I SA/Kr 1320/09

Dnia 29 grudnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 czerwca 2009 roku [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości i rolnym za 2009 rok p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 15 września 2009 roku, doręczonym A.D. w dniu 3 października 2009 roku, skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia przedmiotowego wezwania. Do dnia dzisiejszego jednak zarządzenie to nie zostało wykonane. Zgodnie zaś z treścią art. 58 § 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2002.153.1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa – skarga, której, pomimo wezwania, nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych, podlega odrzuceniu przez sąd. Na podstawie natomiast art. 58 § 3 wskazanego aktu prawnego Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Ponadto w świetle art. 215Art. 215. § 1. §1 omawianej ustawy w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji (czyli również w skardze) należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Na podstawie natomiast § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221 poz. 2193 z póź. zm) wpis stosunkowy (taki, który zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia) pobiera się, kiedy przedmiotem skargi są należności pieniężne, objęte zaskarżonym aktem. Dotyczy to zatem również sytuacji, gdy skarżone są decyzje w przedmiocie nałożenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości i podatku rolnym. Brak podania wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny w rozumieniu art. 58 § 1 pkt. 3) ppsa. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) oraz § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.