I SA/Kr 1404/16

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A.N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 października 2016 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. p o s t a n a w i a sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia Starszego Referendarza Sądowego z dnia 23 marca 2017 r., strona 2, wiersz 5 od góry, w ten sposób, że w miejsce słów: "W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej" wpisać "W terminie otwartym do wniesienia zażalenia" Zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 166 oraz art. 167a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) referendarz sądowy może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 23 marca 2017 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącej A.N. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu tego postanowienia znalazła się oczywista omyłka polegająca na wpisaniu błędnej nazwy środka zaskarżenia od wydanego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 lutego 2017 roku o odrzuceniu skargi "skarga kasacyjna" zamiast prawidłowego "zażalenie". Dostrzeżona wada jest wyłącznie omyłką pisarską, która nie ma wpływu na merytoryczny wymiar postanowienia o przyznaniu skarżącej prawa pomocy w niniejszej sprawie. Z akt sądowych sprawy wynika również że strona skarżąca została prawidłowo pouczona, że od wydanego w dniu 13 lutego 2017 roku postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o odrzuceniu skargi przysługuje jej zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pouczenie tej treści zostało przesłane wraz z odpisem postanowienia. Powyższa omyłka podlega zatem sprostowaniu, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 167a § 1 p.p.s.a..