I SA/Kr 1304/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. C. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...]., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...]., nr [...] odmawiającą uchylenia w całości decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] , nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2001r. postanawia: zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek W. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...]., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...]., nr [...] odmawiającą uchylenia w całości decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...]. , nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2001r. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" oraz przedłożonych dokumentów W. C. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Od 2002r. jest w separacji z żoną. Mieszka w jednym pokoju z łazienką użyczonym przez byłego pracodawcę. Pokój jest częścią ośrodka wczasowego należącego do "C" sp. z o.o. a znajdującego się w G. W. C. jest ojcem piątki małoletnich dzieci. W stosunku do czwórki z nich zobowiązany jest płacić alimenty na łączną kwotę 900 zł. Nie robi tego z powodu braku funduszy. Zatrudniony jest na - etatu z wynagrodzeniem w wysokości 281, 50 zł. miesięcznie, brutto. Jego miesięczne wydatki obejmują : koszty środków czystości i kosmetyków - 40 zł. , koszty ubrania, rzeczy osobistego użytku - ok. 50 zł. , koszty korespondencji - ok. 20 zł. , koszty jedzenia - ok. 100 zł. , te ostatnie częściowo pokrywa matka. Ponadto W. C. ponosi okresowo koszty leków i wizyt lekarskich. Wydatki związane z opłatami za prąd, wodę i ogrzewanie pokrywa właściciel lokalu a koszty dojazdów do pracy jak i opłat za telefon komórkowy pokrywa natomiast pracodawca. Strona skarżąca nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie. Przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz .1270) przysługuje osobie fizycznej , gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Taki wniosek zgodnie z art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi objęty jest definicją prawa pomocy w zakresie częściowym. Przesłanką wymagającą oceny jest więc fakt, czy strona skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sytuacja W. C. nie daje zdaniem orzekającego możliwości uiszczenia przez niego kosztów sądowych bez pogorszenia jego warunków bytowych. Bardzo niskie dochody, brak oszczędności, korzystanie z pomocy matki w zakresie wyżywienia, wskazują, iż uiszczenie nawet samego wpisu w wysokości 200 zł. (jak w niniejszej sprawie ) jest poza jego możliwościami płatniczymi. Zauważyć również trzeba , że przed tut. Sądem prowadzonych jest dziewięć postępowań o sygn. akt I SA/Kr 1304-1312/08 , w których łączna wysokość wpisu wynosi 1800 zł. Stąd też, zdaniem orzecznika, konieczność uiszczenia tej kwoty zagroziłaby egzystencji W. C. a wręcz uniemożliwiłaby realizację jego podstawowych potrzeb życiowych. Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej. W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§3, art. 246§1 pkt.2 w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz .1270) orzeczono jak w sentencji.