I SA/Kr 1319/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej , z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu części wydatków poniesionych na zakup materiałów budowlanych postanawia: 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla A. P. radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęły do przedmiotowej sprawy dwa wnioski A. P. o przyznanie prawa pomocy. Jeden (data wpływu 25.01.2008r.) w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, drugi (data wpływu 14.02.2008r ) w zakresie ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego i zwolnienia od kosztów sądowych. Oba formularze wypełnione były w sposób identyczny tz. zawierały te same dane i informacje. Ze względu na stadium postępowania sądowoadministracyjnego tj. wydanie wyroku oddalającego skargę przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyjąć należało, iż wnioski te trzeba potraktować jako jedno żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Samo przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych w oparciu o pierwszy wniosek niewiele dawałoby stronie chcącej kontroli zapadłego wyroku. Weryfikacja taka możliwa jest bowiem poprzez złożenie skargi kasacyjnej a ta sporządzona winna być , co do zasady, przez fachowego pełnomocnika. Stąd też, biorąc pod uwagę ekonomię procesową, przyjęcie, iż stronie chodzi w rzeczywistości o jedno żądanie ale dotyczące zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika, jest w tych okolicznościach zasadne. Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" oraz dołączonych dokumentów A. P. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jedynym jego źródłem dochodu jest renta w wysokości 533,87 zł. (netto). Miesięcznie na zakup leków wydaje kwotę 160 zł. , na opłatę rachunków za energię elektryczną, wodę , gaz sumę ok. 220-240 zł. Pozostałe środki przeznacza na zakup żywności. A. P. jest właścicielem nieruchomości o pow. 220 m2 i mieszkania o pow. 76 m2 . Nie posiada natomiast żadnych oszczędności czy przedmiotów o wartości pow. 3000 euro. Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie. Przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz .1270) przysługuje osobie fizycznej , gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Sytuacja A. P. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez niego kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia pełnomocnika. Uzyskuje on niską rentę , która z trudem wystarcza mu na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych. Po opłaceniu świadczeń i wykupieniu leków na wyżywienie pozostaje mu suma ok. 133,87 - 153,87 zł. Stąd też konieczność uiszczenia kosztów sądowych i opłacenia pełnomocnika spowodowałaby zagrożenie egzystencji strony skarżącej a wręcz uniemożliwiłaby realizację jej podstawowych potrzeb życiowych. Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku A. P. zwalniając go od kosztów sądowych i ustanawiając dla niego radcę prawnego. W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§3, art. 246§1 pkt.1 w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz .1270) orzeczono jak w sentencji.