I SA/Kr 1274/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.T., o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata lub doradcy podatkowego, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 22.05.2014r. , nr [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014r. postanawia: umorzyć postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika W dniu 17.07.2015r. strona skarżąca zwróciła się o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Równocześnie wniosła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego lub adwokata lub doradcy podatkowego. Kwestia zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika była już jednak rozpatrywana w tej sprawie. Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 19.11.2014r. zwolnił stronę skarżącą od kosztów sądowych i ustanowił dla niej adwokata, którego później wyznaczył Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej. Rozpatrując zatem obecnie złożony wniosek, należy podkreślić, iż dalsze prowadzenie postępowania, w kwestii przyznania prawa pomocy, trzeba uznać za bezprzedmiotowe. Prawo pomocy zostało już bowiem przyznane postanowieniem, z dnia 19.11.2014r. i nie zostało cofnięte, ani też nie wygasło. Przyznane prawo pomocy obejmuje więc i obecny etap postępowania sądowoadministracyjnego. Jest ono skuteczne od momentu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy aż do zakończenia postępowania. Przy czym podkreślić wypada , że strona korzysta z tego prawa pomocy na wszystkich etapach postępowania przed sądami administracyjnymi, w ramach sprawy sądowoadministracyjnej. Nie ma znaczenia faza sprawy sądowoadministracyjnej a przede wszystkim skutek w postaci definitywnego jej rozstrzygnięcia. Tak więc ponowne przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie nie jest możliwe. Jest ono zbędne albowiem strona skarżąca korzysta z przyznanego jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258§1 i §2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm.).