I SA/Kr 1441/16

|Sygn. akt I SA/Kr 1441/16 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 marca 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Sędziowie: WSA Paweł Dąbek, WSA Grażyna Firek (spr.), Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2017 r., sprawy ze skargi Fundacji "W" w B., na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa M., z dnia 5 grudnia 2016 r. Nr [...], w przedmiocie nieuwzględnienia protestu, , , - s k a r g ę o d d a l a -, Fundacja W. D. i J. wniosła protest do Instytucji Zarządzającej RPO WM na lata 2014-2020 (dalej: IZ) od negatywnego wyniku oceny projektu, który został odrzucony na etapie oceny formalnej, ze względu na niespełnienie obligatoryjnego kryterium: "Pomoc publiczna" określonego w załączniku nr 1 do Regulaminu konkursu. Instytucja Organizująca Konkurs (dalej: lOK) szczegółowe uzasadnienie swojej negatywnej oceny przedstawiła w zbiorczej karcie oceny formalnej, stanowiącej załącznik do pisma informującego o negatywnej ocenie projektu na etapie. oceny formalnej (pismo z dnia 23 września 2016 r., znak sprawy: [...]). Odnosząc się do zapisów zawartych w proteście, w piśmie o odrzuceniu wniosku, zbiorczej karcie oceny oraz pełnej dokumentacji projektowej Zarząd Województwa M. - Instytucja Zarządzająca RPO WM na lata 2014-2020 w pierwszym rzędzie stwierdziła, że podstawowymi dokumentami określającymi przebieg przedmiotowego konkursu, w tym w szczególności procedurę wyboru projektów do dofinansowania i kryteria brane pod uwagę przy wyborze są: Regulamin konkursu oraz kryteria wyboru projektów - stanowiące załącznik nr 1 do Regulaminu konkursu. Zgodnie z zapisami Rozdziału 1 § 2 "Regulaminu prac Komisji Oceny Projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014-2020 dla trybu konkursowego zamkniętego" (dalej: Regulamin KOP), który stanowi załącznik nr 5 do Regulaminu konkursu, ocena formalna rozpoczyna proces oceny i dokonywana jest w systemie logicznym (tak/nie) w oparciu o kryteria oceny projektów przy użyciu karty oceny stanowiącej załącznik nr 1 do Regulaminu KOP i listy sprawdzającej. Lista sprawdzająca jest dokumentem pomocniczym dla dokonania oceny. Ocena może się zakończyć: 1) wynikiem pozytywnym (projekt zostaje przekazany do oceny finansowej), 2) wynikiem negatywnym (projekt nie zostanie przekazany do oceny finansowej). W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawcy przekazywana jest informacja z wynikiem oceny wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia protestu oraz kartą oceny formalnej. Po analizie dokumentacji projektowej Instytucja Rozpatrująca Protest (dalej: IRP) przychyliła się do argumentacji lOK i stwierdziła, iż ocena wniosku w ramach kryterium "Pomoc publiczna" została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Ocenie w ramach kryterium "Pomoc publiczna" podlega: 1.czy w związku z założeniami projektu zostaną spełnione przesłanki wystąpienia pomocy publicznej (jeśli dotyczy), 2. czy pomoc może zostać udzielona na gruncie obowiązujących rozporządzeń (jeśli dotyczy), w tym: a)czy okres realizacji projektu jest zgodny z przepisami właściwych rozporządzeń , b)czy spełniony jest efekt zachęty, c)czy katalog wydatków kwalifikowanych został określony zgodnie z właściwym rozporządzeniem, d)poprawność określenia maksymalnego procentowego poziomu wsparcia UE zgodnie z właściwym rozporządzeniem. W uzasadnieniu oceny w zakresie kryterium "Pomoc publiczna" oceniający stwierdzili, że przedstawione przez wnioskodawcę informacje nt. planowanej działalności pozwalają potwierdzić, że w obiekcie będzie prowadzona działalność kulturalna. Jednakże skala tej działalności nie spełnia warunków określonych dla pomocy publiczne] na kulturę, tj. że w skali roku przynajmniej 80% czasu lub przestrzeni infrastruktury będzie wykorzystywane do celów związanych z kulturą. Oceniający stwierdził, iż wprawdzie wnioskodawca wskazał, że powierzchnie użytkowane gospodarczo wynosić będą 261,70 m2 (w tym 54,30 m2 na poziomie parteru i 207,40 m2 na poziomie poddasza), co zdaniem wnioskodawcy stanowi 19,91 % czyli poniżej 20% powierzchni użytkowej dworu. Zdaniem oceniającego, przedstawione wyliczenia nie znajdują potwierdzenia w dokumentacji przedstawionej przez wnioskodawcę. Na podstawie rzutów powierzchni stwierdzono, że: •na poziomie parteru powierzchnia przeznaczona na potrzeby restauracji wynosi ponad 60 m2, ponieważ powierzchnia jednoznacznie możliwa do przypisania na potrzeby restauracji obejmuje magazyn art. suchych (4,60 m2), magazyn - napoje (3,00 m2), magazyn - warzywa (2,00 m2), pomieszczenia szaf chłodniczych (6,8 m2), przygotowalnie (6,20 m2), korytarz (9,4 m2), kuchnia (23,90 m2) oraz rozdzielnia kelnerska (4,10 m2), Dodatkowo