I SA/Kr 1301/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Znamiec po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Wnioskiem z dnia 21 listopada 2007 r. skarżący zwrócił się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku przedstawiono okoliczności, które spowodowały bardzo trudną sytuację firmy skarżącego, doprowadzając do jej likwidacji. Część z tych okoliczności była niezależna od postępowania skarżącego. Obecnie skarżący nie prowadzi działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże art. 61 § 3 powołanej ustawy stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie decyzji - w całości lub w części - jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z brzmienia powołanych przepisów wynika, iż sąd może uwzględnić wniosek, gdy zachodzi, co najmniej jedna z wymienionych przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedstawione we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, okoliczności uzasadniają udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu należy uznać za prawdopodobne, że ewentualna egzekucja należności podatkowych objętej zaskarżoną decyzją może doprowadzić do nieodwracalnych skutków, zwłaszcza mając na względzie sytuację majątkową skarżącego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy postanowił jak w sentencji.