I SA/Kr 1441/15

|Sygn. akt I SA/Kr 1441/15 | P O S T A N O W I E N I E Dnia 10 grudnia 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Sędziowie: WSA Paweł Dąbek, WSA Inga Gołowska (spr.), Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2015 r., sprawy ze skargi A.D., na decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia 16 czerwca 2015 r. Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu, postanowił:, I. skargę odrzucić., II. zarządza na rzecz skarżącego z kasy tutejszego Sądu zwrot, uiszczonego wpisu w kwocie 295 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć, złotych)., , , , Zaskarżoną decyzją z 16 czerwca 2015r. Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie przepisu art. 233§1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2015r., poz. 613) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z 12 marca 2015r., nr [...], określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki BMW o numerze VIN: [...] wysokości 7.364,00 zł. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzje, A.D. zarzucił naruszenie art. 194§1 O.p. poprzez uznanie, że samochód BMW nr VIN: [...] jest samochodem osobowym, a przez to zakwestionowanie przedstawionej przez skarżącego dokumentacji urzędowej, z której jednoznacznie wynika, że zakupiony przez niego samochód zakwalifikowany był jako samochód ciężarowy i jako taki używany, a późniejsza zmiana w tym zakresie nie może obciążać skarżącego. Skarżący podniósł, że kupił przedmiotowy pojazd jako samochód ciężarowy. Taki status administracyjno-prawny tego pojazdu określały jednoznacznie dokumenty niemieckie. Ponadto w dacie zgłoszenia celnego samochód posiadał fabrycznie zamontowaną kratkę, oddzielającą przedział bagażowy od osobowego. Skoro zatem samochód był samochodem zasadniczo przeznaczonym do transportu towarów (a okoliczność ta nie jest kwestionowana przez organ celny), akcyza nie jest wymagana. Nadto pojazd został zarejestrowany w Polsce i dopuszczony do ruchu jako pojazd ciężarowy. Co więcej skarżący zakupił ten pojazd z przeznaczeniem do przewozu towarów, bowiem przedział ładunkowy samochodu spełniał zadnia pojazdu ciężarowego, zaś w przedziale osobowym najczęściej znajduje się tylko kierowca (ze względu na jeden rząd siedzeń). Zdaniem skarżącego, skoro dokumentacja samochodu na dzień importu samochodu do Polski była zgodna ze stanem faktycznym, to obowiązek zapłaty akcyzy nie powstaje i nie może tego zmienić późniejsza (po 4 latach) zmiana przeznaczenia samochodu przez jego kolejnego właściciela. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, że na podstawie art. 53§1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. 2012r. poz. 270 ze zm. dalej-p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestodniowym od dnia doręczenia skarżonemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto z przepisu art. 54§1 p.p.s.a. wynika, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie, skarżoną decyzje doręczono skarżącemu w dniu 6 lipca 2015r., a zatem, trzydziestodniowy termin do złożenia skargi mijał dnia 5 sierpnia 2015r. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż ustanowiony na etapie postępowania skargowego profesjonalny pełnomocnik- adwokat, dnia 4 sierpnia 2015r. nadał przesyłkę, zawierającą przedmiotową skargę, za pośrednictwem podmiotu I. S.A. Przesyłka dotarła do organu dnia 7 sierpnia 2015r. Wskazując na regulację art. 83§3 powołanej ustawy organ stwierdził, ż oddanie pisma w przedsiębiorstwie przewozowym (innym niż polski urząd pocztowy) nie oznacza zachowania terminu do dokonania czynności procesowej, jeżeli w terminie pismo nie wpłynęło do organu. Jeśli pismo zostało wniesione za pośrednictwem firmy kurierskiej, za datę wniesienia pisma należy uznać datę jego wpłynięcia do organu, na którą wskazuje prezentata widniejąca na piśmie. Ponieważ, jako data wpływu skargi do organu widnieje dzień 7 sierpnia 2015r. organ uznał, że nie dochowano terminu procesowego do wniesienia przedmiotowej skargi, który minął dnia 5 sierpnia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53§1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 58§1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 6 lipca 2015r., co oznacza, że termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął w dniu 5 sierpnia 2015r. Pełnomocnik skarżącego wniósł skargę na powyższą decyzję za pośrednictwem I. Sp. z o.o. w K. w dniu 4 sierpnia 2015r. i wpłynęła do właściwego organu w dniu 5 sierpnia 2015r., a zatem po upływie określonego wyżej terminu. Stosownie do art. 83§3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012r. Prawo pocztowe lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Złożenie zatem do I. Sp. z o.o. listu nadanego do Sądu nie może być traktowane równoznacznie z wniesieniem go do sądu. Stosownie do treści art. 178 ust. 1 ustawy z 23 listopada 2012r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012r., poz. 1529), która to ustawa weszła w życie z dniem 1 stycznia 2013r., obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy pełni P. S.A. Z powyższych przepisów wynika więc, że w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy z 23 listopada 2012r. Prawo pocztowe, jedynie nadanie pisma wyłącznie za pośrednictwem P.S.A. jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Nie jest nim zatem złożenie listu w placówce I. Sp. z o.o., która nie jest operatorem wyznaczonym w rozumieniu Prawa pocztowego. Tymczasem oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83§3 p.p.s.a. nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie (zob. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 października 2015r., sygn. akt: I OPS 1/15, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Pełnomocnik skarżącego nie nadał bowiem w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012r. Prawo pocztowe jak wymaga tego art. 83§3 p.p.s.a. lecz skorzystał z pośrednictwa firmy I.. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58§1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232§1 pkt 1 p.p.s.a.