I SA/Kr 1373/06

Sygn. akt I SA/Kr 1373/06 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 listopada 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Sędziowie: WSA Anna Znamiec (spr), Asesor: WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2007r., sprawy ze skargi K. i B. S., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] nr [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2006r., I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących koszty postępowania w kwocie 1.500,00 zł (jeden tysiąc pięćset złotych 00/100). W dniu [...]r. Burmistrz Gminy T., działając na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 oraz art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz art. 1a ust. 1 pkt 3, art. 2 ust. 1 i ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1 i pkt 3, art. 4, art. 5 i art. 6 ust. 2, ust. 4, ust. 5, ust. 6 i 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. jedn. Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 84 z późn. zm.) jak również na podstawie § 1 uchwały Rady Miejskiej w T. Nr [...]z dnia [...]roku w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na 2006 rok, art. 1, art.3 ust.1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt. 2 art. 6 ust. 1 pkt. 2, art. 6a ust. 2, ust. 3, ust. 6 i art. 6c ust.1ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku o podatku rolnym (Dz. U. Nr 94, poz. 431 z późn. zm.) określił stronie skarżącej B. i K.S decyzją nr: [...]wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2006 w kwocie 52.938,00 zł w tym: • od budynku mieszkalnego położonego w K. za okres I - III 2006 w kwocie 9,30 zł. • od garażu położonego w K. za okres I –III w 2006 w kwocie 54,25 zł. • od budynku mieszkalnego położonego w T. w kwocie 21,72 zł. • od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej położonych w T. w kwocie 43.501,53 zł. • od budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej położonych w T. w kwocie 1.863,94 zł oraz • od gruntów związanych z działalnością gospodarczą w kwocie 7.481,50 zł. W uzasadnieniu wskazano, iż podatnicy byli właścicielami nieruchomości położonej w K. gmina T., oznaczonej jako działka nr [...]o pow. 0,18 ha sklasyfikowanej jako grunty orne. Powyższa działka jest zabudowana budynkiem mieszkalnym o pow. 124 m kw. oraz garażem o pow. 70 m kw. ( wg informacji o nieruchomościach z dnia 26 stycznia 2004r.). Przedmiotową nieruchomość aktem notarialnym z dnia[...]. Rep. A Nr [...]podatnicy darowali P. i D. S. Nadto podatnicy w dalszym ciągu są użytkownikami wieczystymi gruntów położonych w T. przy ul. R. oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki nr [...]o łącznej powierzchni 1,4963 ha oznaczonych symbolem [...]oraz właścicielami posadowionych na tychże działkach budynków. Nieruchomości te w dniu [,,,] czerwca 2004 r. były przedmiotem oględzin przeprowadzonych przez biegłego posiadającego uprawnienia do szacowania nieruchomości oraz do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Ustalona w wyniku oględzin powierzchnia użytkowa przedmiotowych budynków wynosiła: część mieszkalna 72,40 m kw., budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej 3221,70 m kw. wartość budowli wg. wyceny biegłego 93.197 zł. Dla tak określonej podstawy opodatkowania ustalano wymiar łącznego zobowiązania podatkowego za lata 2004 i 2005. W toku prowadzonego postępowania podatkowego ustalono, iż w porównaniu z wyżej opisanym stanem faktycznym nastąpiły zmiany, które wpłynęły na wysokość wymiaru łącznego zobowiązania podatkowego na rok 2006. Mianowicie, decyzją z dnia[...]. Nr [...]znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku magazynowo -usługowego, ze sklepem meblowym na parterze o pow. użytkowej 476,57 m. kw. zlokalizowanego na działce nr[...]. Powyższy budynek wykazany został w złożonej przez podatników w dniu marca 2006r. informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych. Ponadto wg. oświadczenia K. S. złożonego do protokołu w dniu[...] wiosną 2005 r. rozebrano znajdujący się na działce [...] budynek stróżówki o pow. użytkowej 13,70 m. kw. Po uwzględnieniu powyższych zmian okoliczności faktycznych powierzchnia użytkowa budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wyniosła 3.666,57 m. kw. Jednocześnie podatnicy nie zgłosili organowi podatkowemu wystąpienia żadnych innych zmian. Stąd też uwzględniając zmiany wyżej opisane organ podatkowy I instancji dokonał wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2006 r. Od powyższej decyzji strona skarżąca wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zdaniem Odwołujących się zaskarżona decyzja jest dla nich krzywdząca gdyż obciąża podatników nieuzasadnionymi zobowiązaniami podatkowymi a także jest wadliwa i