I SA/Kr 1274/14

I SA/ Kr 1274/14 P O S T A N O W I E N I E Dnia 17 kwietnia 2015 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat J.W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. p o s t a n a w i a przyznać adwokat J.W. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej w K., ul. L.– od Skarbu Państwa, kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych ), powiększoną o należny podatek VAT tytułem nieopłaconej, przyznanej z urzędu pomocy prawnej Postanowieniem z dnia 19 listopada 2014 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej E.T. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2014 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokacka w Krakowie wyznaczył dla skarżącej E.T.pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat J. W., wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej w K., ul. L. W dniu 30 marca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek pełnomocnika z urzędu, o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które to koszty nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części. Do pisma pełnomocnik dołączyła także opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 stycznia 2015 r. W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ), § 18 ust.1 pkt 1 lit. c w zw. z § 18 ust.2 lit. b Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.