I SA/Kr 1347/11

Dnia 23 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "J" Sp. z o.o. w J. i skargi W.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 9 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za listopad 2005 r. p o s t a n a w i a : skargi odrzucić. W piśmie z dnia 22 czerwca 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie została złożona skarga Przedsiębiorstwa "J" Sp. z o.o. w J. oraz skarga W.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 9 maja 2011 r. nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego za listopad 2005 r. Zarządzeniem z dnia 27 lipca 2011 r. skarżąca spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych poprzez wskazanie osoby, która podpisała skargę w imieniu spółki oraz funkcji jaką pełni w spółce , a także do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej na dzień złożenia skargi, tj. oryginału odpisu z KRS w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca opisane powyżej wezwanie była dwukrotnie awizowana w dniu 4 i 12 sierpnia 2011 r., a wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Następnie skarżący W.G. został wezwany zarządzeniem z dnia 2 września 2011 r. o wykazanie, że jest uprawniony do podpisana skargi w imieniu spółki poprzez dołączenie do akt pełnomocnictwa udzielonego zgodnie ze sposobem reprezentacji oraz o dołączenie aktualnego oryginału odpisu z KRS, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zwrócono się także o podanie , kto podpisał skargę w imieniu Przedsiębiorstwa "J" Sp. z o.o. w J. z podaniem jego funkcji, imienia i nazwiska. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu 30 września 2011 r. W.G. poinformował Sąd, że to on podpisał skargę w imieniu spółki, a jego legitymacja do występowania w imieniu spółki wynikała z pełnionej funkcji jedynego członka zarządu spółki, powołanego uchwałą zgromadzenia wspólników. Ponadto wyjaśnił , że dokumentacja spółki aktualnie jest niedostępna z powodu przejęcia siedziby spółki i jej archiwów przez właściciela posesji oraz częściowe zaginięcie ksiąg spółki. Ponadto podniósł ,że jednocześnie występuje samodzielnie i popiera skargę osobiście. Do pisma dołączył kserokopię odpisu z KRS skarżącej spółki na dzień 22 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei z art. 29 cyt. ustawy wynika obowiązek wykazania uprawnienia do działania w imieniu opisanych powyżej osób prawnych lub jednostek za pomocą dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z reguły powinien być to dokument urzędowy (odpis z właściwego rejestru sądowego) lub prywatny (statut, umowa spółki) - por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 178.) Dostrzegając w niniejszej sprawie szereg braków formalnych skargi, w tym brak dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie do występowania w imieniu skarżącej spółki, działając na zasadzie art. 49§1 p.p.s.a. Sąd wystosował odpowiednie wezwanie do usunięcia tych braków, które zostało skutecznie doręczone spółce w dniu 18 sierpnia 2011 r. Powyższe wezwanie pozostało jednak bez odpowiedzi. Do Sądu wpłynęła natomiast odpowiedź na wezwanie skierowane bezpośrednio do skarżącego W.G.. W.G. podał, że w imieniu spółki występował jako jedyny członek zarządu. Tymczasem z odpowiedzi Dyrektora Izby Celnej na skargę wynikało , że W.G. odwołano z pełnienia funkcji Prezesa Zarządu przedmiotowej spółki z dniem 31 marca 2008 r., a W.G. dla udowodnienia swojej legitymacji do występowania w imieniu skarżącej spółki nie przedstawił wymaganego dokumentu. Sąd wzywał go do przedstawienia oryginału aktualnego odpisu z KRS. Tymczasem W.G.przedstawił kserokopię odpisu z KRS-u aktualną na dzień 22 sierpnia 2006 roku. W związku z powyższym odpis z KRS-u uwidaczniający dane aktualne w 2006 r. nie może dokumentować legitymacji W.G.do złożenia skargi w imieniu przedmiotowej spółki w 2011 r. Reasumując, skarga Przedsiębiorstwa "J" Sp. z o.o. w J. wobec nie uzupełnienia braków formalnych, do usunięcia których strona została wezwana, podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58§1 pkt 3 p.p.s.a w zw. z art.58§3p.p.s.a. Ustosunkowując się do natomiast do skargi złożonej przez W. G., należy w pierwszym rzędzie podkreślić, że stroną postępowania administracyjnego było w niniejszej sprawie wyłącznie Przedsiębiorstwo "J" Sp. z o.o. w J., ten podmiot był podatnikiem podatku akcyzowego i w konsekwencji adresatem decyzji. Tym samym nie można zgodzić się ze stwierdzeniem, że W. G., jako wspólnik i były członek zarządu tej spółki ma interes prawny w zaskarżeniu przedmiotowej decyzji. Fakt, że kształt tej decyzji może być dla niego istotny z uwagi na posiadane w spółce udziały i pełnioną funkcję można określić mianem interesu faktycznego, natomiast nie można tego utożsamiać z interesem prawnym wymaganym dla dopuszczalności złożenia skargi o którym mowa w art. 50 §1 p.p.s.a. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, że działa bezpośrednio we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. Na rzecz innych osób mogą działać tylko prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich i niektóre organizacje społeczne (wyrok NSA z 3 czerwca 1996 r. II SA 74/96). Z przyczyn wyjaśnionych powyżej, skarżący W.G. nie posiada interesu prawnego do złożenia skargi na decyzję wydaną wobec spółki. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanym powyżej wyroku stwierdzając, że podmiot mający udział w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością nie jest uprawniony do wniesienia skargi na odmowę wydania spółce koncesji na świadczenie usług telekomunikacyjnych ze względu na brak własnego interesu prawnego. Ponadto opisany powyżej brak legitymacji skargowej należy uznać za ewidentny, gdyż skargę wniosła osoba, której ustawa szczególna nie przyznaje w konkretnym przypadku takiej legitymacji.(por. wyrok NSA z 13 czerwca 2007r. sygn. akt II FSK 1337/06). Taki brak skutkuje z kolei niedopuszczalnością drogi sądowoadministracyjnej, która może mieć miejsce zarówno z przyczyn przedmiotowych, jak i podmiotowych. (por. wyrok NSA z 8 marca 2005 r. OSK 1229/04, postanowienie NSA z 13 czerwca 2007 r. II FSK 1337/06). Niedopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej skutkuje z kolei odrzuceniem skargi na podstawie art. 58§1 pkt 6 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd uznał , że W.G. nie wykazał własnego interesu prawnego w zaskarżeniu przedmiotowej decyzji i jego skargę należało także odrzucić na zasadzie art. 58§1 pkt 6.p.p.s.a. w zw. z art. 58 §3 p.p.s.a.