I SA/Kr 1418/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S.K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 marca 2015 r. w przedmiocie doręczenia odpisu wyroku z dnia 26 lutego 2015 r. postanawia odrzucić zażalenie. W dniu 26 lutego 2015 r. tut. Sąd wydał wyrok, którym oddalił skargę S.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postepowaniu egzekucyjnym. W dniu 4 marca 2015 r. skarżący zwrócił się na piśmie o sporządzenie i doręczenie mu do rąk własnych powyższego wyroku (k-44). Z uwagi na to Sąd zarządził w dniu 9 marca 2015 r. wydanie skarżącemu odpisu wyroku z dnia 26 lutego 2015 r. stosownie z wnioskiem (k-45). Na powyższe zarządzenie skarżący złożył w terminie zażalenie podnosząc, że nie zapadła odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku w myśl art. 141 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, natomiast prawo do uzyskania odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem skarżący wywiódł z treści art. 141 § 2 cytowanej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. W pierwszym rzędzie należy uściślić, że przedmiotem wniesionego zażalenia było zarządzenie o doręczeniu odpisu wyroku tut. Sądu z dnia 26 lutego 2015 r. Nosiło ono datę 9 marca 2015 r., a nie jak podaje skarżący 14 maja 2015 r. Omyłka ta jednak wyniknęła z błędnego podania daty w piśmie z dnia 28 maja 2015 r. sporządzonym przez sekretarza sądowego J.P., które ekspediowano do skarżącego wraz z odpisem sentencji wyroku. Z tych przyczyn Sąd przyjął, iż zażalenie datowane na 22 czerwca 2015 r. (data wpływu do WSA w Krakowie – 23 czerwca 2015 r.) dotyczy właśnie zarządzenia z dnia 9 marca 2015 r., gdyż tylko z niego wynika kwestia doręczenia odpisu wyroku dla skarżącego. Dalej trzeba stwierdzić, że art. 194 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania lub odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeśli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Art. 198 cyt. ustawy przewiduje natomiast, że przepisy działu dotyczącego zażalenia stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeśli ustawa przewiduje możliwość wniesienie zażalenia. Wskazać zatem należy, że procedura sądowoadministracyjna nie przewiduje, tak w art. 194 § 1 pkt 1-10 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w innych przepisach szczególnych, możliwości wniesienia środka zaskarżenia w postaci zażalenia na zarządzenie w przedmiocie doręczenia stronie na jej wniosek odpisu wyroku. Z tego powodu, biorąc za podstawę art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie jako niedopuszczalne należało odrzucić. Na marginesie Sąd zauważa, że wniosek skarżącego z dnia 4 marca 2015 r. był jednoznaczny w swojej treści. Skarżący żądał jedynie doręczenia mu wyroku (co potwierdził również w zażaleniu), nie zaś sporządzenia uzasadnienia wyroku, zgodnie z treścią art. 141 § 1 cyt. ustawy. Dlatego też otrzymał odpis przedmiotowego wyroku w zgodzie ze złożonym wnioskiem.