I SA/Kr 1338/07

Sygn. akt I SA/Kr 1338/07 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 września 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Beata Cieloch (spr.), Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Asesor: WSA Maja Chodacka, Protokolant: Małgorzata Celińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2008r., sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w C., na decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2006r., I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 729,00 zł (siedemset dwadzieścia dziewięć złotych 00/100). W dniu [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał decyzję Nr [...], w której określił skarżącej spółce [...] Sp. z o.o. w C., zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc grudzień 2006 r., w kwocie 2800 zł. Na uzasadnienie decyzji organ wskazał, że skarżąca spółka dokonywała sprzedaży oleju opałowego lekkiego. Uznając zatem skarżącą za podatnika podatku akcyzowego organ przyjął, że skarżąca była zobowiązana do składania właściwemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego zestawień oświadczeń otrzymanych od nabywców sprzedawanego przez nią oleju, o jego przeznaczeniu na cele opałowe. W odniesieniu do transakcji dokonanych przez skarżącą spółkę w grudniu 2006 r., termin przekazania w/w zestawienia oświadczeń upłynął w dniu [...] stycznia 2007 r., natomiast zestawienie to zostało złożone przez skarżącą w dniu [...] lutego 2007 r. W związku z tym organ podatkowy pierwszej instancji przyjął, że skarżąca nie dochowała warunków formalnych uprawniających do skorzystania z obniżonej stawki podatku akcyzowego. W konsekwencji organ podatkowy przyjął, że skoro strona skarżąca nie zastosowała rygorystycznych form dokumentacji obrotu oleju opałowego zawartych w § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. z 04 r. Nr 85 poz. 825 ze zm.), należało wymierzyć podatek akcyzowy na podstawie szczególnych zasad opodatkowania podatkiem akcyzowym oleju opałowego określonych w art. 65 ust. 1 a ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 04r., Nr 29 poz. 257 ze zm.). W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca domagała się zmiany zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 4 i art. 11 w zw. z art. 65 ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, poprzez przyjęcie, że skarżąca jest podatnikiem podatku akcyzowego oraz objęta jest obowiązkiem składania zestawień oświadczeń o przeznaczeniu sprzedawanego oleju opałowego na cele opałowe. Skarżąca podniosła, że podatek akcyzowy od sprzedawanego przez nią oleju został uiszczony na wcześniejszym etapie obrotu przez producenta stąd skarżąca nie była objęta obowiązkiem podatkowym, a w konsekwencji także obowiązkiem składania zestawień oświadczeń o przeznaczeniu sprzedawanego oleju opałowego na cele opałowe. Ponadto dodała, że na wpadek przyjęcia przez organ odwoławczy, że z racji dokonywanej sprzedaży oleju opałowego, była jednak podatnikiem podatku akcyzowego, powinna zostać objęta stawkami podatku określonymi w art. 65 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, a nie stawkami z art. 65 ust. 1 a. Zdaniem skarżącej aby zastosować podwyższone stawki podatku akcyzowego, organ musiałby wykazać, że olej opałowy sprzedawany przez skarżącą był nienależycie barwiony, nienależycie znakowany, używany niezgodnie z przeznaczeniem lub sprzedawany za pomocą odmierzaczy paliw ciekłych. Jak stwierdziła skarżąca kwestie te nie były nawet przedmiotem badania organu podatkowego stąd podwyższone stawki podatku akcyzowego zostały nałożone na skarżącą w sposób nieuprawniony. Strona skarżąca zarzuciła również naruszenie art. 187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 05 r., Nr 8 , poz. 60 ze zm.). Zdaniem strony skarżącej samo opóźnienie w złożeniu oświadczeń nie decyduje o braku możliwości skorzystania z obniżonej stawki podatku akcyzowego. Decyzją z dnia [...], Nr [...], Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy stwierdził, że