuszczalności skargi konieczne byłoby także wyjaśnienie czy B..J. i J. J. byli podmiotami uprawnionymi do wniesienia skargi - co nie wynika z akt prowadzonego postępowania – przy uwzględnieniu, że do wniesienia skargi uprawniony jest każdy, czy kto ma w tym interes prawny. Badanie tej okoliczności było jednak zdaniem Sądu zbędne W sytuacji gdy skarga była niedopuszczalna co do zasady, z innych przyczyn.