I SA/Kr 1341/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. O. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 września 2016 r. nr [...] nr [...] oraz skarg T. O. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 września 2016 r. nr [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2011 i 2012 postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 stycznia 2017 r. I SA/Kr 1341/16 poprzez wpisanie w piątym i dwunastym wersie prawidłowej daty wydania wyroku, tj. "2017 r." - w miejsce "2016 r." Zgodnie z treścią art. 156 § 1 oraz art. 159 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. 2017, poz. 1369 ze zm.) - w skrócie "p.p.s.a.", Sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek prostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Aby można było jednakże dokonać sprostowania wyroku wymienione w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości wyraża się w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania wyroku decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (postanowienie NSA z 23 października 2013 r. II OSK 990/12, publ. www.cbois. nsa.gov.pl). Przedmiotem sprostowania może być zatem, np. błędne oznaczenie imion i nazwisk stron postępowania, nieprawidłowe opisanie zaskarżonego aktu lub czynności (poprzez podanie złej sygnatury aktu lub daty) oraz inne błędy polegające np. na mylnej pisowni wyrazu lub jego nieprawidłowym użyciu. W rozpoznawanej sprawie Sąd nieprawidłowo oznaczył datę wydania wyroku bowiem zamiast napisać 26 stycznia 2017 r. napisał 26 stycznia 2016 r. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.