I SA/Kr 1329/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 16 maja 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I odrzucić skargę, II zwrócić skarżącemu kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczonych tytułem należnego w sprawie wpisu. W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 16 maja 2013r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej działając w imieniu Ministra Finansów uznał stanowisko przedstawione we wniosku A.G. za nieprawidłowe. Przedmiotowa interpretacja, zawierająca pouczenie o sposobie i trybie zaskarżenia, została doręczona podatnikowi w dniu 21 maja 2013r. W dniu 5 czerwca 2013r. (data stempla pocztowego) podatnik nadał na poczcie przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia prawa związanego z wydaniem tej interpretacji. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2013r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej działając w imieniu Ministra Finansów pozostawił wezwanie do usunięcia naruszenia prawa bez rozpatrzenia, w związku z wniesieniem go z uchybieniem terminu. W dniu 19 lipca 2013r. podatnik skierował natomiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na opisaną indywidualną interpretację. Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2013r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej działając w imieniu Ministra Finansów nie uwzględnił wniosku podatnika o przywrócenie terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w art. 52 § 2 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Wskazać należy, iż art. 52 § 3 p.p.s.a., określając zasady dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną, wymienia zatem dwa warunki jej dopuszczalności tj. skarga może zostać przyjęta przez sąd do merytorycznego rozpoznania, o ile wyczerpany zostanie tok instancji, a więc skarżący wezwie organ, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie to skieruje do organu w określonym w ustawie terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej. Warunki te muszą zostać spełnione łącznie, zaś niespełnienie któregokolwiek z nich czyni skargę niedopuszczalną. W sprawie niniejszej Minister Finansów wydał interpretację indywidualną w dniu 16 maja 2013r., którą skutecznie doręczono podatnikowi w dniu 21 maja 2013r. Ten właśnie dzień uznać należy za moment, w którym uzyskał on wiadomość o wydaniu interpretacji. W świetle powołanego art. 52 § 3 p.p.s.a. Podatnik powinien zatem, w terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej tj. do dnia 4 czerwca 2013 r., wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. Nie spełnił on jednak tego warunku, ponieważ wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa dopiero w dniu 5 czerwca 2013 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu. W ocenie Sądu, z treści art. 52 § 3 p.p.s.a. wywieść należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dokonane po upływie terminu tam określonego jest bezskuteczne. Wykładnia językowa tego przepisu wskazuje wyraźnie, iż czternastodniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa stanowi element konieczny "skuteczności" takiego wezwania, przy czym skuteczne wezwanie oznacza wezwanie wniesione zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., a więc wyczerpujące drogę administracyjną poprzedzającą wniesienie skargi sądowo-administracyjnej. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożone po upływie ustawowego 14-dniowego terminu, a więc wezwanie bezskuteczne, wyłącza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. W konkluzji Sąd stwierdza, że skarga podatnika była niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.