oceniający wskazał, iż pomieszczenia te nie obejmują sali restauracyjnej, która zlokalizowana będzie na parterze, pomieszczeń, które również mogą wykorzystywane na potrzeby restauracji, takie jak szatnia (8,00 m2), pomieszczenie administracyjne (6,70 m2) oraz łazienki. Ponadto oceniający zauważył, że brak jest możliwości weryfikacji czy na poziomie piwnic nie ma również powierzchni przeznaczonych na restauracje, ponieważ wnioskodawca w ramach uzupełnień w jednym miejscu wskazał, że powierzchnia magazynowa na poziomie piwnic będzie wykorzystywana do magazynowania strojów, instrumentów, sprzętu służącemu warsztatom i wydarzeniom kulturalnym, z drugiej zaś, że funkcja restauracyjna (częściowo piwnica i parter) oraz hotelowa stanowić będą 1,3 % powierzchni terenu. •na poziomie poddasza powierzchnia przeznaczona na potrzeby noclegowe obejmuje pomieszczenia socjalne (6,60 m2), szatnie (6,80 m2), WC (3,80 m2), sypialnie (18,00 m2 + 19,60 m2 + 20,80 m2 + 14,70 m2 + 18,30 m2 + 20,10 m2), łazienki (3,50 m2 + 3,60 m2 + 3,40 m2 + 3,40 m2 + 3,60 m2 + 3,90 m2), korytarze (4,90 m2 + 4,60 m2 + 5,60 m2 + 13,20 m2 + 11,30 m2 + 3,40 m2 + 3,70 m2 + 6,10m2), magazyny, zmywalnia (9,20 m2), rozdzielnia kelnerska (10,00 m2). Powierzchnia tych pomieszczeń, zdaniem oceniającego wynosi 221,90 m2. Dodatkowo oceniający zwrócił uwagę, iż na poddaszu znajdują się również inne pomieszczenia, które będą wykorzystywane na cele hotelowe, tj. klatka schodowa (19,40 m2) oraz pokój administracyjny (12,80 m2). Mając na uwadze powyższe, oceniający stwierdził, że powierzchnia dworu, która będzie wykorzystywana na cele gospodarcze oraz która jest możliwa do weryfikacji po przeznaczeniu powierzchni wynosi, co najmniej 281,90 m2, tym samym stanowi 21,45%. Oceniający dodatkowo zaznaczył, że istotnym jest, iż w wyliczeniu przedstawionym wyżej nie uwzględniono sali restauracyjnej (ponieważ brak jest możliwości weryfikacji, która sala dedykowana będzie na te cele) oraz części wspólnych, które w całości lub części dedykowane będą dla działalności gospodarczej. Oceniający również zwracił uwagę, że nie jest dopuszczalnym przyjęcie założenia dotyczącego powierzchni infrastruktury w sytuacji, w której koszty kwalifikowane dotyczące zarówno budowy obiektu, jak również parku, ponieważ to dwór ma stanowić główny obiekt wykorzystywany do celów kulturalnych i gospodarczych. Również koszty ujęte w projekcie w znacznej większości dotyczą kosztów przebudowy i rozbudowy dworu ([...] zł + koszt wyposażenia 546 196,88 zł, co stanowi 62% kosztów w projekcie). Oceniający wskazał, że z informacji zawartych we wniosku wynika, że na terenie samego parku będą prowadzone działania związane z kulturą, jednak nie uzasadniają wykorzystania terenu parku w 100% do celów kulturalnych. Drugi z oceniających również stanął na stanowisku, iż powierzchnia przeznaczona na cele gospodarcze została zaniżona. Powierzchnia przeznaczona na działalność inną niż kulturalna, będzie zajmowała co najmniej 21,45% powierzchni budynku (bez części wspólnych i sali restauracyjnej). Drugi oceniający również zwracił uwagę, że główny nacisk w projekcie mający odzwierciedlenie w kosztach, położony jest na przebudowę i rozbudowę dworu wraz z wyposażeniem, które stanowią 62% kosztów projektu. Zdaniem oceniającego, brak jest możliwości udzielenia pomocy publicznej na kulturę na przedmiotowy projekt, gdyż nie można potwierdzić wykorzystania w 80% czasu lub przestrzeni dworu wykorzystywanych do celów związanych z kulturą. W proteście wnioskodawca podniósł, iż została dokonana przez oceniających cenzura art. 53 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014. Wnioskodawca ma na uwadze pkt b), c), d)i e), które jego zdaniem również odnoszą się do projektu, a poprzez ich usunięcie, tym samym zostało usunięte wszystko, co w sposób bezpośredni odnosi się do projektu Fundacji i świadczy, że w sposób pełny i wieloaspektowy spełnia on kryteria zawarte w Rozporządzeniu Komisji (UE) nr 651/2014. W dalszej części wnioskodawca argumentował, iż nie rozumie dlaczego na etapie oceny formalnej lOK żądała szczegółowych informacji nt. planowanej działalności, a następnie uznano, że "jednak jakaś bliżej niesprecyzowana działalność będzie prowadzona, ale powierzchnia na nią przeznaczona jest o 19 m2 za mała (1,45%)". Uważa, że przy badaniu powierzchni wykorzystywanej do działalności kulturalnej pierwszy oceniający nie zachował należytej staranności, ponieważ nie ujął w wykazie pomieszczeń na parterze zmywalni (3,7 m2), natomiast ujęty jest korytarz, który nie jest jednoznacznie przypisany do części restauracyjnej, natomiast służy do połączenia magazynów z wyjściem parkowym, co pozwoli zaopatrywać w przekąski, ciastka, kanapki, napoje uczestników wydarzeń kulturalnych w parku. Dodatkowo wnioskodawca argumentował, że korytarze w wypadku najmu nie są liczone do powierzchni, za którą płaci się czynsz. Tym samym, zdaniem wnioskodawcy, na poziomie parteru powierzchnia przeznaczona na potrzeby restauracji wynosi 54,30 m2, ponieważ powierzchnie jednoznacznie możliwe do przypisania na potrzeby restauracji obejmują magazyn art. suchych (4,60 m2), magazyn - napoje (3,00 m2), magazyn - warzywa (2,00 m2), pomieszczenia szaf chłodniczych (6,80 m2), przygotowalnie (6,20 m2), zmywalnia (3,70 m2), kuchnia (23,90 m2) oraz rozdzielnia kelnerska (4,10 m2), co w sumie daje 54,30 m2. Jeżeli chodzi o poddasze, wnioskodawca stwierdził, że pracownik lOK nieprawidłowo dodał podaną przez siebie powierzchnię pomieszczeń części hotelowej, ponieważ pomieszczenie socjalne (6,60 m2), szatnie (6,80 m2), WC (3,80 m2), sypialnie (18,00 m2, 19,60 m2, 20,80 m2, 14,70 m2, 18,30 m2, 20,10 m2), łazienki (3,50 m2, 3,60 m2, 3,40 m2, 3,40 m2, 3,60 rn2, 3,90 m2), korytarze (4,90 m2, 4,60 m2, 5,60 m2, 13,20 m2, 11,30 m2, 3,40 m2, 3,70 m2, 6,10 m2), magazyny, zmywalnia 9,20 m2, rozdzielnia kelnerska 10,00 m2, wynosi 222,10 m2, a nie 221,9 m2, jak podano w ocenie. Zdaniem wnioskodawcy, błędnie też zakwalifikowano jedno z pomieszczeń o powierzchni 14,70 m2 jako sypialnię, tymczasem jest to ogólnie dostępny salon służący do rozmów z gośćmi i animatorami wydarzeń, którzy będą przede wszystkim kwaterowani w pokoju przylegającym do salonu o powierzchni 20,80 m2. Mając to na uwadze powierzchnia poddasza jaką należy uwzględnić, to 207,4 m2, plus 54,3 m2 powierzchni parteru, co razem stanowi 261,7 m 2, co oznacza 19,91% powierzchni dworu. Odnosząc się do wątpliwości oceniającego dotyczących piwnic, wnioskodawca wyjaśnił, iż w związku z tym, że w piwnicach są toalety, które będą wykorzystywane na potrzeby każdej działalności - gospodarczej, edukacyjnej, czy też turystycznej, to poza tym piwnica w żaden sposób nie będzie wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej. Dodatkowo wnioskodawca argumentował, że w projekcie jest jeden obiekt, dwór wraz z parkiem i również cały park dostępny będzie dla wszystkich chętnych bez ograniczeń powierzchniowych, z ograniczeniami czasowymi. Wnioskodawca nie zgodził się z argumentacją oceniającego "Wprawdzie z informacji zawartych we wniosku wynika, że na terenie samego parku będą prowadzone działania związane z kulturą jednakże nie uzasadniają wykorzystywania terenu parku w 100% do celów kulturalnych". Zdaniem wnioskodawcy w pełni uzasadniają, choćby przez przywołanie jednego z cyklicznych wydarzeń ujętych we wniosku "B. l.", w którego ramach odbyły się koncerty muzyczne, II edycja Ś. B., I edycja Festiwalu Przemysłów Kultury B. R. - za każdym razem wydarzenia odbywały się na całym dostępnym terenie parku z wyjątkiem ogrodzonego budynku. Zdaniem wnioskodawcy "działania związane z kulturą w pełni uzasadniają wykorzystanie terenu parku w 100% do celów kulturalnych, bo obejmowały i obejmowały będą 100% terenu parku". W opinii wnioskodawcy dopuszczalne jest przyjęcie założenia, że zarówno dwór, jak i park będą stanowiły równoprawną całości wykorzystywaną do celów kulturalnych i społecznych. Wnioskodawca wskazał, iż warunek zawarty wart. 53 ust. 4 lit a) Rozporządzenia Komisji (UE) 651/2014, traktuje przestrzeń rozłącznie z czasem, co oznacza, że aby wypełnić podany warunek 80% powierzchni wykorzystywanej do działalności kulturalnej, powierzchnia powinna umożliwić takie wykorzystanie, a nie być cały czas wykorzystana na cele związane z kulturą. Oznacza to, że z uwagi na rozłączność obydwóch wskaźników, wystarczającym jest, że przez czas w jakim będzie otwarty dwór i park dla odwiedzających cele kulturalne mogą spełniać 80% powierzchni infrastruktury lub że 80% czasu kiedy park i dwór będą otwarte infrastruktura będzie mogła być wykorzystywana do działalności kulturalnej. Zgodnie z powyższym, wnioskodawca oświadczył, że dwór i park wraz z wystawami stałymi, wystawami czasowymi, wydarzeniami kulturalnymi, warsztatami, pokazami, projekcjami, koncertami, biennale, triennale, konkursami, przeglądami, występami, performanceami, mitingami, festiwalami, bibliotekami, ekspozycjami w zakresie czasowym podanym w powyższych wymaganiach przez 100% tego czasu wykorzystywany będzie na działalność kulturalną we wszystkich wymienionych formach. Wnioskodawca odnosząc się do uzasadnienia drugiego oceniającego, wyjaśnił, iż dwór i park stanowią jedną inwestycję, która może być, wg SzOOP RPO WM, wspierana w ramach działania: "Projekty związane z realizacją prac konserwatorskich, restauratorskich, prac zabezpieczających przed zniszczeniem oraz robót budowlanych prowadzonych przy