I SA/Kr 1387/11

Sygn. akt I SA/Kr 1387/11 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Sędzia: WSA Maja Chodacka (spr.), Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Protokolant: Aleksandra Osipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2011 r., sprawy ze skargi T. N.-N., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 3 czerwca 2011 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o przyznanie zwolnienia od podatku od nieruchomości I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie 100 zł (sto złotych). Skarżąca TN-N złożyła wniosek o przyznanie ulgi w formie zwolnienia od podatku od nieruchomości wyodrębnionego na własność lokalu mieszkalnego nr [...] zlokalizowanego w budynku przy ul. K. w K., w który to budynku dokonano remontu elewacji. Prezydent Miasta postanowieniem z dnia 31 stycznia 2011r. (błędnie oznaczona data, jako 31 stycznia 2010r.) nr [...], działając na podstawie art. 165a, art. 216 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., zwana dalej: "O.p."), art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.) oraz § 1, 3, 4 uchwały Nr LVI/706/08 Rady Miasta Krakowa z dnia 5 listopada 2008r. w sprawie zwolnienia od podatku od nieruchomości budynków lub ich części, w których wykonano remont elewacji (Dz. Urz. Wojew. Małopolskiego Nr 725, poz. 5077), odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o przyznanie zwolnienia od podatku od nieruchomości wyodrębnionego lokalu mieszkalnego nr [...] zlokalizowanego w budynku przy ul. K. w K. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż z dokonanych w sprawie ustaleń wynika, że TN-N nabyła lokal mieszkalny nr 20 w dniu 2 marca 2010r. Zgodnie z ostatecznym protokołem odbioru robót remont elewacji w budynku zlokalizowanym przy ul. K. został zakończony w dniu 24 sierpnia 2009r. W związku z powyższym w dniu zakończenia remontu elewacji budynku TN-N nie była właścicielem lokalu mieszkalnego nr [...], zatem nie poniosła nakładów na remont elewacji z własnych środków. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie i podniosła, że istotnie, lokal mieszkalny nabyła w dniu 2 marca 2010r. i od tej daty wraz z innymi członkami Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. K. w tzw. zaliczkach wnoszonych co miesiąc na poczet kosztów remontów spłaca koszty remontu elewacji tegoż budynku, w tym kredyt zaciągnięty na ten cel w 2009r. w Banku DnBNord Polska S.A. Na dzień 31 grudnia 2010r. pozostało do spłaty 137.420 zł oraz odsetki wynoszące rocznie ok. 10.000 zł. Tak więc, jeszcze przez kilka lat kredyt zaciągnięty na remont elewacji budynku przy ul. K. będzie spłacany przez członków Wspólnoty Mieszkaniowej, w tym również przez skarżącą. Dlatego też skarżąca uważa, że nie jest uzasadnionym odmówienie jej przyznania zwolnienia od podatku od nieruchomości wyodrębnionego lokalu mieszkalnego nr [...] zlokalizowanego w budynku przy ul. K. w K. Skarżąca, jako nowy właściciel lokalu mieszkalnego przejęła nie tylko prawa, ale również obowiązki poprzedniego właściciela, w tym spłatę kosztów remontu elewacji budynku. Ciężar spłaty kredytu spoczywa na obecnych właścicielach a nie byłych, więc argument przyjęty w zaskarżonym postanowieniu – zdaniem skarżącej -jest chybiony. Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2011r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy opisał dotychczasowy stan sprawy i stwierdził, że skarżąca ubiegała się o zwolnienie z podatku od nieruchomości na mocy powołanej wyżej uchwały Nr LVI/706/08 Rady Miasta Krakowa z dnia 5 listopada 2008 r. w sprawie zwolnienia od podatku od nieruchomości budynków lub ich części, w których wykonano remont elewacji. Uchwała określa warunki zwolnienia od podatku od nieruchomości budynków lub ich części, w których zakończony został remont elewacji po dniu wejścia w życie uchwały i jednocześnie wskazuje, że zwolnienie od podatku od nieruchomości przysługuje na warunkach określonych w uchwale. Zgodnie z § 4 ust. 1 i ust. 2 pkt 4 uchwały zwolnienie od podatku od nieruchomości przyznawane jest na wniosek podatnika, a wraz z wnioskiem podatnik zobowiązany jest do przedłożenia oświadczenia o sfinansowaniu remontu elewacji ze środków własnych. Końcowo Kolegium stwierdziło, iż TN-N w dacie zakończenia remontu nie była właścicielem lokalu mieszkalnego, a zatem nie mogła sfinansować remontu elewacji z własnych środków, co słusznie skonstatował organ l instancji. W skardze powtórzono, iż zaskarżone postanowienie dotknięte jest wadą, gdyż nie jest uzasadniona odmowa przyznania zwolnienia w podatku od nieruchomości. Skarżąca ponownie wskazała, iż jako nowy właściciel lokalu mieszkalnego przejęła obowiązki członka Wspólnoty Mieszkaniowej, w tym spłatę kredytu zaciągniętego na docieplenie ścian zewnętrznych budynku. W sprawie istotnym zatem powinno być ustalenie kręgu właścicieli, którzy spłacają ten kredyt, a nie ustalenie właścicieli, którzy byli nimi w dacie oddania prac remontowych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało dotychczasowe stanowisko i wniosło o oddalenie skargi. Organ dodatkowo podniósł, iż w dacie wydawania postanowienia przez Kolegium wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za rok 2011 została ustalona decyzją Prezydenta Miasta, a skarżąca nie odwołała się od tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji administracyjnych. Z treści art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika zaś, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.) i rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Z uwagi na powyższe Sąd stwierdza, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając zaskarżone postanowienie naruszyło art. 165a, art. 217 oraz art. 127 O.p. Na mocy przepisu art. 217 § 1 O.p. postanowienie zawiera: 1) oznaczenie organu podatkowego; 2) datę jej wydania; 3) oznaczenie strony albo innych osób biorących udział w postępowaniu; 4) powołanie podstawy prawnej; 5) pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego 6) podpis osoby upoważnionej, z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego. Zgodnie z art. 217 § 2 O.p. postanowienie zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne jeżeli służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz gdy wydane zostało na skutek zażalenia na postanowienie. Na mocy przepisu art. 219 O.p. do postanowień stosuje się odpowiednio min. przepis art. 210 § 4 O.p., który określa elementy uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, uzasadnienie prawne zaś zawiera wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zawiera tak rozumianego uzasadnienia faktycznego i prawnego. Zgodnie z zasadami prawidłowo prowadzonego postępowania administracyjnego, prowadzonego na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, postanowienie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego powinno wskazywać ustalone przez organ podatkowy przesłanki zastosowania tej a nie innej kwalifikacji prawnej, będącej podstawą prawną odmowy wszczęcia postępowania podatkowego. Zaskarżone postanowienie z tego punktu widzenia jest wadliwe: organ wskazał wprawdzie podstawę prawną rozstrzygnięcia, tj. art. 165a § 1 O.p. oraz przywołał uchwałę z dnia 5 listopada 2008r. Jednakże nie wiadomo, jakie okoliczności mają decydować o wypełnieniu w konkretnej sytuacji poszczególnych przesłanek przepisu art. 165a § 1 O.p. Na mocy bowiem przepisu art. 165a § 1 O.p., gdy żądanie wszczęcia postępowania podatkowego zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Wymieniony przepis art. 165a § 1 O.p. ustanawia zatem dwie podstawy do odmowy wszczęcia postępowania podatkowego. Po pierwsze, gdy żądanie wniesione zostało przez osobę niebędącą stroną. Druga podstawa odmowy wszczęcia postępowania podatkowego została przez ustawodawcę określona szeroko poprzez wskazanie "jakichkolwiek innych przyczyn", na wskutek istnienia których postępowanie nie może być wszczęte. Skoro organ odmówił wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a § 1 O.p. to w treści uzasadnienia postanowienia miał obowiązek dokonać ustaleń, po pierwsze, czy osoba żądająca wszczęcia postępowania ma w sprawie interes prawny, czy może być uznana za stronę w świetle przepisu art. 133 O.p., czy też nie zachodzą inne przyczyny formalne, które powodują, że postępowanie podatkowe nie może być wszczęte. To istotne okoliczności sprawy. Przy tym należy zaznaczyć, iż organ rozpoznając ponownie sprawę na skutek wniesionego zażalenia powinien odnieść się do okoliczności i zarzutów podniesionych przez skarżącą. Tymczasem organ odwoławczy bezrefleksyjnie stwierdził za organem pierwszej instancji, iż skoro skarżąca w dacie zakończenia remontu elewacji nie była właścicielem lokalu mieszkalnego to nie mogła sfinansować remontu elewacji z własnych środków. Takie rozstrzygnięcie ostać się nie mogło, bowiem okoliczności podniesione przez skarżącą, a dotyczące tego, iż koszt remontu pokryto z zaciągniętego kredytu, który spłacają do dnia dzisiejszego członkowie Wspólnoty Mieszkaniowej (w tym skarżąca) w ogóle nie zostały wzięte pod uwagę przez organ odwoławczy, który stwierdzając, iż skarżąca nie mogła sfinansować remontu elewacji ze środków własnych w ogóle nie wziął pod uwagę, iż na remont zaciągnięto kredyt, a zatem prawdopodobnie żaden z właścicieli - członków Wspólnoty Mieszkaniowej nie sfinansował remontu ze środków własnych. Przy tym, wobec braku definicji w uchwale pojęcia "środków własnych" to organ powinien dokonać wykładni tego pojęcia odnosząc je do okoliczności sprawy. Należy podkreślić, iż Sąd nie może w niniejszej sprawie merytorycznie przesądzać o tym, czy skarżąca ma prawo do zwolnienia, bowiem kontroli Sądu poddano postanowienie, którym z przyczyn formalnych zakończono sprawę (odmowa wszczęcia postępowania). Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów zażalenia i dokumentów załączonych do akt powinien, oczywiście uwzględniając treść uchwały wziąć pod uwagę, po pierwsze jej istotę i uzasadnienie dla jej podjęcia, którym niewątpliwie jest umożliwienie ubiegania się o zwolnienie w podatku od nieruchomości przez podatników, którzy ponoszą koszty związane z remontem elewacji. Po wtóre zaś, w sprawie istotnym jest i do tego także powinien się odnieść organ odwoławczy, że w dacie złożenia wniosku o zwolnienie skarżąca jest podatnikiem podatku od nieruchomości. Nadto to zadaniem organu jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy skarżąca spełnia kryteria określone w § 3 uchwały i czy w ogóle przysługuje zwolnienie w sytuacji finansowania remontu z kredytu udzielonego przez bank (tu organ powinien rozstrzygnąć, czy faktyczna spłata kredytu przez podatnika może być uznana za sfinansowanie remontu ze środków własnych). Sąd uchylił wyłącznie zaskarżone postanowienie, gdyż to organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, wyrażoną w art. 127 O.p. powinien rozpoznać sprawę, odnieść się do zarzutów zawartych w zażaleniu i dokonać rozstrzygnięcia sprawy. Stwierdzenie organu, iż wobec skarżącej dokonano ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011r. nie może pozbawiać skarżącą prawa do ostatecznego rozstrzygnięcia w zakresie zwolnienia w podatku od nieruchomości dokonanego w niniejszym postępowaniu. Organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę uwzględni powyższe uwagi, zbada i uzasadni, czy istnieją przesłanki do załatwienia sprawy w trybie art. 165a § 1 O.p., odnosząc się przy tym do treści uchwały z dnia 5 listopada 2008r. oraz do argumentów i wyjaśnień dokonanych przez skarżącą. W związku z tym, że postanowienie zawiera braki w zakresie ustalenia, a przede wszystkim uzasadnienia przesłanek odmowy wszczęcia postępowania podatkowego, orzeczono jak w sentencji na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd zasądził zwrot wpisu od skargi.