I SA/Kr 1284/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] sierpnia 2019 r. znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2013 r. postanawia: skargę odrzucić Zarządzeniem z dnia 21 listopada 2019 r. C. sp. z o.o. z siedzibą w K. została wezwana do przedłożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Z kolei zarządzeniem z dnia 25 listopada 2019 r. Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu do skargi. Oba wezwania zawierały rygor odrzucenia skargi w przypadku ich niewykonania i zakreślały siedmiodniowy termin na ich wykonanie. Wezwania zostały doręczone w trybie tzw. doręczenia zastępczego w dniu 12 grudnia 2019 r. Zakreślony siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie z dniem 19 grudnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy przesyłka zawierająca wezwania do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego została wysłana na adres strony skarżącej i skutecznie doręczona w trybie tzw. doręczenia zastępczego o którym mowa w art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z treścią przywołanego unormowania, razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym wraz z informacją o możliwości odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wspomnianego czternastodniowego okresu. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwania była dwukrotnie awizowana (tj. w dniach: 28 listopada i 6 grudnia 2019 r.). Na skutek niepodjęcia przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego awiza została ona zwrócona do sądu. Stanowiło to podstawę do uznania, że doręczenie stronie skarżącej wezwania było skuteczne i zostało dokonane w dniu 12 grudnia 2019 r. (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Wobec uznania przesyłki za doręczoną w dniu 12 grudnia 2019 r. zakreślony siedmiodniowy termin upłynął z dniem 19 grudnia 2019 r. Strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, nie uiściła również wpisu od skargi. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.