zabytkach nieruchomych (wraz z ich otoczeniem)". Zdaniem wnioskodawcy dwór wraz z parkiem jest produktem projektu, który zgodnie z SzOOP RPO WM winien być ogólnodostępny jako całość. Mając na uwadze, że infrastrukturą kultury jest dwór wraz z parkiem, wnioskodawca argumentował, że powierzchnie, które można jednoznacznie przypisać do prowadzenia działalności gospodarczej to 53,40 m2 parteru, co oznacza, że przeznaczona na prowadzenie działalności gospodarczej to 0,5% powierzchni powstałej w efekcie projektu infrastruktury kultury. Dalej wnioskodawca wskazał, że nawet gdyby uznać, błędnie obliczoną przez pierwszego oceniającego powierzchnię 281,9 m2, to dalej jest to tylko 1,4% liczącej 20 039,00 m2 powierzchni infrastruktury inwestycji kultury. Dodatkowo wnioskodawca stwierdził, że jeżeli z jakichś względów koniecznym by było wskazanie, że projekt spełnia warunek 80% powierzchni uwzględniając tylko powierzchnię pod dachem, to wnioskodawca oświadcza, że zadaszona altana w parku przeznaczona na pewno do działań kulturalnych, ma powierzchnię 83,00 m2, razem z powierzchnią dworu daje to 1 397,01 m2, co nawet jeśli przyjąć by obliczenia oceniającego (z którymi wnioskodawca nie zgadza się), korygując je dodatkowo o 0,20% w górę, czyli zwiększając obliczoną przez niego powierzchnię użytkową na cele gospodarcze do 282,10 m2, jest to dokładnie 20% ogólnej powierzchni dworu i altany. Analizując dokumentację aplikacyjną, IRP stanęła na stanowisku, iż osoby oceniające prawidłowo oceniły projekt w zakresie kryterium "Pomoc publiczna". Zgodnie z zapisami § 25 ust. 1 Regulaminu konkursu "Wydatki poniesione przez Beneficjenta i partnerów realizujących projekt są oceniane przez IZ pod kątem kwalifikowalności zgodnie z zasadami określonymi w Podręczniku kwalifikowania wydatków objętych dofinansowaniem w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014 - 2020 (...) oraz zgodnie z właściwymi przepisami prawa wspólnotowego i krajowego, w tym przepisami dotyczącymi zasad udzielania pomocy de minimis oraz/lub pomocy publicznej, obowiązującymi w momencie udzielania wsparcia, w przypadku projektów objętych tą pomocą". Zgodnie z zapisami § 29 ust. 1 Regulaminu konkursu: "Niespełnienie kryteriów narzuconych regułami pomocy de minimis oraz/lub pomocy publicznej skutkować będzie odmową uznania wydatków za kwalifikowane lub negatywną oceną projektu. " Mając na uwadze powyższe zapisy oraz w związku z tym, iż zgodnie z częścią E wniosku o dofinansowanie, wnioskodawca wnioskował o pomoc na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego, dokonano analizy czy przedmiotowy projekt spełnia kryteria, które zostały narzucone przez właściwe przepisy prawa wspólnotowego i krajowego, jak również czy jest zgodny z zasadami określonymi w Podręczniku kwalifikowania wydatków. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 28 sierpnia 2015 r. w sprawie pomocy inwestycyjnej na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014 " 2020 (Dz. U. z 2015, poz. 1364) (dalej: Rozporządzenie), określa szczegółowe przeznaczenie, warunki i tryb udzielania przedsiębiorcom, w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020, pomocy inwestycyjnej na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego, do której mają zastosowanie przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1) (dalej: Rozporządzenie 651/2014). Zgodnie z § 7 pkt 3) Rozporządzenia, pomoc udzielana jest na pokrycie kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 53 ust. 4 rozporządzenia nr 651/2014, w tym koszty budowy, modernizacji, nabycia, konserwacji lub poprawy infrastruktury, jeżeli w skali roku przynajmniej 80% czasu lub przestrzeni tej infrastruktury jest wykorzystywane do celów związanych z kulturą. W art. 53 ust. 2 Rozporządzenia 651/2014, został zawarty katalog, określający cele i działania kulturalne, na które może zostać udzielona pomoc. Aby w ogóle pomoc mogła zostać udzielona projekt wnioskodawcy musi wpisywać się w któryś z celów lub któreś z działań określonych w katalogu. Zdaniem IRP, mając na uwadze co jest przedmiotem projektu, tj. realizacja prac konserwatorskich, zabezpieczających przed zniszczeniem oraz robót budowlanych w zespole dworsko - parkowym znajdującym się w B. W. oraz przystosowanie obiektu do nowych funkcji, przedmiot ten wpisuje się w cele i działania kulturalne określone wart. 53 ust. 2 pkt a) i b) Rozporządzenia 651/2014, tj. na cele i działania kulturalne, w tym na: "muzea, archiwa, biblioteki, ośrodki lub przestrzenie kulturalne i artystyczne, teatry, opery, sale koncertowe, inne organizacje wystawiające widowiska sceniczne, instytucje odpowiedzialne za dziedzictwo filmowe oraz inne podobne infrastruktury, organizacje i instytucje kulturalne i artystyczne" oraz "materialne zasoby dziedzictwa kulturowego, w tym wszelkie formy ruchomego i nieruchomego dziedzictwa kulturowego, obiekty archeologiczne, pomniki, obiekty i budynki historyczne (...)." Kwalifikując projekt do któregoś z celów lub działań wymienionych w art. 53 ust. 2 należy mieć na uwadze jego przedmiot, co też zrobili oceniający. W opinii IRP, można przyjąć, iż projekt wnioskodawcy wpisuje się w punkt a), ponieważ wnioskodawca planuje prowadzić w nim działania kulturalne. Ponadto częściowo w punkt b), ponieważ projekt dotyczy dworu wpisanego do rejestru zabytków. Jednak aby pomoc w ogóle mogła zostać udzielona, poza tym, że projekt musi kwalifikować się do jednego z celów lub, działania z art. 53 ust. 2, decydujące jest spełnienie warunku z art. 53 ust. 4 Rozporządzenia 651/2014. W kolejnych zarzutach zawartych w proteście wnioskodawca stwierdził, iż nie rozumie, dlaczego na etapie oceny formalnej lOK żądała szczegółowych informacji, nt. planowanej działalności, a następnie uznano, że jednak jakaś bliżej niesprecyzowana działalność będzie prowadzona, ale powierzchnia na nią przeznaczona jest o 19 m2 za mała (1,45%)". IRP, wyjaśniło, iż mając na uwadze zapisy art. 53 ust. 4 Rozporządzenia 651/2014 "W przypadku pomocy inwestycyjnej za koszty kwalifikowane uznaje się koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne w tym: koszty budowy, modernizacji, nabycia, konserwacji lub poprawy infrastruktury, jeżeli w skali roku przynajmniej 80% czasu lub przestrzeni tej infrastruktury jest wykorzystywane do celów związanych z kulturą", do prawidłowej oceny występowania pomocy publicznej, potrzebny jest szeroki zakres informacji, w tym w szczególności jak będzie wykorzystywana infrastruktura powstała w ramach projektu. IRP nie zgadza się z argumentacją wnioskodawcy, iż oceniający stwierdzili, iż ,,( ... ) bliżej niesprecyzowana działalność będzie prowadzona, ale powierzchnia na nią przeznaczona jest o 19 m2 za mała (... )". Oceniający stwierdzili, iż powierzchnie użytkowane gospodarczo zostały zaniżone przez wnioskodawcę, a powierzchnia ta będzie zajmować co najmniej 21,45% powierzchni budynku (bez części wspólnych, sal restauracyjnych, innych pomieszczeń), które również mogą zostać wykorzystane do prowadzenia działalności gospodarczej. W opinii IRP zarzut, iż oceniający przy badaniu powierzchni wykorzystanej do działalności kulturalnej nie zachowali należytej staranności, jest również nie uzasadniony. Wnioskodawca zwrócił uwagę, iż oceniający w wykazie pomieszczeń na parterze nie ujął zmywalni (3,7 m2), natomiast został ujęty korytarz, który nie jest jednoznacznie przypisany do części restauracyjnej. Zgodnie z załącznikiem nr 4.2 do wniosku aplikacyjnego, tj. rzuty obiektu dworu w B. W., korytarz, na który wskazuje wnioskodawca jest usytuowany, pomiędzy kuchnią, przygotowalnią, pomieszczeniem szaf chłodniczych oraz klatką schodową, dlatego oceniający przy obliczaniu powierzchni przeznaczonej na działalność gospodarczą, słusznie również tę powierzchnię wzięli pod uwagę. Należy również zwrócić uwagę, o czym jest mowa w uzasadnieniu oceny pierwszego oceniającego, pomieszczenia wskazane przez oceniającego nie obejmują sali restauracyjnej, pomieszczeń, które również mogą być wykorzystywane na potrzeby restauracyjne, takie jak szatnia (8,00 m2), pomieszczenie administracyjne (6,70 m2) oraz łazienki. Dodatkowo zgodnie z załącznikiem nr 4.1 do wniosku o dofinansowanie, tj. Projekt budowlany, w zestawieniu powierzchni na poziomie parteru, co ma swoje odzwierciedlenie w rzutach stanowiących załącznik nr 4.2, są, m.in. takie pozycje jak: [...] sala balowa (57,80 m2); 1/05 sala restauracyjna (66,10 m2): 1/06 sala restauracyjna (27,30 m2); 1/07 sala restauracyjna (138,70 m2). Tych powierzchni przy obliczaniu stosunku procentowego oceniający nie brali pod uwagę, ponieważ z dokumentacji aplikacyjnej nie można było odczytać, które z tych pomieszczeń rzeczywiście zostanie wykorzystane na działalność nie związaną z kulturą. IRP przyznało, że podczas sumowania pomieszczeń wymienionych przez oceniającego wystąpił błąd rachunkowy. Oceniający podał, iż powierzchnia, której jednoznacznie nie można zakwalifikować do powierzchni wykorzystywanej do celów związanych z kulturą, wynosi 221,9 m2, podczas gdy wynosi ona 222,1 m2. Co do pozostałych kwestii, które podnosi wnioskodawca, mianowicie, iż błędnie zakwalifikowano do tej powierzchni korytarz, IRP raz jeszcze podkreśliła, iż w uzasadnieniu oceniający zastrzegli, że nie wszystko brali pod uwagę, ponieważ z dokumentacji aplikacyjnej nie można było w sposób jednoznaczny stwierdzić, które z pomieszczeń będą jeszcze służyły do prowadzenia działalności gospodarczej. Jednak niewątpliwie można stwierdzić, że do prowadzenia działalności restauracyjnej, będzie również wykorzystywana sala restauracyjna, a zgodnie z przedstawionymi rzutami oraz Projektem budowlanym, wnioskodawca takie pomieszczenia przewidział. Odnosząc się do zarzutu błędnego zakwalifikowania pomieszczenia o powierzchni 14,70 m2 na poddaszu jako sypialni, podczas gdy w opinii wnioskodawcy jest to ogólnie dostępny salon służący do rozmów z gośćmi i animatorami wydarzeń, którzy będą przede wszystkim kwaterowani w pokoju przylegającym do salonu o powierzchni 20,80 m2, po analizie rzutu poddasza IRP jest zdania, iż oceniający słusznie również to pomieszczenie zakwalifikowali do pomieszczeń, które nie będą wykorzystywane do celów związanych z kulturą. Z rzutów wynika, iż pomieszczenie o powierzchni 14,70 m2 jest pomieszczeniem połączonym z przylegającą sypialnią o powierzchni 20,80 m". Dodatkowo do przylegającej sypialni można przejść tylko przez to pomieszczenie, które zgodnie z projektem budowlanym jest nazwane salonem, niemniej rzuty wskazują, iż jest to salon dedykowany właśnie do tej sypialni. Ponadto zaznaczono, że na poddaszu, poza pomieszczeniami wskazanymi przez oceniających są inne pomieszczenia, których powierzchnia i przeznaczenie, zgodnie z nazewnictwem wskazanym w Projekcie budowlanym, lepiej spełniała funkcję przypisaną przez wnioskodawcę pomieszczeniu o powierzchni 14,70 m2, IRP wskazała również , iż zgodnie z Projektem budowlanym, stanowiącym załącznik do wniosku o dofinansowanie, również na poddaszu znajduje się sala restauracyjna, której oceniający nie brali pod uwagę szacując przestrzeń nie wykorzystywaną do celów związanych z kulturą. Kolejną kwestią jest powierzchnia piwnic: wnioskodawca wyjaśnił, iż w związku z tym, że w piwnicach są toalety, które będą wykorzystywane na potrzeby każdej działalności -gospodarczej, edukacyjnej, czy też turystycznej, to poza tym piwnica w żaden sposób nie będzie wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej. Oceniający w uzasadnieniu zwrócili uwagę na nieścisłość w wyjaśnieniach wnioskodawcy na etapie oceny formalnej, gdzie w jednym miejscu wskazał, że powierzchnia magazynowa na poziomie piwnic będzie wykorzystywana do magazynowania strojów, instrumentów, sprzętu służącemu warsztatom i wydarzeniom kulturalnym, w innym miejscu z kolei wnioskodawca wyjaśnił, że funkcja restauracyjna (częściowo piwnica i parter) oraz hotelowa stanowić będą 1,3% powierzchni terenu. Zgodnie z Projektem budowlanym (zestawienie powierzchni), stanowiącym załącznik do wniosku o dofinansowanie, na poziomie piwnic, m.in. znajduje się: 0/02 sala restauracyjna (25,60 m2); 0/03 sala restauracyjna (20,20 m2); 0/04 sala restauracyjna (13,30 m2): 0/06 sala bilardowa (23,00 m2) oraz inne pomieszczenia, które można powiązać z działalnością restauracyjną bądź hotelową, np. szatnia, sala kondycyjna, które to powierzchnie również nie zostały brane pod uwagę przez oceniających, jako powierzchnie przeznaczone do prowadzenia działalności restauracyjnej, czy hotelowej. Odnosząc się do kolejnego zarzutu, w którym wnioskodawca argumentował, że w projekcie jest jeden obiekt, tj. dwór wraz z parkiem, który będzie dostępny dla wszystkich chętnych bez ograniczeń powierzchniowych z ograniczeniami czasowymi, IRP stwierdziła , że powierzchnia parku nie może być brana pod uwagę przy wyliczeniu stosunku procentowego. Przede wszystkim zadania przewidziane w projekcie oraz koszty kwalifikowalne dotyczą w głównej mierze inwestycji związanej z przebudową i rozbudową dworu, który przede wszystkim ma stanowić obiekt wykorzystywany do celów kulturalnych i gospodarczych. Ponadto z informacji zawartych we wniosku owszem wynika, że na terenie parku wnioskodawca planuje działalność związaną z kulturą, jednak wnioskodawca nie wskazał, jaka część terenu parku będzie wykorzystywana na tą działalność, tj. jaka część parku będzie przeznaczona wyłącznie na funkcje związanych z kulturą, tym samym nie sposób oszacować, czy rzeczywiście będzie to 80% powierzchni, również nie sposób ustalić, ze względu na brak szczegółowych danych we wniosku, ile czasu w skali roku zostanie wykorzystane do celów związanych z kulturą. Samo udostępnienie obiektu dla "zwiedzających" nie stanowi działalności kulturalnej, jest spełnieniem wymagań konkursu, jednak nie jest to jednoznaczne z tym, iż czas ten jest wykorzystywany do celów związanych z kulturą. W ramach projektu wnioskodawca przewidział budowę altany, która mogłaby stanowić ewentualnie infrastrukturę do prowadzenia działalności kulturalnej w parku, jednak z zapisów wniosku o dofinansowanie (pole L.3 Sposób wykorzystania powstałych produktów), wnioskodawca pisze: "W okresie letnim, jeżeli będzie to możliwe i bezpieczne dla instrumentów, koncerty będą się odbywały w plenerze przed Dworem. Artyści będą też koncertować w altanie w parku" - z zapisów tych nie sposób oszacować w jakim stopniu altana zostanie wykorzystana do celów związanych z kulturą. IRP, w oparciu o przedstawione przez wnioskodawcę informacje, stwierdziła, że zgodnie z opisem w ramach prac w projekcie przewidziano przebudowę i rozbudowę dworu, rekonstrukcję parku dworskiego, budowę ogrodzenia, budowę drogi wewnętrznej wraz z zatoką oraz parkingiem oraz zakup wyposażenia. Z przedstawionych przez wnioskodawcę informacji wynikało, że po zakończeniu realizacji inwestycji obiekt ma pełnić funkcję kulturalne i edukacyjne z uzupełniającymi usługami restauracyjnymi oraz hotelowymi. Analizując przedstawioną we wniosku dokumentację, głównie techniczną (projekt budowlany wraz z rzutami powierzchni) IRP stwierdziła, że funkcja restauracyjna oraz hotelowa stanowić będą większą niż 20% część prowadzonej działalności, pod względem przestrzeni. Ponadto podkreślono, iż ze względu na nie przedstawienie szczegółowych informacji na temat czasu wykorzystywanego w ramach projektu w skali roku do celów związanych z kulturą, nie sposób dokonać odpowiedniego szacunku. Tym samym w opinii IRP brak było możliwości przyznania pomocy publicznej na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego i dlatego protestu nie uwzględniono. W skardze od powyższego rozstrzygnięcia wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administr4acyjnego w Krakowie Fundacja W. D. i J. zarzucając naruszenie art. 53 ust. 4 lit. a) Rozporządzenia Komisji UE Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. , uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu przez jego błędną wykładnię i wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu i rozpatrzenie protestu wniesionego przez stronę skarżącą przeprowadzone zostały w sposób naruszający prawo i przekazanie sprawy do rozpatrzenia do Zarządu Województwa M. Strona skarżąca zarzuciła, iż organ błędnie uważa, że w okolicznościach nin. sprawy muszą być spełnione obydwie przesłanki z art. 53 ust. 4 lit. a) cyt. Rozporządzenia równocześnie tj. wykazanie , że czas i przestrzeń dworku i parku będzie wykorzystywania przynajmniej 80%, gdy tymczasem w przepisie tym użyto alternatywy zwykłej, która określana jest wspólnikiem logicznym lub. Zatem wartość logiczna zdania ze wspólnikiem lub jest spełniona w ten sposób, że zdanie prawdziwe jest w przypadku gdy obie przesłanki są spełnione, jak i również każda z nich z oso9bna, co wynika z logiki formalnej. Tymczasem, zd. strony skarżącej, organ spójnik lub odczytuje nie jako alternatywę zwykłą, a jako koniunkcję, gdyż uważa , że strona skarżąca musi obydwie przesłanki , czasu i przestrzeni, spełnić jednocześnie. Powyższe wynika z faktu, że organ w swoim piśmie nie odniósł się do kwestii czasu. Strona skarżąca w swoim projekcie, w pismach wyjaśniających oraz w proteście wskazała, że dworek wraz z parkiem będzie 100% czasowo wykorzystywane na cele kulturalne. Organ w ogóle tej kwestii nie podważał, a skupił się jedynie na przesłance przestrzeni wskazując, ze strona skarżąca nie spełniła tego kryterium, że wskazana przez stronę skarżącą przestrzeń wynosi 79,65 % , a ma być 80%. W związku z powyższym , zd. strony skarżącej, organ I i II instancji nie miały prawa ocenić negatywnie projektu, albowiem spełnione zostało kryterium z art. 53 ust. 4 lit. a) rozporządzenia i projekt winien być poddany ocenie merytorycznej, gdyż przesłanki formalne zostały spełnione. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa M. - Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa M. na lata 2014-2020 wniosła o oddalenie skargi, wskazując , że ocena wniosku nie została dokonana z naruszeniem prawa, które miało istotny wpływ na wynik oceny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2014r., poz. 1146 ze zm., dalej: u.z.r.p.), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy o p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 w/w. ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Wedle art. 61 ust. 1 powołanej ustawy, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy o p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3). Powyższa regulacja oznacza, że kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi (pośredniczącą lub wdrażającą) w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Przystępując do rozpoznania skargi należy wskazać, że procedura odwoławcza w sprawie została wyczerpana. Strona skarżąca po otrzymaniu negatywnej oceny swojego projektu wniosła protest w terminie przewidzianym ustawą. Protest ten został rozstrzygnięty poprzez jego nieuwzględnienie przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa M. na lata 2014-2020., a strona skarżąca w ustawowym terminie 14 dni złożył skargę do WSA w Krakowie. Kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. Rozważając zasadność skargi w tym aspekcie należy mieć na względzie, że w ustawie o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności wskazano, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust. 1 u.z.r.p.). Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego (ust. 2). Przepis ten statuuje zasady ogólne wyłaniania projektów do dofinansowania, to jest przejrzystość, rzetelność, bezstronność wyboru projektów oraz równość wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zasady te mają charakter normatywny. Naruszenie którejkolwiek z tych zasad stanowi naruszenie zasady równego dostępu do pomocy. Przepis ten ustanawia również ogólną regułę, w myśl której projekty podlegają ocenie wyłącznie w zakresie ustanowionych w danym systemie realizacji i zgodnych z przepisem art. 125 ust. 3 lit. "a" rozporządzenia ogólnego kryteriów wyboru projektów, które zapewniają, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów, są niedyskryminacyjne, przejrzyste i uwzględniają ogólne zasady ustanowione w art. 7 i 8. Z kolei wedle treści art. 54 ust. 2 u.z.r.p. protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera między innymi wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem( p.4) oraz wskazanie zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce, wraz z uzasadnieniem (p.5). Z powołanym przepisem koresponduje art. 57 u.z.r.p. nakładający na właściwą instytucję powinność rozpatrzenia protestu poprzez weryfikację prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. Nakreślony wyżej stan prawny skonfrontowany z faktografią rozpoznawanej sprawy przemawia za konstatacją, że ocena projektu dokonana przez Zarząd Województwa została przeprowadzona w prawidłowy sposób , bez naruszenia prawa, które miało wpływ na wynik oceny. Zd. Sądu, stan faktyczny sprawy został przez organ wnikliwie wyjaśniony w toku całego postępowania i na etapie skargi nie budził wątpliwości.(brak zarzutów). Organ ustalił na podstawie zapisów dokumentacji projektowej, iż powierzchnie użytkowane gospodarczo (nie do celów związanych z kulturą), nawet przy najkorzystniejszym dla strony skarżącej rozstrzyganiu ewentualnych wątpliwości co do kwalifikacji poszczególnych fragmentów i tak wynoszą więcej niż 20% powierzchni infrastruktury. Skutkiem tego projekt nie spełnił przesłanki kwalifikowalności wynikającej z art. 53 ust. 4 lit. a) Rozporządzenia Komisji UE Nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu. Spór w nin. sprawie sprowadzał się do kwestii interpretacji tego właśnie przepisu. Zgodnie z jego treścią : "W przypadku pomocy inwestycyjnej za koszty kwalifikowane uznaje się koszty inwestycji w rzeczowe aktywa trwałe i wartości niematerialne i prawne, w tym: a) koszty budowy, modernizacji, nabycia, konserwacji lub poprawy infrastruktury, jeżeli w skali roku przynajmniej 80% czasu lub przestrzeni tej infrastruktury jest wykorzystywane do celów związanych z kulturą. Zd. strony skarżącej, wystarczy zatem , aby infrastruktura była wykorzystywana przez 80% czasu, niezależnie od powierzchni lub było wykorzystywane 80% jej powierzchni, niezależnie od czasu. Zd. Instytucji Zarządzającej prawidłowa wykładnia przepisu jest taka, że dla spełnienia przesłanki kwalifikowalności konicznym jest wykorzystywanie do celów związanych z kulturą albo 100% przestrzeni przez 80% czasu albo 80% przestrzeni przez 100% czasu. Zd. Sądu, prawidłowym jest stanowisko Instytucji Zarządzającej, bowiem prawidłowa wykładnia w.wymienionego przepisu musi być taka, że koszty budowy, modernizacji, nabycia, konserwacji lub poprawy infrastruktury będą kwalifikowane jeżeli w skali roku przynajmniej 80% czasu jest wykorzystywane do celów związanych z kulturą (wyłącznie) lub w skali roku przynajmniej 80% przestrzeni tej infrastruktury jest wykorzystywane do celów związanych z kulturą (przez cały czas) czyli innymi słowy albo 100% przestrzeni przez 80% czasu albo 80 % przestrzeni przez 100% czasu. Interpretacją wskazanego przepisu, prezentowana przez stronę skarżącą, prowadzi do trudnych do zaakceptowania rezultatów. Skutkiem takiej interpretacji byłaby bowiem sytuacja wręcz absurdalna, że jeżeli np. w znajdującej się w dworku pakamerze stanowiącej 0,5% powierzchni infrastruktury strona skarżąca zorganizowałaby wystawę stałą (100% czasu) to wydatki na remont całego dworku byłyby kwalifikowane jako dotyczące celów związanych z kulturą. Mając na uwadze przytoczone wyżej względy Sąd na podstawie art. 61 ust.1 pkt 1 b) u.z.r.p skargę jako bezzasadną oddalił.