I SA/Kr 1274/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.T. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia 22 maja 2014 r. nr: [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. p o s t a n a w i a I) zwolnić E.T. od kosztów sądowych; II) ustanowić dla E.T. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł od skargi decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 maja 2014 roku w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 rok, skarżąca E.T. złożyła wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, motywowany ciężką sytuacją finansową. Wnioskodawczyni podniosła, iż utrzymuje się jedynie z emerytury w wysokości 728 zł, a na jej utrzymaniu pozostaje bezrobotna córka. Do pisma skarżąca załączyła kopie następujących dokumentów: potwierdzenia płatności kwoty 76,21 zł za energię elektryczną, dowodu zapłaty sumy 72,95 zł za gaz, dowodu wpłaty trzeciej raty w wysokości 107 zł tytułem łącznego zobowiązania pieniężnego oraz potwierdzenia wypłaty emerytury za sierpień 2014 roku w kwocie 728,45 zł. W związku z tym, że wniosek został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, skarżącej został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżąca uzupełniła brak. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z córką Roksaną Przybyło ur. 14 czerwca 1986 r. Ich miesięczny dochód netto wynosi 728 zł i stanowi go emerytura skarżącej. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi dom o powierzchni 76,80 m², mieszkanie o powierzchni 43 m² oraz nieruchomość rolna wielkości 0,2933 ha i plac obok domu wielkości 0,0927 ha. Strona nie posiada oszczędności, ani wartościowych przedmiotów. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy E.T. podniosła, iż znajduje się w ciężkiej sytuacji finansowej. Nie posiada gospodarstwa rolnego, ani żadnych dodatkowych przychodów, poza świadczeniem emerytalnym. Jest osobą całkowicie niezdolną do pracy, wymagającą pomocy osób trzecich. Po opłaceniu rachunków za energię elektryczną, gaz, podatki i opłaceniu koniecznych leków (200 zł) nie pozostają jej jakichkolwiek środki na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Córka skarżącej we wrześniu 2014 roku podjęła pracę na umowę zlecenie ze stawką 6,90 zł za godzinę. Na dzień składania przez stronę wniosku wynagrodzenie za pracę córki nie zostało jeszcze wypłacone. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie we własnym zakresie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jej rzecz pełnomocnika z urzędu. W ocenie orzekającego E.T. uwiarygodniła w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sytuacja materialna i zdrowotna wnioskodawczyni nie jest bowiem łatwa. Skarżąca jest osobą schorowaną, wymagającą pomocy osób trzecich. Jest osobą całkowicie niezdolną do pracy. Jedynym źródłem jej utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 728 zł. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone, zaś środki finansowe, którymi dysponuje w miesiącu z trudem wystarczają na pokrycie kosztów jej bieżącej egzystencji. Sytuacja materialna skarżącej kwalifikuje ją zatem do otrzymania prawa pomocy w całkowitym zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Z tych względów orzeczono jak sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.