I SA/Kr 1359/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na decyzję Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 maja 2008 r., Nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi postanawia: odrzucić skargę Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 maja 2008 r., Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności skarżącego jako członka zarządu za zobowiązania "R" Zakładu Pracy Chronionej Sp. z o.o. z tytułu zaległości składkowych. Wraz ze skargą złożył również wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych są sprawami administracyjnymi w znaczeniu materialnoprawnym, występuje w nich bowiem charakterystyczne dla stosunków administracyjnych podporządkowanie jednostki organowi administracji publicznej. Niemniej jednak na uwadze trzeba mieć treść normy konstytucyjnej zawartej w art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, która stanowi, że sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej tylko w zakresie określonym w ustawie. Dodać też trzeba, że na podstawie art. 3 § 1, 2 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.- oznaczana dalej w skrócie p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach rozstrzyganych w drodze indywidualnych decyzji administracyjnych i innych aktów z zakresu administracji publicznej, jak też w sprawach, gdy przepis szczególny przewiduje takową sądową kontrolę. Kompetencji sądów administracyjnych w sprawach ubezpieczeń społecznych poszukiwać należy w ustawie z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, (Dz. U. z 2009 r. Nr 205, póz. 1585 ze zm. dalej w skrócie: "u.s.u.s."). Analiza przepisów tej ustawy wskazuje, że prawo do sądu dla spraw ubezpieczeniowych ukształtowano niejednolicie. Nie każda sprawa dotycząca działalności organów administracji publicznej w tej kategorii, może być bowiem rozpoznana przez sąd administracyjny. Z przepisów tej ustawy płynie wręcz wniosek wskazujący na generalną zasadę właściwości sądów powszechnych. W zakresie bowiem indywidualnych spraw istnieje możliwość wniesienia odwołania od decyzji organu rentowego według zasad uregulowanych w kodeksie postępowania cywilnego (zob. art. 83 ust. 2 u.s.u.s.). Sprawy te powierzono zatem kognicji sądów powszechnych. Stosownie natomiast do art. 83 ust. 4 u.s.u.s., przewidziano drogę sądowoadministracyjną w przypadku decyzji ZUS przyznającej świadczenie w drodze wyjątku oraz decyzji odmawiającej przyznania takiego świadczenia, a także decyzji w sprawach o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Wymienione sprawy pozostają zatem sprawami administracyjnymi w znaczeniu materialnym i formalnym, a w konsekwencji, z uwagi na zastosowanie kodeksu postępowania administracyjnego - decyzje w nich wydane podlegają kognicji sądów administracyjnych. Z tego wynika, że droga sądowoadministracyjną w sprawach dotyczących ubezpieczeń społecznych została z mocy cytowanego przepisu szczególnego określona w wąskim zakresie, obejmującym jedynie wymienione w tym przepisie sprawy. Nie zalicza się do nich sprawa dotycząca orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu zaległości składkowych na ubezpieczenie. Podkreślenia przy tym wymaga, że skarżący został prawidłowo pouczony o prawie złożenia odwołania do sądu powszechnego. Dlatego skarga złożona w niniejszej sprawie, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270zezm.).