I SA/Kr 139/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok postanawia: skargę kasacyjną odrzucić. Wyrokiem z dnia 30 października 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 139/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi A.P. wniesione na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 listopada 2013 r. nr [...] oraz nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 19 grudnia 2014 r. Pismem z dnia 19 stycznia 2015 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W skardze tej wskazano, że została ona sporządzona przez doradcę podatkowego J.C.. Skarga została natomiast podpisana przez skarżącą A. P. W związku z powyższym w wykonaniu zarządzenia sędziego skarżąca została wezwana do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego doradcy podatkowemu J.C. upoważniającego do sporządzenia w imieniu skarżącej skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 października 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 139/14, a także do podpisania skargi kasacyjnej przez ww. doradcę podatkowego – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 marca 2015 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca, w piśmie z dnia 14 marca 2015 r., wyjaśniła, że doradca podatkowy J.C. odmawia podpisania skargi kasacyjnej, oraz, że unika skarżącej, nie odpowiadając na jej e-maile i smsy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718, dalej p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Z tych ostatnich przepisów wynika, że obowiązek ten nie dotyczy sytuacji, w których skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skarga może być sporządzona także przez doradcę podatkowego w sprawach z obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga kasacyjna - pomimo wskazania, iż została ona sporządzona przez doradcę podatkowego J.C. - została sporządzona oraz wniesiona przez skarżącą, która nie należy do kręgu osób, o których mowa we wskazanych powyżej przepisach. Zaznaczyć należy, że skarżąca została wcześniej pouczona o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z powodu nie dochowania tzw. przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym mowa w art. 175 § 1 p.p.s.a., a zatem podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Zgodnie z tym ostatnim przepisem sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.