I SA/Kr 139/14
PostanowienieWSA w Krakowie2015-12-21
Skład orzekający: Sędzia WSA Inga Gołowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie skarżącej, która nie uzupełniła braków formalnych zgodnie z wezwaniem sądu, powinno zostać odrzucone?Ratio decidendi
Zażalenie powinno zostać odrzucone, jeśli skarżąca nie uzupełniła jego braków formalnych w wyznaczonym terminie, zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak uzupełnienia braków, takich jak wskazanie, czy skarżąca wnosi o zmianę lub uchylenie postanowienia, czy precyzyjne określenie zaskarżonego postanowienia, skutkuje odrzuceniem zażalenia.Stan faktyczny
Skarżąca A. P. złożyła zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, a następnie wniosła o przywrócenie terminu na wniesienie zażalenia na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, wskazując na konieczność określenia, czy wnosi o zmianę lub uchylenie postanowienia, uzasadnienia zażalenia oraz precyzyjnego wskazania zaskarżonego postanowienia. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych w wyznaczonym terminie.Rozstrzygnięcie
Zażalenie odrzucono.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 listopada 2013 r. nr [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok postanawia: zażalenie odrzucić.
Wyrokiem z dnia 30 października 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 139/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi A. P. wniesione na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 listopada 2013 r. nr [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącej o ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu.
W wyniku rozpoznania sprzeciwu od ww. postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 15 lipca 2015 r. oddali wniosek skarżącej o ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu.
Pismem datowanym na 5 sierpnia 2015 r. skarżąca złożyła cyt. "zażalenie na postanowienie z dnia 20 lipca 2015 r." oraz wniosła o przywrócenie cyt. "terminu na wniesienie zażalenia na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18.11.2013 r. nr [...], nr [...] (...)." Nadto skarżąca wniosła o cyt. "zakreślenie nowego terminu celem złożenia skargi".
Powyższemu zażaleniu został nadany bieg. Postanowieniem z dnia 13 października 2015 r. sygn. akt II FZ 740/15 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie akta sprawy celem usunięcia dostrzeżonych braków.
Wobec powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 5 sierpnia 2015 r. poprzez:
wskazanie, czy skarżąca wnioskuje o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia;
zwięzłe uzasadnienie wniesionego przez skarżącą zażalenia;
precyzyjne wskazanie (określenie) zaskarżonego postanowienia, bowiem w piśmie datowanym na dzień 5.08.2015 r., skarżąca wskazuje, że składa zażalenie na postanowienie z dnia 20.07.2015 r., i wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18.11.2013 r., zaś w aktach sprawy ostatnie postanowienie wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie datowane jest na dzień 15.07.2015 r., a na powołaną w piśmie decyzję, skarżąca wniosła już skargę do WSA w Krakowie,
która to skarga została oddalona wyrokiem z dnia 30.10.2014 r., celem możności uznania pisma wniesionego przez skarżącą, jako spełniającego wymogi zażalenia, stawiane w art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Powyższe wezwanie zawierało pouczenie o siedmiodniowym terminie do jego wykonania i zastrzegało rygor odrzucenia zażalenia na wypadek jego niewykonania w wyznaczonym terminie. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 16 listopada 2015 r.
W zakreślonym siedmiodniowym terminie skarżąca nadesłała pismo z dnia 23 listopada 2015 r., w którym wskazała, że cyt. "składa zażalenie wnosząc tym samym wniosek o przywrócenie terminu na wniesienie skargi, w związku z tym, iż skarga została złożona w zakreślonym terminie i została sporządzona przez doradcę podatkowego (...)."
Z kolei w piśmie datowanym na 28 października 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym 29 października 2015 r.) skarżąca podała, że składa zażalenie na postanowienie z dnia 20 lipca 2015 r. i z dnia 13 października 2015 r., wnosząc tym samym cyt. "wniosek w związku z nieprzyznaniem prawa pomocy prawnej o przywrócenie terminu na wniesienie skargi i zażalenia w sprawie sygn. akt I SA/Kr 139/14 (...)."
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
W myśl art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie doręczenie wezwania do usunięcia braków formalnych zażalenia nastąpiło w dniu 16 listopada 2015 r.
W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała pismo (datowane na dzień 23 listopada 2015 r.), w którym jednakże nie uzupełniła braków formalnych zażalenia. W szczególności skarżąca nie wskazała, czy wnosi o zmianę lub uchylenie postanowienia, nie określiła także zaskarżonego postanowienia. Skarżąca podała jedynie, że "składa zażalenie wnosząc tym samym wniosek o przywrócenie terminu na wniesienie skargi".
W tym stanie rzeczy stwierdzić należało, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych zażalenia w sposób pozwalający uznać, że pismo skarżącej z dnia 5 sierpnia 2015 r. spełnia wymogi zażalenia stawiane w art. 194 § 3 p.p.s.a.
Jeśli chodzi o drugie pismo skarżącej tj. pismo z dnia 29 października 2015 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) to wskazać należy, że pismo to zostało nadesłane przez skarżącą po upływie siedmiodniowego terminu zakreślonego w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Niezależnie od niedochowania wyznaczonego terminu, stwierdzić należy, że również i w tym piśmie skarżąca nie wskazała, czy wnosi o zmianę czy też o uchylenie postanowienia. Nadto skarżąca wskazała, że wnosi zażalenie na postanowienie z dnia 20 lipca 2015 r., podczas gdy ostatnie postanowienie wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie datowane jest na dzień 15 lipca 2015 r.
Mając zatem na uwadze, że termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia upłynął z dniem 23 listopada 2015 r., a skarżąca w zakreślonym terminie braków tych nie uzupełniała, zażalenie należało odrzucić.
Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło