I SA/Kr 1278/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 maja 2011r. nr [...] w przedmiocie uchylenia zarządzenia zabezpieczającego postanawia: I odrzucić skargę, II zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie 100 (słownie: stu) złotych. Na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 19 października 2010r. nr [...] oraz zarządzenia zabezpieczenia z dnia 19 października 2011r. nr [...] dokonano w stosunku do M.C. zabezpieczenia należności pieniężnych z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2007r. Decyzją z dnia 18 listopada 2010r. nr [...] ustalono podatnikowi wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2007r. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie doradca podatkowy działający – jak wskazano w skardze – jako pełnomocnik podatnika zakwestionował postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 maja 2011r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 6 kwietnia 2011r. nr [...] w przedmiocie uchylenia zarządzenia zabezpieczającego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 19 lipca 2011r. wezwano wnoszącego skargę do usunięcia – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania – braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona w dniu 26 lipca 2011r. W tym samym dniu nadano na poczcie przesyłkę zawierającą dokument pełnomocnictwa "do zastępstwa w sprawie decyzji Naczelnika U.S. nr [...] z dnia 18.11.2010 przed organami celnymi i podatkowymi, organami kontroli skarbowej, Wojewódzkimi Sądami Administracyjnymi oraz Naczelnym Sądem Administracyjnym, w instancjach właściwych w tej sprawie, jak również w postępowaniu egzekucyjnym." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Obowiązek dołączenia do pisma pełnomocnictwa, jeżeli pismo złożył pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a.), stanowi wymóg formalny, którego niespełnienie uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. Podkreślić należy, że pełnomocnik strony jest obowiązany dołączyć do akt pełnomocnictwo przy pierwszej czynności procesowej (art. 37 p.p.s.a.). W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 p.p.s.a.). Skutkiem niezachowania powyższego terminu w przypadku skargi jest jej odrzucenie, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Przedłożony w zakreślonym terminie dokument pełnomocnictwa umocowywał wnoszącego skargę doradcę podatkowego do występowania w imieniu podatnika wyraźnie jedynie w sprawie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 18 listopada 2010r. nr [...]. Jakkolwiek oba opisane wyżej postępowania wykazują związek z zobowiązaniem podatkowym w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2007r., to jednak chodzi tu o dwa odrębne rozstrzygnięcia, a to w sprawie samego zobowiązania oraz zabezpieczenia jego wykonania. To drugie służy zabezpieczeniu interesu budżetu państwa i budżetów samorządowych zanim jeszcze powstaną przesłanki do wszczęcia egzekucji administracyjnej. Zasadniczym jego celem jest nie tyle przymusowy pobór podatków (to jest celem postępowania egzekucyjnego), ile zagwarantowanie środków finansowych na zaspokojenie zobowiązań podatkowych. W konsekwencji uznać należało, że nie wykonano w sposób prawidłowy wezwania do usunięcia braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.