I SA/Kr 136/18

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. - K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. P. - K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 11 grudnia 2017 r. Nr: [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; II) ustanowić dla J. P. - K. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. J. P. – K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. We wniosku skarżący oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem jego utrzymania jest renta socjalna w wysokości 720 zł oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku nieruchomego, oszczędności, papierów wartościowych, ani cennych przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Jego wydatki przedstawiają się następująco: opłaty za lokal mieszkalny 650 zł, prąd 40 zł, gaz 30 zł, telefon ok. 30 zł (karta), leki ok. 100 zł, zobowiązanie PKO 152 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż jest osobą schorowaną, inwalidą I grupy. Ma problemy ze wzrokiem (jaskra, atrofia tarczy nerwu wzrokowego obu oczu). W maju 2017 r. przeszedł operację oka lewego po rozdarciu siatkówki i oczekuje na kolejne operacje, które będą dotyczyły zaćmy i jaskry wtórnej pooperacyjnej. Dodał, że ma niskie dochody i poza rentą nie ma innego źródła utrzymania. Cierpi na pourazową depresję i tachykardię. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Prawo pomocy jest szczególną instytucją postępowania przed sądami administracyjnymi, mającą na celu zagwarantowanie konstytucyjnego prawa do sądu osobom, które nie są w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego. W niniejszej sprawie J. P. - K. domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych oraz ustanowienia na jego rzecz pełnomocnika z urzędu. Instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Analizując sytuację finansową wnioskodawcy orzekający doszedł do przekonania, iż w wystarczającym stopniu wykazał on, iż spełnia powyższe przesłanki. Skarżący dysponuje niewielkim dochodem z tytułu renty socjalnej wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 873 zł. Całość uzyskiwanych dochodów przeznaczana jest na pokrycie kosztów koniecznego utrzymania i leczenia wnioskodawcy. J. P. – K. jest osobą schorowaną, pozostająca w stałym leczeniu, jest inwalidą zaliczonym trwale do I grupy. Nie dysponuje on żadnymi składnikami majątku, oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi, które mogłyby zostać spieniężone. Nie posiada zatem możliwości uiszczenia jakichkolwiek kosztów związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym. Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.