nie odpowiada prawu i rzeczywistemu stanowi faktycznemu sprawy w odniesieniu do podstawy opodatkowania co ma wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego. Jak twierdzą Odwołujący się podstawa opodatkowania w niniejszej sprawie ustalona została w sposób wadliwy, gdyż za źródło danych dla jej ustalenia w sposób bezkrytyczny przyjęto dane zawarte w opinii rzeczoznawcy majątkowego sporządzonej na potrzeby zobowiązania podatkowego na rok 2004, która była kwestionowana przez podatników czego wyrazem są skargi do WSA w Krakowie na decyzje podatkowe za lata 2004 i 2005. Podstawa opodatkowania w ocenie odwołujących się została po raz kolejny określona w sposób wadliwy i niezgodny z istniejącym stanem faktycznym co narusza art. 187 §1 Ordynacji podatkowej. Zdaniem Odwołujących się kwestionowanie tej podstawy ma swoje uzasadnienie także w tym że rzeczoznawca majątkowy R.C. ocenił w swej opinii jedynie stan obiektów opisowo nie zaś fazę remontową czy też robót budowlano-remontowych. Wskazane wyżej uchybienia proceduralne miały decydujący wpływ na wadliwe zastosowanie w decyzji na 2006 rok przepisów materialno-podatkowych tj. art. 1 a, art. 2, art. 3, art. 4, art. 5 i art. 6 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych co w konsekwencji skutkować musiało wadliwością zaskarżonej decyzji. Ponadto w ocenie Odwołujących się organ podatkowy I instancji nie uwzględnił zastrzeżeń podatników zgłaszanych w trybie art. 200 Ordynacji podatkowej. W dniu [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 13 § 1 pkt 3, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz art. 2 ust.1 i ust. 2, art. 3 ust. 3 , art. 4 art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, art. 1, art. 3 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym, decyzją o sygn. akt [...]utrzymało w mocy zaskarżaną decyzję Burmistrza Gminy T.. W uzasadnieniu wskazano między innymi, iż ustalony w zaskarżonej decyzji wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2006 jest prawidłowy, zgodny z przepisami prawa podatkowego, uchwałą Rady Miejskiej w T. z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...]w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości na rok 2006, Komunikatu Prezesa GUS z dnia 17 października 2005 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres pierwszych trzech kwartałów. Ponieważ zdaniem organu ww. przepisy nie zwalniają z podatku od nieruchomości podatnika, który jest właścicielem nieruchomości, zaskarżona decyzja została utrzymana w mocy. Na powyższą decyzję skarżący złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając uchybienia proceduralne oraz materialno – prawne, wnosząc o jej uchylenie w całości. W uzasadnieniu skargi skarżący podali, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest dla nich krzywdząca, bowiem wydana została z naruszeniem prawa. w szczególności przepisów proceduralnych ustawy Ordynacja podatkowa, tj. art. 120 i art. 187 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa poprzez nieprzeprowadzenie w sprawie postępowania dowodowego w odniesieniu do ustalenia podstawy opodatkowania na rok 2006 jak również przepisów materialno-prawnych, tj. art. 2 ust. 1 i ust.2 , art. 3 ust. 3, art. 4 i art. 5 ust. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez błędne ich zastosowanie w przyjętym bez żadnych zmian w odniesieniu do 2004r. stanie faktycznym. Zdaniem podatników w niniejszej sprawie organy podatkowe w sposób wadliwy ustaliły podstawę opodatkowania, przyjmując do opodatkowania budynek o powierzchni 444,01 mkw., który nie istnieje oraz budynek o powierzchni 676.37 mkw. posadowiony na działce nr [...]poddawany kapitalnemu remontowi (adaptacji). Nadto skarżący zarzucili, iż nie są użytkownikami działki nr [...]na której jest posadowiony budynek o powierzchni 462,70 mkw. od którego również został naliczony podatek. Również jak twierdzą skarżący budynek posadowiony na działce nr [...](stróżówka) nie istnieje. Ponadto określone w decyzji budynki na działkach nr [...]i nr [...]są budowlami co do których ustalana jest inna stawka podatkowa. Zdaniem Skarżących budynki posadowione na w/w działkach są prawnie i geodezyjnie wyodrębnione, co w kontekście ich niewykorzystywania na prowadzenie działalności gospodarczej daje pełną podstawę do wyłączenia ich z podstawy opodatkowania. Zdaniem skarżących niewykorzystywanie nieruchomości na działalność gospodarczą w świetle ugruntowanego orzecznictwa NSA sprawia, że podlegają one wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od nieruchomości. W dalszej części skargi podatnicy podnieśli, iż rzeczoznawca majątkowy R. C. nie posiadał wymaganych uprawnień do dokonania prawidłowej oceny stanu technicznego i użytkowego nieruchomości, co nie pozostawało bez wpływu na wynik i losy postępowania w niniejszej sprawie. Zdaniem skarżących w ocenie stanu technicznego budynków dokonanej przez rzeczoznawcę majątkowego posłużono się niejednoznacznymi określeniami typu "zdolny do użytku", "stan techniczny zadawalający" czy też "stadium końcowe przebudowy" brak jest natomiast jednoznacznych stwierdzeń co do stanu technicznego użytkowanych budynków. