I SA/Kr 1325/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 26 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.O. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi E.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 lipca 2013 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 lipca 2013 roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych skarżąca E. O. zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu ze względu na jej trudną sytuację materialną. W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, skarżącej został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżąca uzupełniła brak. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu wynika, że E.O. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem jej utrzymania są prace społecznie użyteczne, które przynoszą dochód 240 zł oraz zasiłki z MOPS w wysokości 370 zł (220 zł zasiłek okresowy i 150 zł zasiłek na żywność). W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi mieszkanie o powierzchni 32 m². Strona nie posiada oszczędności, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżąca podniosła, iż jest osobą bezrobotną, korzystającą z pomocy społecznej. Od lipca 2013 roku wykonuje prace społecznie użyteczne. Wcześniej jedynymi jej dochodami były zasiłki z MOPS. Strona nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, ani ponieść wynagrodzenia pełnomocnika. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Instytucja przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma na celu zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na trudną sytuację finansową nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie skarżąca domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jej rzecz pełnomocnika z urzędu. W ocenie orzekającego E.O. uwiarygodniła w sposób wystarczający, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy w pełnym zakresie. Sytuacja materialna wnioskodawczyni nie jest łatwa. Źródłem jej dochodu jest pomoc społeczna w formie zasiłków okresowego i na zakup żywności, a także wykonywane od lipca bieżącego roku prace społecznie użyteczne. Miesięczne dochody skarżącej wynoszą łącznie 610 zł. Środki finansowe w takiej wysokości z trudem wystarczają na pokrycie kosztów bieżącej egzystencji skarżącej. Trudno zatem oczekiwać, aby choć część tych dochodów strona mogła przeznaczyć na pokrycie kosztów zainicjowanego postępowania sądowego. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Ze względu na fakt, że we wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca wystąpiła o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata wybór pozostawiając uznaniu orzekającego - postanowiono przyznać skarżącej adwokata. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012, poz. 270).