I SA/Kr 1318/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 10 października 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 lipca 2013r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013r. postanawia: odrzucić skargę. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie j.s. zakwestionował decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 lipca 2013r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2013r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 sierpnia 2013 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 sierpnia 2013r. Wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zasadą w postępowaniu sądowym jest, stosownie do art. 220 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisów § 2 i 3 tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie jednak art. 220 § 3 p.p.s.a. - skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone podatnikowi w dniu 19 sierpnia 2013r. to siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 26 sierpnia 2013r. Skarżący pouczony o skutkach nieuiszczenia wpisu nie uzupełnił tego braku fiskalnego skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.