I SA/Kr 1378/11

WyrokWSA w Krakowie2011-10-27

Skład orzekający: WSA Bogusław Wolas, WSA Beata Cieloch, WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk (spr.)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiająca stwierdzenia nieważności innej decyzji, wydana z naruszeniem zasady wyłączenia członka organu, podlega uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b PPSA?
Ratio decidendi
Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego podlega uchyleniu, ponieważ została wydana z naruszeniem art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej, który stanowi o wyłączeniu członka organu od udziału w postępowaniu, gdy brał on udział w wydaniu zaskarżanej decyzji. Naruszenie to stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 240 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej), co z kolei obliguje sąd administracyjny do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b PPSA, bez względu na wpływ tego naruszenia na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi T. S.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 maja 2011 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności wcześniejszej decyzji Kolegium z dnia 8 lutego 2011 r. T. S.A. zarzuciła, że w wydaniu zaskarżonej decyzji z 17 maja 2011 r. brał udział ten sam członek Kolegium, który uczestniczył w wydaniu decyzji z 8 lutego 2011 r., co stanowi naruszenie art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i zasądził od Kolegium na rzecz strony skarżącej koszty postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I SA/Kr 1378/11 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 października 2011r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Sędziowie: WSA Beata Cieloch, WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk (spr.), Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2011r., sprawy ze skargi "T" S.A. w W., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 17 maja 2011r. Nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 457 zł ( czterysta pięćdziesiąt siedem złotych). Decyzją z dnia 2 listopada 2009 r. znak [...]Prezydent Miasta określił T. S.A. w W. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2007 na kwotę 6.703.834 zł. Po rozpoznaniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez T. S.A. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 16 lipca 2010 r., znak [...]uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i określiło wysokość zobowiązania podatkowego w kwocie 6.670.922 zł. T. S.A. wniosła o stwierdzenie nieważności wskazanej wyżej decyzji z 16 lipca 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 8 lutego 2011 r., znak [...]odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji, a po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez T. S.A. decyzję tę utrzymało w mocy decyzją z 17 maja 2011 r., znak[...]. T. S.A. zaskarżyła decyzję Kolegium z 17 maja 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się jej uchylenia wraz z poprzedzającą ją decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 5 października 2011 r. strona skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 130 §1 pkt 6 ustawy Ordynacja podatkowa, bowiem w wydaniu decyzji SKO z 17 maja 2011 r. brał udział ten sam członek Kolegium, który wcześniej uczestniczył w wydaniu decyzji zaskarżonej odwołaniem tj. decyzji z 8 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja podlegała uchyleniu, bowiem dokonując jej kontroli Sąd stwierdził przesłanki wznowienia postępowania podatkowego. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", w przypadku stwierdzenia takiego naruszenia prawa należy uchylić zaskarżaną decyzję bez względu na to, czy naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Jak słusznie zauważyła strona skarżąca, w wydaniu zaskarżonej decyzji uczestniczył jeden z członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego, który wcześniej brał udział w wydaniu decyzji, od której wniesiono odwołanie tj. decyzji z dnia 8 lutego 2011 r. (E. M.). W myśl art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej członkowie samorządowego kolegium odwoławczego podlegają wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawach dotyczących zobowiązań podatkowych oraz innych sprawach normowanych przepisami prawa podatkowego, w których brali udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Tak więc pomimo, ze odwołanie rozpoznaje ten sam organ kolegialny, konieczne jest wyznaczenie innego składu niż ten, który orzekał w sprawie pierwotnie. Celem takiej regulacji jest zapewnienie realizacji zasady obiektywizmu. Zasada ta zostaje naruszona w sytuacji, gdy środek odwoławczy jest rozpoznawany przez tę samą osobę, która wydała decyzję zaskarżoną tym środkiem. Skutek naruszenia tego przepisu został wskazany w art. 240 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została przez pracownika lub organ podatkowy, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 130-132. Z kolei na podstawie powołanego już wcześniej art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" p.p.s.a. sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Oznacza to, że stwierdzenie jednego z uchybień wymienionych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej obliguje sąd administracyjny do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji bez możliwości jej badania pod względem merytorycznym. Uwzględniając powyższe orzeczono jak w pkt I wyroku na podstawie powołanych przepisów. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło