I SA/Kr 1398/15
WyrokWSA w Krakowie2016-04-12
Skład orzekający: Piotr Głowacki, Paweł Dąbek, Ewa Michna
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wypłata środków z kredytu bankowego w gotówce, która miała miejsce przed datą wydania ostatecznej decyzji podatkowej, może stanowić nowy dowód uzasadniający wznowienie postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, jeśli okoliczność posiadania tych środków była już przedmiotem analizy organu w poprzednim postępowaniu?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że wypłata środków z kredytu bankowego w gotówce nie stanowiła nowego dowodu w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. Organ podatkowy już wcześniej dysponował wiedzą o udzieleniu kredytu i analizował okoliczność posiadania tych środków przez podatników, co było przedmiotem badania w toku postępowania podatkowego. Skoro okoliczność ta nie była nowa i była już znana organowi, nie mogła stanowić podstawy do wznowienia postępowania i uchylenia ostatecznej decyzji podatkowej.Stan faktyczny
Podatnik C.C. wniósł o wznowienie postępowania podatkowego dotyczącego zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r., powołując się na nowy dowód w postaci wyciągu z rachunku bankowego, który miał wykazać posiadanie znacznych zasobów pieniężnych pochodzących z kredytu, pokrywających nadwyżkę wydatków nad dochodami. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił uchylenia decyzji, uznając, że dowód ten nie spełnia kryterium nowości, gdyż okoliczność udzielenia kredytu i jego uruchomienia była już przedmiotem analizy organu. Podatnik złożył skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Pełny tekst orzeczenia
|Sygn. akt I SA/Kr 1398/15 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 kwietnia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Sędziowie: WSA Paweł Dąbek, WSA Ewa Michna, Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2016 r., sprawy ze skargi C.C., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 26 czerwca 2015 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej, , , - s k a r g ę o d d a l a -,
Decyzją z dnia 12.11.2013 r. Nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej ustalił C.C. wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2007 r. w kwocie 52.722,00 zł. Decyzję tą decyzją z dnia 3.07.2014 r. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy.
Pismem z dnia 6.09.2014r. C.C. - na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej – wniósł o wznowienie postępowania zakończonego w/w decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej, z uwagi na fakt wyjścia na jaw nowego, istniejącego w dniu wydania decyzji, a nieznanego organowi, który ją wydał dowodu w postaci wyciągu z rachunku oszczędnościowo - rozliczeniowego, z którego wynika, że na dzień 1 stycznia 2007 r. małżonkowie C. i M. C. posiadali poza systemem bankowym znaczne zasoby pieniężne, pochodzące z kredytu, pokrywające ustaloną przez organy podatkowe nadwyżkę wydatków poniesionych w 2007r., nad uzyskanymi dochodami.
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 27.03.2015 r. Nr [...] odmówił uchylenia decyzji z dnia 3.07.2014r., uznając, że przedłożony dowód był już przedmiotem analizy pokrycia źródeł wydatków poniesionych przez M. i C. C. w 2007 r. W związku z powyższym nie posiada przymiotu nowości, a więc nie spełnia jednego z ustawowych kryteriów uprawniających organy podatkowe do wznowienia postępowania.
C.C. nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem złożył odwołanie, stwierdzając, iż przedstawione we wniosku o wznowienie postępowania fakty i dowody przeczą ustaleniom dokonanym przez Dyrektora Izby Skarbowej, gdyż wynika z nich, iż na dzień 1 stycznia 2007 r. posiadał poza systemem bankowym znaczne zasoby pieniężne, istotnie przekraczające kwotę 100.000 zł.
Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z 26 czerwca 2015r. nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Odnosząc się do okoliczności załączenia do wniosku, jako nowego dowodu w sprawie wyciągu z rachunku bankowego o numerze [...] (Bank PEKAO S.A.) potwierdzającego fakt dokonywania z niego w okresie od dnia 24.01.2006 r. do dnia 31.01.2006 r., wypłat gotówkowych na łączną kwotę ok. 150.000 zł, co ma świadczyć, iż na dzień 1.01.2007 r. małżonkowie C. posiadali poza systemem bankowym znaczne zasoby pieniężne, które stanowiły pokrycie wydatków roku 2007 r., organ wskazał, że w świetle art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej nie spełnia ta okoliczność ustawowego kryterium "nowości". W toku postępowania w zakresie ustalenia wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2007r. dokonywano analizy zaświadczenia z dnia 6.12.2013 r. wystawionego przez Bank PEKAO S.A. Oddział w R. oraz pisma z dnia 25.06.2012 r. Banku PEKAO. Jak wynika z ich treści M. i C. C.na podstawie umowy z dnia 18.01.2006 r. nr [...] udzielono kredytu konsolidacyjnego w wysokości 196.600,00. Uruchamiając go w dniu 25.01.2006r. kredytodawca przelał na rachunek oszczędnościowo - rozliczeniowy należący do C. C. kwotę 157.086,41 zł z przeznaczeniem na cel dowolny, nie związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Kredyt przeznaczony był na spłatę kredytu hipotecznego w GETIN Bank S.A. - umowa 21833 z dnia 29.09.2005r., kredytu samochodowego w GETIN Bank S.A. - umowa nr 64553/K/3/2005 z dnia 17.08.2005r. wraz z należnymi bankom kosztami i odsetkami oraz na cel dowolny nie związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Przelewu na ten ostatni cel dokonano na rachunek oszczędnościowo - rozliczeniowy C. C.. Zabezpieczeniem dla udzielonego kredytu jest wpisana na pierwszym miejscu hipoteka zwykła w wysokości 196.000,00 CHF oraz hipoteka kaucyjna do wysokości 101.101,00 CHF na nieruchomości położonej w N. przy ul. T. , cesja praw z polisy ubezpieczenia nieruchomości od ognia i zdarzeń losowych oraz pełnomocnictwo do rachunku ROR. Zadłużenie na dzień 25.06.2012r. wynosiło 154.030,05 CHF. Ponadto wskazano, że C.C. nie zawierał umów depozytowych, nie posiadał skrytek sejfowych i nie był pełnomocnikiem do innych rachunków bankowych w okresie 1.07.2007-31.12.2007r. W uzupełnieniu informacji pismem z dnia 20.08.2012r. podano, że zadłużenie na w/w. rachunku wynosiło na dzień: 1.01.2007r. - 191.473,39 CHF, a na 31.12.2007r. - 186.087,00 CHF. Spłaty kredytu dokonywano z rachunku bieżącego kredytobiorcy o nr 35 1060 0076. Rachunek bieżący, o którym mowa wyżej został spisany w dniu 19.09.2006r. z zadłużeniem 85,57 zł. Z uwagi na to w ocenie organu na koniec 2006 roku małżonkowie M. i C.C. nie dysponowali kwotą oszczędności w bankach jak i poza systemem bankowym, w tym kwotą uzyskaną w ramach kredytu konsolidacyjnego w styczniu 2006 roku. Nieuznanie tej kwoty w stanie początkowym na 2007 rok przez organy podatkowe podlegało zakwestionowaniu w trakcie prowadzonego postępowania przed organami obu instancji, w wyniku którego ustalono wysokość podatku dochodowego od dochodu z nieujawnionych źródeł przychodów, natomiast nie jest nową okolicznością, w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej uzasadniającą wzruszenie decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 3.07.2014 r.
W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie C.C. zarzucił naruszenie art. 245 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez błędne przyjęcie, że wskazana we wniosku okoliczność nie stanowi przesłanki z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że nową okolicznością nie było otrzymanie kredytu, lecz fakt dokonania ze wskazanego rachunku oszczędnościowo -rozliczeniowego trzech wypłat gotówkowych w dniach 25-26 stycznia 2006 r. na łączną kwotę 157.000 zł, świadczącego o posiadaniu w/w. kwoty w gotówce poza systemem bankowym.
Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji i o zasądzenie kosztów.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczas zajmowane w sprawie stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala.
Zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.
Podkreślić należy, iż stosownie do art. 240 § 1 pkt 5 w zw. z art. 245 § 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej, aby doszło do uchylenia ostatecznej decyzji w wyniku wznowienia postępowania, muszą wyjść na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.
Przepis ten zatem przewiduje konieczność spełnienia następujących warunków:
1. okoliczności faktyczne lub dowody muszą być nowe,
2. okoliczności faktyczne i dowody muszą zostać ujawnione organowi po wydaniu decyzji ostatecznej, a wcześniej nie były temu organowi znane (dlatego są nowe),
3. muszą istnieć już wcześniej (to jest w chwili wydania decyzji ostatecznej),
4. są istotne dla sprawy, co oznacza, że mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy.
Dodatkowo wykładnia literalna przepisu, wprowadzającego wszak wyłom w zasadzie trwałości decyzji ostatecznych wymaga, aby wszystkie te warunki zostały spełnione kumulatywnie (jednocześnie). Zatem brak spełnienia choćby jednego z nich daje uzasadnioną podstawę organowi podatkowemu do odmowy uchylenia decyzji.
W konsekwencji, aby wskazana we wniosku o wznowienie postępowania okoliczność dysponowania przez C. C. oraz jego żonę w 2006r. i następnie w 2007r. kwotą 157 tys. zł z opisanego powyżej kredytu bankowego mogła doprowadzić do uchylenia ostatecznej decyzji podatkowej musi zostać uznana za okoliczność określoną w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, tj. spełniać jednocześnie wszystkie z przesłanek tego przepisu.
W ocenie sądu skarżony organ prawidłowo wykluczył spełnienie pierwszego ze wskazanych warunków tj. nowości okoliczności faktycznych i dowodów, co przesądza o braku podstaw do skutecznego kreowania zarzutu, iż wadliwie zastosowano ów przepis. Jak wprost wynika z uzasadnienia podważanej wnioskiem o wznowienie ostatecznej decyzji podatkowej tj. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z 3.07.2014 r., organ ten dysponował wiedzą i badał okoliczność otrzymania przedmiotowego kredytu, w tym analizował treść zaświadczenia wystawionego przez Bank PEKAO S.A., a stwierdzającego, iż małżonkom M.i C. C.udzielono kredytu konsolidacyjnego w wysokości 196.600,00 CHF, oraz że uruchamiając ten kredyt w dniu 25.01.2006r. kredytodawca przelał na rachunek oszczędnościowo - rozliczeniowy należący do C. C. wskazywaną przez wnioskodawczynię kwotę ponad 157 tys. zł.
Istotą postępowania w zakresie przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych była m.in. ocena podstaw do uwzględnienia wskazywanej kwoty 157 tys. zł w stanie początkowym na 2007r. Podnoszone obecnie okoliczności wypłacenia przez skarżącego w dniach 25.01.2006 r. i 26.01.2006 r. rzeczonych środków w gotówce, jako pochodzących właśnie z w/w. źródła, oznacza w ocenie sądu, iż okoliczność dysponowania nimi była znana organom i stanowiła przedmiot badania, w tym oceny prawnej, zarówno przez organ I instancji jak i przez Dyrektora Izby Skarbowej, a to pod kątem ustalenia przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2007r. Powyższa okoliczność stanowiła oczywiście część zgromadzonego materiału dowodowego, w oparciu o który organy podatkowe orzekły, że na koniec 2006 roku małżonkowie M. i C. C. nie dysponowali kwotą oszczędności w bankach jak i poza systemem bankowym, w tym kwotą uzyskaną w ramach kredytu konsolidacyjnego w styczniu 2006 roku. Nieuznanie zaś kwoty 157 tys. zł w stanie początkowym na 2007 rok podlegało przy tym zakwestionowaniu przez podatników w trakcie prowadzonego postępowania przed organami obu instancji, w wyniku którego ustalono wysokość podatku dochodowego od dochodu z nieujawnionych źródeł przychodów. Skoro tak, to wskazywana obecnie przez skarżącego okoliczność nie może być uznane za nową, w rozumieniu art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej uzasadniającą wzruszenie decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3.07.2014 r.
Mając powyższe na uwadze, sąd w oparciu o art. 151 ustawy o p.p.s.a. oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło