I SA/Kr 141/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 29 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P.G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi kasacyjnej M.Ch. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 września 2012 r. sygn. akt I SA/Kr 141/12 w sprawie ze skargi M.Ch. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 grudnia 2011 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adw. P.G. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) powiększoną o podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych, czterdzieści groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 26 kwietnia 2012 roku przyznane zostało skarżącej M. Ch. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie wyznaczył do przedmiotowej sprawy dla skarżącej pełnomocnika w osobie adw. dr B. J. – J. Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną od orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 września 2012 roku oddalającego skargę. W dniu 21 lutego 2014 roku Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła adwokata z innej miejscowości do pełnienia czynności przed NSA. Wskazany w ten sposób został adwokat P. G. wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w Warszawie Al. Solidarności 119/125 lok. 67. W dniu 12 marca 2014 roku przed Naczelnym Sądem Administracyjnym odbyła się rozprawa, w której w charakterze pełnomocnika z urzędu M. Ch. wziął udział adwokat P. G.. Do protokołu rozprawy zgłoszony został wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 2012/12 oddalił skargę kasacyjną. Pismem procesowym z dnia 14 sierpnia 2014 roku adwokat P. G.ponowił swój wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu jednocześnie oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Z brzmienia art. 253 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wynika, że o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej. Jeśli adwokat ustanowiony w ten sposób ma podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, właściwa okręgowa rada adwokacka, na wniosek ustanowionego adwokata, wyznaczy w razie potrzeby adwokata z innej miejscowości. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym adwokata P. G.. Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "c" w/w rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia dla adwokata ustanowionego z urzędu wynosi zatem w niniejszej sprawie 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia). Biorąc pod uwagę fakt, że adwokat P. G. został pełnomocnikiem M. Ch. po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, nie sporządził i nie wniósł kasacji należy zastosować wyższy wskaźnik (75 %) wskazany w § 18 ust. 1 pkt 2 lit "c" cyt. rozporządzenia. Wynagrodzenie adwokata wynosi zatem 180 zł (75 % z 240 zł). W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (180 zł x 23 % = 41,40 zł). Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji na mocy art. 250 w zw. z art. 253 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.