I SA/Kr 1305/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Ż. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi M. Ż. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 9 października 2017 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; II) ustanowić dla M. Ż. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. M. Ż. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wezwana do złożenia wniosku na aktualnie obowiązującym druku "PPF" skarżąca w zakreślonym terminie uzupełniła brak. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego we wniosku wynika, że M. Ż. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada stałego miejsca zamieszkania, mieszka częściowo u córki, a częściowo u rodziców. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 2.000 zł brutto (netto 1.464,48 zł). W skład jej majątku wchodzi działka zabudowana domem jednorodzinnym o powierzchni 130 m˛ w stanie surowym zamkniętym oraz niezabudowana nieruchomość wielkości 0,0096 ha. Skarżąca nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności, ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Jej zobowiązania i stałe wydatki przedstawiają się następująco: energia elektryczna 142,12 zł, gaz 143,18 zł, telefon i telewizja 99,90 zł, czynsz 273,45 zł. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, iż aktualnie mieszka w N. w mieszkaniu córki, N. B.. Posiada obciążenia hipoteczne na nieruchomości z tytułu pokontrolnych naliczeń podatkowych męża na kwotę ok. 800 tys. zł, obciążenia hipoteczne z tytułu wpisu jej rodziców na kwotę ok. 200 tys. zł oraz zabezpieczenie kredytu w wysokości ok. 400 tys. zł. Nie zna wartości swojej nieruchomości, ponieważ dom był budowany w latach 1996-2001 i od tego czasu stoi niedokończony, nie można w nim zamieszkać. Strona podkreśliła, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, nie posiada żadnych oszczędności i ponosi dodatkowe koszty z uwagi na stan jej zdrowia. Podała, że choruje na cukrzycę, niedoczynność tarczycy, ma problemy z sercem, nadciśnieniem, jest po zabiegu usunięcia guza piersi. Poinformowała, że jej kłopoty powstały na skutek niezapłaconego podatku dochodowego przez jej męża, którego zobowiązaniami podatkowymi została obciążona. Z mężem od 1996 roku nie ma kontaktu, nie interesuje się on rodziną , ani nie pomaga finansowo. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie we własnym zakresie. W niniejszej sprawie M. Ż. domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienia na jej rzecz pełnomocnika z urzędu. Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W ocenie orzekającego w niniejszej sprawie skarżąca uwiarygodniła, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy w pełnym zakresie. Wnioskodawczyni uzyskuje, co prawda, stały miesięczny dochód z wynagrodzenia za pracę, jednakże jego wysokość (1.464,48 zł) jest na tyle niska, że wystarcza jedynie na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania i leczenia strony. Nie pozostają jej zatem wolne środki finansowe, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów sądowych i wynagrodzenie pełnomocnika w niniejszej sprawie. Skarżąca jest osobą schorowaną, cierpi na szereg dolegliwości i pozostaje w leczeniu, co niewątpliwie stanowi obciążenie jej domowego budżetu. Nie dysponuje przy tym żadnymi oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Posiada natomiast zobowiązania podatkowe w znacznej wysokości. Przedstawione okoliczności wskazują jednoznacznie, że wysokość kosztów sądowych oraz wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przewyższa możliwości płatnicze strony. Biorąc powyższe pod uwagę przyznano skarżacej prawo pomocy w zakresie całkowitym na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. W związku z tym, że wnioskodawczyni podała we wniosku ogólnie, że domaga się ustanowienia na jej rzecz pełnomocnika, nie wskazując konkretnie jakiego (adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego) orzekający postanowił przyznać skarżącej adwokata z urzędu.