I SA/Kr 1374/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] , Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązana podatkowego w zakresie opłaty skarbowej postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. oddalić wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów sądowych . Skarżący A. G. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązana podatkowego w zakresie opłaty skarbowej. Pismem z dnia [...] marca 2008 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej i wniósł o umorzenie postępowania w sprawie z uwagi na fakt, że Izba Skarbowa uchyliła decyzję urzędu skarbowego i umorzyła postępowanie w sprawie. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. /, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec jednoznacznej treści pisma pełnomocnika strony skarżącej o cofnięciu skargi i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do wniosku skarżącego o zasądzenie kosztów od Dyrektora Izby Skarbowej, stwierdzić należy, że nie ma podstaw do jego uwzględnienia. W niniejszej sprawie umorzenie nastąpiło z przyczyn innych niż wskazane w art. 54 § 3 p.p.s.a., po przeprowadzeniu rozprawy, a zatem nie istnieją przesłanki do zwrotu kosztów na podstawie w art. 201 § 1 p.p.s.a. oraz zwrotu uiszczonego wpisu na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a.