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę strona przeciwna podniosła, iż nie sposób zgodzić się z zarzutem, iż w przedmiotowej sprawie naruszono został art. 187 § 1 oraz art. 190 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. Postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone w sposób szczegółowy i pozwoliło organowi I instancji na dokonanie wszystkich istotnych dla sprawy ustaleń faktycznych z uwzględnieniem zaistniałych zmian mających wpływ na wymiar podatku. Sporządzona przez rzeczoznawcę majątkowego R.C. Opinia z kwalifikacji obiektów budowlanych, określenia powierzchni budynków i wartości budowli z dnia 11 sierpnia 2004 r. miała na celu dokonanie ustaleń w zakresie powierzchni użytkowej budynków określenia wartości budowli oraz oceny stanu technicznego obiektów budowlanych położonych na działkach nr[...]. Opinia o której mowa sporządzona została w sposób szczegółowy i czytelny z dołączoną poglądową dokumentacją fotograficzną do opinii budowlanej dot. Określenia powierzchni użytkowych i wartości budowli. Opinia powyższa nie była zresztą jedynym dokumentem, na podstawie którego organ podatkowy I instancji dokonał ustaleń faktycznych w sprawie. Zasadnicze znaczenie w tym zakresie miało bowiem dokonanie oględzin nieruchomości będących w posiadaniu podatników przeprowadzonych w dniu [...] czerwca 2004 r. przez pracowników Urzędu Gminy w T. w obecności K.S. Z oględzin sporządzony został szczegółowy protokół do którego podatnik nie zgłosił żadnych uwag. Nieuprawniony jest także zarzut, iż przyczyną wadliwego sporządzenia operatu szacunkowego jest fakt, iż jego autorem nie jest biegły z zakresu budownictwa tylko rzeczoznawca majątkowy. Wskazać tutaj należy, iż stosownie do treści art. 4 ust 8 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych do określenia wartości budowli organ podatkowy powołuje biegłego spośród rzeczoznawców majątkowych, o których mowa w ustawie o gospodarce nieruchomościami. Ponadto jak wynika z dokumentów zalegających w aktach sprawy biegły rzeczoznawca majątkowy sporządzający w przedmiotowej sprawie Opinie jest członkiem [...]Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa oraz posiada decyzję stwierdzającą przygotowanie zawodowe do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Nie sposób zatem kwestionować kompetencji biegłego do dokonania ustaleń zawartych w sporządzonej przez niego Opinii. Również nie sposób zgodzić się z zarzutem podatników sformułowanym w toku postępowania podatkowego, oraz w treści skargi, iż na działce [...]znajduje się tylko wiata metalowa i nie jest tam posadowiony żaden budynek oraz, że budynki posadowione na działkach nr [...]oraz [...]są budowlami. Stanowisko takie nie znajduje bowiem oparcia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Z zalegającej w aktach sprawy dokumentacji fotograficznej wynika, iż na działce nr [...]znajduje się piętrowy budynek murowany podzielony na część biurową i część mieszkalną oraz magazyn. Z opinii biegłego rzeczoznawcy wynika, iż część mieszkalna wspomnianego budynku posiada pow. 72,40 mkw. zaś część biurowa 72,20 mkw. natomiast budynek magazynowy pow. 324,10 mkw. Z kolei w treści protokołu z oględzin z dnia [...] czerwca 2004 r. stwierdzono, iż budynek magazynu o pow. 324.10 mkw. zlokalizowany na działce nr [...]jest budynkiem parterowym o konstrukcji stalowej, dach jednospadowy pokryty blachą trapezową, ściana północna murowana, od strony południowej przegroda przesuwana samonośna na rolkach, ściany boczne stałe, słupy i metalowe wbetonowane w podłoże. Ponadto z treści wspomnianego protokołu wynika, iż budynek posadowiony na działce nr [...]jest budynkiem trwale związanymi z gruntem (słupy metalowe wbetonowane w podłoże) posiadającym ściany oraz dach zaś jego północna część została dobudowana. Z kolei działka nr [...]w ogóle nie stanowiła w niniejszej sprawie przedmiotu opodatkowania. Przedstawiona charakterystyka wskazanych budynków magazynowo-warsztatowych przesądza, iż nie mogą one być traktowane jak budowle tak jak tego domagali się podatnicy. Strona przeciwna podniosła, iż w zalegającej w aktach sprawy wielokrotnie powoływanej Opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego (sporządzonej stosownie do przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych) znajduje się szczegółowe