skarżąca jest podatnikiem podatku akcyzowego z uwagi na prowadzoną działalność, bez względu na fakt, czy w stosunku do niej powstaje obowiązek podatkowy, stąd jest zobowiązana do składania naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego zestawień oświadczeń. Organ podatkowy stwierdził, że powstanie obowiązku podatkowego skarżącej wiąże się z faktem niedopełnienia przez nią wymogów określonych w § 4 cyt. wyż rozporządzenia Ministra Finansów i nie ma wpływu na jego istnienie wcześniejsze uregulowanie należności podatkowych przez producenta. Organ odwoławczy dodał, że przesłanką zastosowania stawek podatku akcyzowego określonych w art. 65 ust. 1a było wypełnienie przez skarżącą dyspozycji tego przepisu tj. użycia oleju opałowego, które nie spełnia warunków określonych w odrębnych przepisach. Organ drugiej instancji powołał się w tym miejscu na brak terminowego złożenia zestawienia oświadczeń dotyczący sprzedawanego towaru. Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie domagając się jej uchylenia. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego poprzez błędne zastosowania art. art. 4 w zw. z art. 11 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29, poz. 257) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 87, poz. 825) poprzez przyjęcie, że strona skarżąca jest podatnikiem podatku akcyzowego, a także art. 65 ust. 1 a ustawy o podatku akcyzowym poprzez przyjęcie, że w skutek nieterminowego złożenia oświadczeń o ilości sprzedanego oleju opałowego, należny podatek akcyzowy powinien być obliczowy według stawki dla olejów opałowych nie spełniających wymogów prawidłowego znakowania. Naruszenie przepisów postępowania, zdaniem skarżącej polegało na uchybieniu dyspozycji art. 233 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 05 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji oraz art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie rozpatrzenie całości zebranego materiału dowodowego w sprawie. W uzasadnieniu skargi skarżąca stwierdziła, że organ podatkowy nie wykazał, że skarżąca jest podatnikiem podatku akcyzowego nadmieniając, że w niniejszej sprawie akcyza została uiszczona przez producenta, na wcześniejszym etapie obrotu. Jednocześnie podniosła, że organ podatkowy przyjmując wyższą stawkę podatku (przeznaczoną dla oleju opałowego, który nie spełnia wymaganych parametrów), nie zakwestionował prawidłowych parametrów oleju opałowego, a zastosowanie zawyżonych stawek akcyzy bezpodstawnie uzasadnił nie złożeniem przez skarżącą oświadczeń w terminie. Zdaniem skarżącej nie złożenie w terminie oświadczeń niezbędnych do zastosowania obniżonych stawek akcyzy zgodnie z rozporządzeniem powinien skutkować zastosowaniem podstawowych stawek akcyzy. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy drugiej instancji, wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2006 r. skarżąca podtrzymała zarzuty skargi przywołując korzystne dla siebie orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2008 r. Dyrektor Izby Celnej poinformował, że po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] postanowiono uwzględnić skargę w całości i umorzyć postępowanie w sprawie. Pierwsza rozprawa w sprawie odbyła się w dniu 28 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie . W przedmiotowej sprawie na dzień wydania przedmiotowej decyzji zdaniem Sądu doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego tj. : art. 65 ust.1 oraz ust. 1 a ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 04.29.257 z późn. zm) w zw. z § 4 ust.1 pkt 1 oraz § 4 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r (Dz.U.04.85.799) w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego poprzez błędną ich wykładnię. Podkreślić należy, że stan faktyczny sprawy nie stanowił przedmiotu sporu. Skarżąca spółka uchybiła terminowi do złożenia oświadczeń uprawniających do objęcia obniżoną stawką podatku akcyzowego, a organ podatkowy nie kwestionował parametrów sprzedawanego oleju (wymaganych