I SA/Kr 1314/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Michaldo (spr) Sędziowie: NSA Grażyna Jarasz WSA Bogusław Wolas Protokolant: Dominika Janik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2004r. sprawy ze skargi "S." sp. z o.o. w D. na postanowienie Izby Skarbowej z dnia 11 czerwca 2001 r. Nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - skargę oddala - I SA/Kr 1314/01 UZASADNIENIE Decyzjami Inspektora Kontroli Skarbowej Z. W. z Urzędu Kontroli Skarbowej, z dnia [...].2001 roku, nr od [...] do [...], wydanymi względem "S." Sp. z o.o. z siedzibą w D. określono i ustalono wysokość zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za okres od grudnia 1998 r. do lutego 2000 roku. Organ l-szej instancji doręczył przedmiotowe decyzje pracownikowi Spółki "S." w dniu [...].2001 roku. Powyższa data decyduje więc o rozpoznaniu biegu terminu do wniesienia odwołania. Na marginesie zaznaczyć należy, że przedmiotowa decyzja zawierała wymagane prawem pouczenie o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. W tym stanie rzeczy, tj. gdy doręczenie miało miejsce w dniu [...].2001 roku, termin do wniesienia odwołania od powyższej decyzji - według ustaleń organu podatkowego - upłynął dnia [...].2001 roku - zgodnie z przepisem art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Spółka "S." wniosła jednakże odwołanie dopiero w dniu [...].2001 roku, zostało więc ono złożone po upływie ustawowego czternastodniowego terminu. Dodać należy, że w przedmiotowym odwołaniu zawarty został wniosek o przywrócenie terminu, uzasadniony - ogólnikowo - trudnościami organizacyjnymi i zmianami restrukturyzacyjnymi. W tym stanie rzeczy Izba Skarbowa , działając na podstawie art. 216 § 1 i art. 163 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa, odmówiła Spółce "S." przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i ostatecznym postanowieniem z dnia 11 czerwca 2001 roku, znak [...], w związku z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania, odwołanie to pozostawiono bez rozpoznania. Pełnomocnik Spółki "S." postanowienie to zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzucając mu naruszenie art. 162 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa, przez uznanie, iż brak jest podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wniosek swój pełnomocnik strony skarżącej uzasadnił trudnościami organizacyjnymi i zmianami restrukturyzacyjnymi. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła -podtrzymując swoją argumentację - o oddalenie odwołania, stwierdzając, że odwołanie to wniesione po upływie ustawowego terminu jest bezskuteczne. Zaznaczyła także, że kwestia okoliczności, jakie legły u podstaw nie dotrzymania terminu, według Izby Skarbowej, nie stanowi przesłanki uzasadniającej nieterminowe złożenie odwołania od decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej. Rozpoznając powyższą skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na dwa zagadnienia o charakterze ogólnym. Po pierwsze, stosownie do treści art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), z dniem 1 stycznia 2004 r. weszły w życie przepisy ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie, z treści art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Skarga pełnomocnika Spółki "S." jest nieuzasadniona, gdyż przeprowadzona przez Sąd kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia nie wykazała naruszenia prawa o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), a tylko w takim przypadku zachodziłaby konieczność uchylenia rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 228 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Skoro w niniejszej sprawie bezspornym jest, iż decyzje doręczono skutecznie stronie skarżącej dnia [...].2001 roku, to ostateczny termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...].2001 roku. W sytuacji zatem, gdy skarżący złożyli odwołanie w dniu [...].2001 roku, to tym samym uchybili terminowi do wniesienia tego środka zaskarżenia. Strona skarżąca skorzystała co prawda z przysługującego jej - w przypadku uchybienia terminu - 'prawa do jego przywrócenia, aczkolwiek nie uprawdopodobniła należycie, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy. W szczególności podkreślić należy, że przyczyna uchybienia terminowi musi mieć charakter obiektywny, a więc niezależny od jego woli. Strona skarżąca musi uprawdopodobnić, że pomimo dołożenia całej swojej staranności nie mogła czynności dokonać w terminie, a więc, że zachodziła przyczyna od niej niezależna. W niniejszej sytuacji strona skarżąca takiej przyczyny nie wskazała i nie uprawdopodobniła. Za przyczynę taką nie mogą być w szczególności uznane trudności organizacyjne i zamiany restrukturyzacyjne, czy też przykrycie doręczonej korespondencji innymi, równie ważnymi dokumentami. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i zgodne z prawem, a w konsekwencji skargę jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić.