I SA/Kr 1417/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi L. Spółki jawnej w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2011 r. postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej z kasy tutejszego Sądu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych). W dniu 16 listopada 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga L. Spółki jawnej w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2011 r. W związku z powyższym wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. pełnego odpisu KRS, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone skarżącej spółce w dniu 28 grudnia 2016 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Oznacza to, że termin do uzupełnienia braków formalnych upływał 4 stycznia 2017 r. (środa). Tymczasem zarówno wpłata wpisu, jak nadanie przesyłki zawierającej odpis KRS nastąpiły dzień później, tj. 5 lutego 2017 r., a zatem po upływie zakreślonego terminu. W świetle powyższego, skargę należało odrzucić, zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd, podobnie jak skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie (art. 58 § 1 pkt 3 cyt. ustawy). O zwrocie wpisu od skargi sąd postanowił w punkcie drugim postanowienia na mocy art. 232 § 1 pkt 1 cyt. ustawy. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.