I SA/Kr 1287/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2009 postanawia : - umorzyć postępowanie zażaleniowe - Zarządzeniem z dnia 3 listopada 2009 r. S. K. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2009 r. w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenie odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 listopada 2009 r. W dniu 17 listopada 2009 r. wniósł on zażalenie na powyższe zarządzenie. W dniu 19 listopada 2009 r. skarżący cofnął zażalenie i uiścił wpis od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), określanej dalej skrótem p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Przepis ten ustala więc generalną zasadę o wiążącym sąd oświadczeniu o cofnięciu skargi. Jest to następstwo możliwości rozporządzania przez skarżącego skargą z ograniczeniem, w tym zakresie, ingerencji sądu. Sąd może mianowicie uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne wówczas jedynie, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności Przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu zażaleniowym, na mocy odesłań zawartych w art. 197 § 2 i art. 193 p.p.s.a. Cofnięcie zażalenia zatem wiąże Sąd. W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł żadnych okoliczności powodujących niedopuszczalność cofnięcia zażalenia. Skoro zażalenie zostało skutecznie cofnięte, postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 w zw. z art. 197 § 2 i art. 193 p.p.s.a.