I SA/Kr 1325/06

Sygn. akt I SA/Kr 1325/06 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 grudnia 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka (spr), Asesor: WSA Maja Chodacka, Asesor: WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: Małgorzata Celińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2007r., sprawy ze skargi E. F., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] nr [...], w przedmiocie umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości w 2002r., - skargę oddala - Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Urzędu Skarbowego, odmówił skarżącej E. F. umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości dokonanej przed upływem pięciu lat od jej nabycia, w kwocie 9 523 zł, oraz umorzył zaległość w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości dokonanej przed upływem pięciu lat od jej nabycia, w kwocie 10 777 zł. W uzasadnieniu w/w decyzji organ podatkowy pierwszej instancji wskazał, że w dniu [...] lutego 2006 r. skarżąca złożyła deklarację podatkową PIT-23, z której wynikało, że osiągnęła przychód w wysokości 203 000 zł z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości dokonanego aktem notarialnym Rep. A [...] w dniu [...] marca 2002 roku. Ze względu na istniejący obowiązek podatkowy z tytułu przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, skarżąca chcąc skorzystać ze zwolnienia podatkowego, w dniu [...] marca 2002 r. złożyła oświadczenie o zamiarze wydatkowania uzyskanej ze sprzedaży kwoty pieniężnej na własne cele mieszkaniowe w ciągu dwóch lat od dnia sprzedaży nieruchomości. Po upływie 2 lat i 2 dni (od uzyskania przychodu w wysokości 203 000 zł), skarżąca wydatkowała na zakup mieszkania kwotę 107 769,50 zł. Na skutek wniosku skarżącej o umorzenie zaległego zryczałtowanego podatku dochodowego od sprzedaży nieruchomości, uznając powyższe opóźnienie za niewielkie, organ podatkowy pierwszej instancji częściowo umorzył zaległość podatkową w wysokości odpowiadającej kwocie poniesionego wydatku na zakup mieszkania. W zakresie pozostałej kwoty, organ odmówił umorzenia istniejącej zaległości skarżąca, co prawda dokonała wpłaty w wysokości 88 430, 50 zł, (z kilkudniowym opóźnieniem terminu ustawowego), na zakup kolejnego mieszkania, jednak kwota ta została skarżącej zwrócona, a transakcja zakupu tego mieszkania nie została sfinalizowana. Z odzyskanych środków pieniężnych skarżąca dopiero w dniu [...] listopada 2005 roku zakupiła działkę budowlaną w I. za kwotę 85 000 zł . Od powyższej decyzji skarżąca E. F. złożyła odwołanie wnosząc o umorzenie pozostałej kwoty zaległości podatkowej w kwocie 9 523 wraz z odsetkami za zwłokę. Następnie skarżąca zmieniła zakres żądania, uiszczając jednocześnie w kasie urzędu skarbowego kwotę 9 523 zł z tytułu zaległości podatkowej i wniosła o umorzenie odsetek za zwłokę od zaległości podatkowej, Decyzją z dnia [...]., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej, uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w części dotyczącej odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym, od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości w 2002 r. w kwocie 9 523 zł wraz z odsetkami za zwłokę i umorzył odsetki za zwłokę w wysokości 4 499 zł należne od powyższej kwoty zaległości oraz odmówił umorzenia kwoty należności głównej przedmiotowej zaległości w wysokości 9 523 zł, a także utrzymał w mocy decyzji organu podatkowego pierwszej instancji w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu organ podatkowy drugiej instancji podniósł, że uwzględnił fakt, iż skarżąca, pomimo przekroczenia dwuletniego, ustawowego terminu, całość środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości w dniu [...] marca 2002 roku ostatecznie przeznaczyła na własne cele mieszkaniowe. A ponieważ dokonała zapłaty kwoty 9 523 zł, z tytułu należności głównej, organ odwoławczy postanowił umorzyć należne od tej zaległości odsetki za zwłokę w kwocie 4 499 zł. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której podważyła zasadność decyzji organu pierwszej i drugiej instancji. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 1 września 2003 r., przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości nie łączy się z przychodami (dochodami) z innych źródeł. Podatek od tego przychodu, ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu i jest on płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika. Zasada, ta jednak nie ma zastosowania do podatników dokonujących sprzedaży nieruchomości, którzy w terminie 14 dni od dnia dokonania tej sprzedaży złożą oświadczenie, że przychód uzyskany ze sprzedaży przeznaczą na własne cele mieszkaniowe. Stosownie do treści art. 21 ust 1 pkt 32 lit. a cyt. wyżej ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości w części wydatkowanej na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, budynku mieszkalnego lub jego części, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, gruntu albo prawa użytkowania wieczystego gruntu pod budowę budynku mieszkalnego. Skarżąca, nie spełniła w wymaganym terminie, ustawowych warunków zwolnienia podatkowego. W konsekwencji powstała zaległość podatkowa oraz zostały naliczone odsetki za zwłokę, które następnie umorzono na skutek zapłaty przez skarżącą kwoty należności głównej zaległości. W zaskarżonej decyzji Sąd nie dopatrzył się naruszenia prawa materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy, ani też prawa procesowego dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Przeciwnie, podkreślić należy, że w toku postępowania organ podatkowy działał z uwzględnieniem najlepszego interesu skarżącej. Pomimo nie dochowania przez skarżącą terminów ustawowych uprawniających do zwolnienia podatkowego, organ podatkowy przychylnie ustosunkowywał się do kolejnych wniosków skarżącej w przedmiocie umorzenia należności z tytułu zaległości, a następnie z tytułu odsetek od tejże należności. W świetle powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procesowego, gdyż organy podatkowe w rozpoznawanej sprawie podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 122 Ordynacji podatkowej), a także dokonały prawidłowej wykładni przepisów prawa podatkowego, a w toku postępowania w sposób prawidłowy zebrały w sprawie materiał dowodowy (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej) oraz zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 191 Ordynacji podatkowej) dokonały jego analizy, a także wyczerpująco uzasadniły swoje rozstrzygnięcie. Mając to na uwadze Sąd nie dopatrzył się, aby zaskarżona decyzja naruszała prawo i na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.