w art. 65 ust. 1 a ustawy o podatku akcyzowym) oraz danych zawartych w oświadczeniach nabywców oleju, w zakresie sprawdzenia, czy rzeczywiście nabyty olej został wykorzystany w celach grzewczych. Zdaniem Sądu dla prawidłowego ustalenia obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży olejów opałowych na inne cele niż cele grzewcze oraz ewentualnego braku możliwości skorzystania ze zwolnienia podatkowego należy zbadać, czy olej ten spełniał wymogi określone w art. 65 ust. 1a ustawy o podatku akcyzowym (w szczególności wymogów w zakresie prawidłowego znakowania i barwienia, użycia ich niezgodnie z przeznaczeniem, a także sprzedaży ich za pomocą odmierzaczy paliw ciekłych) oraz czy w dacie sprzedaży oleju sprzedaż ta następowała na cele opałowe, co potwierdzają złożone oświadczenia nabywców. Podkreślić przy tym należy, że uzyskiwanie odpowiednich oświadczeń oraz specyficzne obowiązki sprawozdawcze mają na celu jedynie ułatwienie organom, do których należy weryfikacja poprawności rozliczenia podatku akcyzowego, zidentyfikowanie i ewentualna kontrolę kontrahentów podatnika (nabywców oleju opałowego). Te przesłanki w zaistniałym stanie faktycznym zostały spełnione, jakkolwiek podatnik uchybił swym obowiązkom sprawozdawczym, składając zestawienie z opóźnieniem, to jednak zdaniem Sądu, nie powinno mieć wpływu na prawidłowość zastosowania obniżonej stawki akcyzy. Przepisy cytowanego rozporządzenia w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego, nie zawierają bowiem w tym zakresie żadnych sankcji. A zatem warunkiem zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego nie jest terminowe złożenie przez podatnika oświadczeń od nabywców oleju opałowego, lecz spełnienie warunków uprawniających do zastosowania preferencyjnej stawki podatku, określonych w art. 65 ust. 1a ustawy o podatku akcyzowym oraz treści cytowanego rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego. Sąd przyjmując powyższe założenia, kierował się przede wszystkim faktem, iż zgodnie z powołanymi wyżej przepisami cyt. ustawy o podatku akcyzowym oraz cyt. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie podatku akcyzowego, sprzedawca oleju opałowego na cele grzewcze korzysta ze zwolnienia podatkowego. Skoro tak, to na nim ciąży obowiązek wykazania przesłanek zwolnienia tj. faktu sprzedaży oleju opałowego na cele grzewcze. Niemniej jednak konstrukcja cytowanych wyżej aktów prawnych, nie przewiduje szczególnego sposobu dowodzenia faktu sprzedaży oleju opałowego na cele grzewcze. Tymczasem strona skarżąca, co prawda uchybiła terminowi ,ale przedłożyła wymagane oświadczenia. W rozpatrywanej sprawie organy podatkowe a priori, bez dodatkowej analizy innych okoliczności sprawy, uznały, iż złożenie zestawienia wymaganych oświadczeń po terminie uniemożliwia zastosowanie obniżonej stawki akcyzy. Tym samym organ podatkowy naruszył zasadę prawdy materialnej wyrażoną w art. 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 05 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którą organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Na marginesie zaznaczyć należy, że Dyrektor Izby Celnej, decyzją z dnia [...] działając na zasadzie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnił skargę w całości i umorzył postępowanie w sprawie. Jednakże wydanie powyższej decyzji nastąpiło po dniu rozpoczęcia rozprawy, która odbyła się w dniu 23 czerwca 2008 r. Zgodnie z literalną wykładnią cytowanego przepisu możliwość taka wyłączona zostaje z dniem pierwszej rozprawy w sprawie. Zatem w niniejszej sprawie Sąd był zobowiązany wydać merytoryczne rozstrzygnięcie. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpatrując skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej i badając sprawę zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) tj. w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 145 lit a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jednocześnie o kosztach postępowania na zasadach art. 200 powołanej ustawy.