zestawienie szacunkowych wartości budowli (tabela nr 2), w której wyszczególniono wszystkie budowle znajdujące się w posiadaniu podatnika stanowiące w analizowanej sprawie przedmiot podatkowania. Z kolei w tabeli nr 1 znajduje się zestawienie powierzchni użytkowych i określenie stanu technicznego budynków. Na podstawie powyższych zestawień oraz protokołu z oględzin i informacji podatnika ustalono wymiar podatku od nieruchomości. Ponadto jak jednoznacznie wynika z dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych działka o której w treści skargi wspominają skarżący oznaczona nr [...]nie stanowi przedmiotu opodatkowania w niniejszej sprawie. Tym samym zarzut podatników w tym zakresie uznać należy za bezzasadny. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut podatników, iż organ I instancji i organ odwoławczy bezpodstawnie doliczyły do podstawy opodatkowania budynki posadowione na działce nr[...] W tym miejscu wskazać bowiem należy, iż po przeanalizowaniu ustaleń dokonanych w toku prowadzonego postępowania organ I instancji nie opodatkował budynków na wymienionej działce ponieważ istniejący tam do niedawna budynek o pow. 444.01 m. kw. został całkowicie rozebrany, zaś drugi budynek o pow. 676,37m. kw. jak to wynika z Opinii biegłego jest obiektem cyt. "w trakcie realizacji w ramach wymiany substancji". Potwierdzeniem takiego stanu rzeczy jest dokumentacja fotograficzna zamieszczona w opinii biegłego. Należy także wskazać, iż budynki, o których wspominają podatnicy nie zostały opodatkowane również w roku 2004 i 2005. Wskazania również wymaga fakt, iż zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w szczególności art. ta wszystkie budynki, budowle i grunty będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z dwoma wyjątkami są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, chyba, że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydana została z naruszeniem przepisów postępowania które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela zarzuty strony skarżącej, iż w trakcie prowadzonego postępowania organ I instancji naruszył przepis art. 121 § 1 i art. 122 w zw. z art. 180 § 1, art. 187, art. 188 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.). Zgodnie z powszechnie przyjętym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2000 r., sygn. akt I SA/Ka 559/99) zasady ogólne postępowania podatkowego są integralną częścią przepisów regulujących procedurę podatkową i są dla organu podatkowego wiążące na równi z innymi przepisami tej procedury. Na mocy przepisu art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), w toku postępowania, organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Swobodna ocena dowodów, aby nie przekształciła się w dowolną, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem określonych reguł tej oceny. Naruszenie tych reguł, a także norm procesowych odnoszących się do środków dowodowych, stanowi przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 187 par. 1 ustawy Ordynacja podatkowa), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonywującej treści (art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa). Organy podatkowe kierując się zasadą dochodzenia do prawdy materialnej, mają w toku postępowania obowiązek, stosownie do art. 122 Ordynacji podatkowej, podejmować wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Przepis art. 191 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa wyraża zarówno zasadę prawdy obiektywnej jak też zasadę swobodnej oceny dowodów. Wynika z niego, że organ prowadzący postępowanie musi dążyć do ustalania prawdy materialnej i według swojej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych oraz wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne okoliczności. W ocenie Sądu w rozstrzyganej sprawie organy podatkowe dopuściły się naruszenia powyższych zasad postępowania podatkowego poprzez dokonanie ustaleń na podstawie nie kompletnego materiału dowodowego. W szczególności organy podatkowe wydały zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję w oparciu o ustalenia w zakresie przedmiotu opodatkowania i podstawy opodatkowania w podatku od nieruchomości dokonane podczas postępowania prowadzonego w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2004 r. i 2005 r. (oględziny nieruchomości dokonane w dniu [...]06.2004 r. i opinia sporządzona przez rzeczoznawcę majątkowego R.C. z kwalifikacji obiektów budowlanych, określenia powierzchni budynków i wartości budowli z dnia [...] sierpnia 2004 r.). Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. jedn. Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 84 z późn. zm.) obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstały okoliczności uzasadniające powstanie tego obowiązku. Jeżeli okolicznością, od której jest uzależniony obowiązek podatkowy, jest istnienie budowli albo budynku lub jego części, obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budynku lub jego części przed ich ostatecznym wykończeniem. Jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie. Obowiązek podatkowy wygasa z upływem miesiąca, w którym ustały okoliczności uzasadniające ten obowiązek. Jeżeli obowiązek podatkowy powstał lub wygasł w ciągu roku, podatek za ten rok ustala się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których istniał obowiązek. Ustawa wprowadza zatem zasadę ustalania zobowiązania podatkowego za dany rok podatkowy, należy uwzględniać okoliczności mające wpływ na powstanie lub wygaśnięcie obowiązku podatkowego, wysokość zobowiązania podatkowego w danym roku podatkowym. Istotnie, jak twierdzą organy podatkowe na podatniku ciąży obowiązek składania organowi informacji o nieruchomościach i obiektach budowlanych w przypadku powstania okoliczności powodujących powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego. Na mocy art. 6 ust. 6 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych osoby fizyczne, z zastrzeżeniem ust. 11, są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3. Niemniej jednak organy podatkowe wydając postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego z urzędu w sprawie ustalenia podatnikowi zobowiązania podatkowego za 2006 r. powinny prowadzić postępowanie zgodnie z przepisami Działu IV Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe zobowiązane są zatem do ustalenia elementów stosunku prawnopodatkowego, takich jak podmiot podatkowy, przedmiot opodatkowania i podstawa opodatkowania, istniejących w roku podatkowym, za który ustalane jest łączne zobowiązanie pieniężne. W przedmiotowej sprawie organy podatkowe ustaliły łączne zobowiązanie pieniężne za 2006 r. na podstawie dowodów zgromadzonych w 2004 r. Okoliczności te powodują konieczność przeprowadzenia postępowania podatkowego przy uwzględnieniu stanu faktycznego w 2006 r. Tylko tak możliwe jest zrealizowanie zasady prawdy materialnej, w sposób wykluczający naruszenie zasad postępowania podatkowego. W tym przypadku niewystarczające jest włączenie do akt sprawy dowodów przeprowadzonych na potrzeby innych postępowań w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego za 2004 r. i 2005 r. Podsumowując w przedmiotowej sprawie organy podatkowe nie wykonały wszystkich koniecznych działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, a tym samym rozstrzygnięcie dotknięte jest wadą powodującą konieczność wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego. Organy podatkowe rozpatrując ponownie sprawę w wymienionym zakresie powinny ustalić przedmiot opodatkowania, podstawę opodatkowania w podatku od nieruchomości za 2006 r. Organ podatkowy rozpatrując ponownie sprawę powinien uwzględnić przepis art. 4 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, na mocy którego podstawę opodatkowania w podatku od nieruchomości stanowi: 1) dla gruntów - powierzchnia, 2) dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa, 3) dla budowli lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5 - wartość, o której mowa w przepisach o podatkach dochodowych, ustalona na dzień 1 stycznia roku podatkowego, stanowiąca podstawę obliczania amortyzacji w tym roku, niepomniejszona o odpisy amortyzacyjne, a w przypadku budowli całkowicie zamortyzowanych - ich wartość z dnia 1 stycznia roku, w którym dokonano ostatniego odpisu amortyzacyjnego. Jeżeli od budowli lub ich części, o których mowa w ust. 1 pkt 3, nie dokonuje się odpisów amortyzacyjnych - podstawę opodatkowania stanowi ich wartość rynkowa określona przez podatnika. Jeżeli podatnik nie określił wartości budowli, o których mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 5, lub podał wartość nieodpowiadającą wartości rynkowej, organ podatkowy powoła biegłego, z zastrzeżeniem ust. 8, który ustali tę wartość. W przypadku gdy podatnik nie określił wartości budowli, o których mowa w ust. 1 pkt 3 oraz w ust. 5, lub wartość ustalona przez biegłego jest wyższa co najmniej o 33% od wartości określonej przez podatnika, koszty ustalenia wartości przez biegłego ponosi podatnik. Organ podatkowy powołuje biegłego spośród rzeczoznawców majątkowych, o których mowa w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543, z późn. zm) Na mocy bowiem przepisu art. 122 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa, w toku postępowania, organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 145 par. 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisu art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).