I SA/Kr 1416/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 21 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: sprostować wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 1416/14 w ten sposób, że w komparycji wyroku w miejsce błędnie wpisanego przedmiotu zaskarżonej decyzji tj. "odmowy odroczenia zapłaty zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym" wpisać po słowach "w przedmiocie" prawidłowy przedmiot zaskarżonej decyzji tj. "odmowy umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych". Zgodnie z art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), Sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt II OSK 990/12, dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie Sąd na skutek oczywistej omyłki pisarskiej błędnie określił przedmiot zaskarżonej decyzji, podając, iż jest to decyzja wydana w przedmiocie "odmowy odroczenia zapłaty zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym" zamiast prawidłowo w przedmiocie "odmowy umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych". Z akt przedmiotowej sprawy wynika jednoznacznie, że zaskarżona decyzja została wydana w przedmiocie "odmowy umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych". Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.