I SA/Kr 1442/09

Sygn. akt I SA/Kr 1442/09 | | P O S T A N O W I E N I E Dnia 20 stycznia 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk, Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek, WSA Urszula Zięba (spr), Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010r., sprawy ze skarg "P." Spółka z o.o. w K., na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 18 grudnia 2006r. Nr[...], Nr [...], Nr[...], Nr [...], Nr[...], Nr [...], Nr[...], Nr [...], Nr[...], Nr [...], Nr[...], Nr [...], Nr[...], Nr [...], Nr[...], Nr [...],, Nr[...], Nr [...],, Nr[...], Nr [...],, Nr[...], Nr [...],, Nr[...],Nr [...],, Nr[...],, w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od grudnia 2000r. do grudnia 2002r., - zawiesić postępowanie sądowe - W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze pełnomocnik "P." sp. z o.o. w K. zakwestionował decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 18 grudnia 2006r. o numerach od [...]do [...]w przedmiocie podatku od towarów i usługa miesiące od grudnia 2000r. do grudnia 2002r. W odpowiedzi na te skargi Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymując w całości swe dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o oddalenie skarg. Na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010r. Sąd stwierdził z urzędu, iż nieprawomocnymi wyrokami z dnia 2 lipca 2009r. tut. Sąd uchylił zaskarżone decyzje i zakończył postępowanie w sprawie zobowiązania podatkowego Spółki w: podatku VAT za miesiące od sierpnia do listopada 2000r. (sygn. akt I SA/Kr 232/06), podatku dochodowym od osób prawnych za 1999r. (sygn. akt I SA/Kr 65/08 i I SA/Kr 196/09) oraz podatku dochodowym od osób prawnych za lata 2000, 2001 oraz 2002 (sygn. akt I SA/Kr 675/08). Wszystkie wymienione orzeczenia zostały zaskarżone przez obie strony postępowania w drodze skargi kasacyjnej do NSA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Powyższe uregulowanie oznacza, że sąd administracyjny dokonując kontroli zaskarżonych aktów lub czynności pod względem ich legalności, zgodności z prawem ma obowiązek rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia zgodności z prawem całego postępowania administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 1998 r., II SA 915/97 i 919/97, OSP 1999, z. 4, poz. 79 z glosą J. Borkowskiego, tamże, s. 204 i nast.). Zważywszy na powyższe Sąd stwierdził, że w wyszczególnionych wyżej sprawach toczących się pomiędzy tymi samymi stronami zapadły już wyroki tut. Sadu, od których to rozstrzygnięć wniesione zostały do NSA w Warszawie skargi kasacyjne. We wszystkich wzmiankowanych sprawach, podobnie jak i w niniejszej podstawą zaskarżonych rozstrzygnięć były ustalenia faktyczne organów podatkowych w zakresie odzwierciedlonej w spornych fakturach VAT współpracy gospodarczej skarżącej Spółki z firmami "D." i "J.". W związku z powyższym Sąd zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym sąd może zawiesić z urzędu postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W doktrynie podkreśla się bowiem, że należy opowiadać się za szerokim interpretowaniem użytego w pkt 1 § 1 art. 125 cytowanej ustawy pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania". Rozstrzygnięcie NSA w postępowaniu o sygn. akt I SA/Kr 232/06, I SA/Kr 65/08, I SA/Kr 196/09 oraz I SA/Kr 675/08 w zakresie przedstawionego problemu będzie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy. Za zawieszeniem postępowania przemawiają również względy ekonomii procesowej. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.