I SA/Kr 1357/05
WyrokWSA w Krakowie2007-04-18
Skład orzekający: WSA Ewa Michna, NSA Józef Gach, Asesor WSA Beata Cieloch
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ egzekucyjny (wierzyciel) ma kompetencje do zawieszenia postępowania w sprawie zajęcia stanowiska co do zgłoszonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, gdy przepisy (art. 17 i 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) regulują tę kwestię w sposób odmienny, nakładając obowiązek zawieszenia postępowania na organ egzekucyjny w przypadku braku stanowiska wierzyciela w określonym terminie?Ratio decidendi
Organ egzekucyjny (wierzyciel) nie posiada kompetencji do zawieszenia postępowania w sprawie zajęcia stanowiska co do zgłoszonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 17 i 34) w sposób wyczerpujący regulują tę materię, wskazując, że to organ egzekucyjny jest zobowiązany do zawieszenia postępowania, jeśli wierzyciel nie zajmie stanowiska w terminie 14 dni od przekazania zarzutów. Wydanie postanowienia o zawieszeniu przez wierzyciela narusza te przepisy.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K., które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego K. o zawieszeniu postępowania w sprawie stanowiska wierzyciela co do zarzutów zgłoszonych przez zobowiązanego na postępowanie egzekucyjne. Zobowiązany zarzucił organom naruszenie przepisów k.p.a. i ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w szczególności dotyczące kompetencji do zawieszenia postępowania.Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. oraz zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz skarżącego koszty postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt I SA/Kr 1357/05 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 kwietnia 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna, Sędziowie: NSA Józef Gach (spr), Asesor WSA Beata Cieloch, Protokolant: Katarzyna Dydaś, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2007 r., sprawy ze skargi K. S., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K., z dnia 8 sierpnia 2005 r. nr [...], w przedmiocie zawieszenia podstępowania w sprawie zajęcia stanowiska przez wierzyciela, I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 117 zł (sto siedemnaście złotych).
Postanowieniem z dnia [...].06.2005 r. nr [...] wierzyciel (Naczelnik Urzędu Skarbowego K. w K.) działając na podstawie art. 123 § 1 i art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. k.p.a. (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 roku, Nr 110, poz. 968 ze zm.) zawiesił postępowanie w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych w dniu [...].09.2004r. przez zobowiązanego (K. S.) zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne w oparciu o tytuły wykonawcze od nr [...] do nr [...] obejmujące podatek dochodowy od osób fizycznych za 2001 r. do czasu wydania decyzji przez organ restrukturyzacyjny (Naczelnik Urzędu Skarbowego w M.) o warunkach restrukturyzacji w oparciu o art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. z 2002r., Nr 155, poz. 1287 ze zm.)., a to w związku z wnioskiem zobowiązanego z dnia [...].11.2002r. o restrukturyzację zaległości w podatku dochodowym za okres od 1.01.2001r. do 30.06.2002r. Na powyższe postanowienie dłużnik wniósł w dniu [...].06.2005r. zażalenie, w którym zarzucił organowi I instancji:
- rażące naruszenie przepisu art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz w związku z §§ 5, 6, 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 02 listopada 2001r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez oczywiście błędną interpretację polegająca na przyjęciu, iż w stanie faktycznym sprawy istnieją podstawy do zawieszenia postępowania w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów,
- rażące naruszenie przepisów art. 7, 8, 11, 124 § 1 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez nie wykazanie w uzasadnieniu postanowienia, iż w stanie faktycznym sprawy istnieją dostateczne merytoryczne podstawy do zastosowania instytucji zawieszenia postępowania, jak również poprzez zaniechanie podjęcia działań mających na celu ustalenie istotnych okoliczności stanu faktycznego sprawy oraz naruszenie zasady przekonywania, nakazującej organowi wyjaśnienie stronie zasadności przesłane, którymi się przy załatwianiu sprawy kieruje.
Postanowieniem z dnia 08 sierpnia 2005 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając na podstawie art. 23 § 1 i 4, art. 17 § 1 oraz art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 i art. 97 § 1 pkt. 4 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie egzekucyjne organu I instancji.
W skardze zobowiązany wniósł o uchylenie postanowienia organu egzekucyjnego II instancji z powodu naruszenia:
- art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz w związku z art. 18 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców poprzez błędną wykładnię w/w przepisów polegająca na przyjęciu, że merytoryczne rozstrzygnięcie w przedmiocie braku wymagalności lub też zasadności wymagalności obowiązku podatkowego uzależnione jest od uprzedniego ustalenia kwoty należności podlegającej restrukturyzacji przez właściwy organ restrukturyzacyjny,
- §§ 5, 6, 13 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez ich nie zastosowanie, przepisów art. 7, 8, 11, 124 § 1 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez nie wykazanie w uzasadnieniu postanowienia, iż w stanie faktycznym sprawy istnieją dostateczne merytoryczne podstaw do zastosowania instytucji zawieszenia postępowania, jak również poprzez zaniechanie podjęcia działań mających na celu ustalenie istotnych okoliczności stanu faktycznego sprawy oraz naruszenie zasady przekonywania, nakazującej organowi wyjaśnienie stronie zasadności przesłane, którymi się przy załatwianiu sprawy kieruje,
- art. 124 § 1 k.p.a. w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 138 § 1 pkt. 1 oraz 144 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] października 2005 r. Dyrektor Izby skarbowej w K. wniósł ojej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem. Prawem tym jest art. 14 ust. 2 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, z którego wynika, że wszczęte postępowanie egzekucyjne zawiesza się do dnia wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, którą to decyzję poprzedza decyzja o warunkach restrukturyzacji. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że postępowanie to zostało wszczęte, a wydana decyzja o warunkach restrukturyzacji została uchylona i sprawa została przekazana organowi restrukturyzacyjnemu I instancji do ponownego rozpoznania. Odżyła więc przesłanka, która uzasadnia zawieszenie postępowania egzekucyjnego i to przez organ egzekucyjny I instancji. Natomiast w rozpoznawanej sprawie postępowanie egzekucyjne w sprawie stanowiska wierzyciela co do zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów na to postępowanie zawiesił wierzyciel. Jako podstawę prawną wskazał on art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a jako przesłankę tego zawieszenia konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, tj. orzeczenie o warunkach restrukturyzacji. Przepisy te jednak nie miał zastosowania w tej sprawie, gdyż instytucja zajęcia stanowiska przez wierzyciela co do zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne jest uregulowana w sposób zupełny w art. 17 i art. 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przepisy te nie dają wierzycielowi kompetencji do zawieszenia postępowania co do zajęcia przez niego tego stanowiska, wręcz odwrotnie, wynika z nich, że organ egzekucyjny zobowiązany jest zawiesić postępowanie gdy zajęcie stanowiska przez wierzyciela co do zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne nie nastąpi w ciągu 14 dni licząc od dnia przekazania tych zarzutów. Skoro w rozpoznawanej sprawie wierzyciel postąpił inaczej, to jego postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie zajęcia stanowiska co do zgłoszonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne zostało wydane z naruszeniem art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Z kolei postanowienie organu egzekucyjnego II instancji utrzymujące w mocy postanowienie wierzyciela jest dotknięte wadą z art. 156 § 1 pkt 2 in fine k.p.a.
Z tego względu Sad działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. O kosztach postępowania postanowił na podstawie art. 200 tej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło