I SA/Kr 1442/15

|Sygn. akt I SA/Kr 1442/15 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 listopada 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), WSA Waldemar Michaldo, Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2015 r., sprawy ze skargi P. J. .K., B. K. Spółka Jawna w K., na decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia 20 lipca 2015 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym, , , - s k a r g ę o d d a l a -, We wniosku z dnia 21 stycznia 2015r. "P." J. K., B. K. Spółka Jawna w K. zażądała zwrotu zapłaconego podatku akcyzowego w kwocie 2.606,00 zł w związku z nabyciem na terytorium Niemiec w dniu 10 maja 2011r. samochodu osobowego marki Audi A4 [...], twierdząc, że zachodzi sprzeczność przepisów ustawy o podatku akcyzowym z prawem wspólnotowym, które w tej sytuacji jest nadrzędne, gdyż umowa ratyfikowana w drodze ustawy ma pierwszeństwo przed ustawą w szczególności z treścią art. 23, art. 25 i art. 90 TWE. Do wniosku załączona została korekta deklaracji [...], w której wykazano podatek w kwocie 0,00 zł oraz podstawę opodatkowania w kwocie 0,00 zł. Według wnioskodawcy samochody osobowe kupowane poza granicami Polski w krajach UE są niewątpliwie towarem podobnym do samochodów kupowanych w kraju. Państwa członkowskie nie mogą nakładać na towary sprowadzone z państw UE pośrednich lub bezpośrednich podatków, które byłyby wyższe niż nakładane na towary krajowe. Ponadto wnioskodawca przywołał m. in. orzeczenia ETS w sprawie C-112/84, w którym Trybunał stwierdził, że art. 90 TWE, zabrania takiego różnicowania stawek podatku nakładanego na samochody, które w praktyce dotyczy głównie samochodów importowanych z innych krajów członkowskich, które tym samym stanowi formę ukrytej dyskryminacji towarów pochodzących z tych krajów. Spółka na potwierdzenie swojego stanowiska przywołała także wyrok WSA w Lublinie z dnia 25 maja 2005r., sygn. akt I SA/Lu 77/05, w którym stwierdzono, że pobieranie podatku akcyzowego od sprowadzonego z krajów Unii Europejskiej samochodu osobowego narusza unijny zakaz dyskryminacji towarów z innych krajów. Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia 18 kwietnia 2015r. nr [...] po rozpatrzeniu wniosku spółki "P." odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podniósł, że przedmiotowy samochód został nabyty za kwotę 21.300 EUR przez spółkę "P." w dniu 10 maja 2011r. Deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu złożyła w dniu 5 lipca 2011r. Tym samym zgodnie z art. 101 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym powstało zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym. Dalej organ wskazał, że podstawą opodatkowania samochodu osobowego jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego (art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy). Wskazana kwota to 21.300,00 EUR. Wobec powyższego, po zastosowaniu obowiązującej stawki podatkowej w wysokości 3,1 % (zgodnie z art. 105 ustawy) kwota zobowiązania podatkowego wyniosła 2.606,00 zł. W ocenie organu uiszczenie podatku akcyzowego od nabytego wewnątrzwspólnotowo ww. samochodu osobowego było całkowicie uzasadnione. Organ wyjaśnił, że z brzmienia art. 102 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, wynika, że podatnikami akcyzy od samochodów są importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnatrzwspólnotowego oraz dokonujące pierwszej sprzedaży na terytorium kraju pojazdów wyprodukowanych na terytorium kraju i samochodów, od których nie została zapłacona akcyza z tytułu importu albo nabycia wewnątrzwspólnotowego. Zgodnie z art. 101 ust. 2 obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju. W myśl art. 106 ust. 2 i 3 ustawy podatnicy z tytułu nabycia wewnatrzwspólnotowego samochodu osobowego są obowiązani po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie 14 dni licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju oraz dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwej izby celnej akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu. Odnosząc się do zastrzeżeń spółki organ pierwszej instancji stwierdził, że w myśl art. 90 TWE, żadne Państwo Członkowskie nie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na produkty innych Państw Członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju wyższych od tych, które nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe. Ponadto żadne Państwo Członkowskie nie nakłada na produkty innych Państw Członkowskich podatków wewnętrznych, które pośrednio chronią inne produkty. Powyższy przepis jednoznacznie określa kwestię równego traktowania towarów w zakresie opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego jak i obrotu na rynku krajowym. Tym samym jeżeli stawka podatku w nabyciu wewnątrzwspólnotowym nie przewyższa stawki z podatku z tytułu sprzedaży na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, przepis ten nie zostaje naruszony. W tym zakresie organ pierwszej instancji odwołał się do orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007r. w sprawie C-313/05- M. B. przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej, w którym stwierdzono, że art. 90 TWE należy interpretować, jako sprzeciw w odniesieniu do kwoty podatku akcyzowego na pojazdy używane starsze niż dwa lata nabyte w państwie członkowskim innym niż to, które wprowadziło taki podatek, która przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło podatek. Zastosowana w myśl ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008r. stawka podatku akcyzowego (18,6 % bądź 3,1% podstawy opodatkowania) nie stoi w sprzeczności z prawem wspólnotowym i nie pozwala na ustalenie podstawy opodatkowania wg średniej wartości samochodu o takich samych parametrach. Reasumując organ pierwszej instancji stwierdził, że brak jest jakichkolwiek podstaw, aby w świetle obowiązujących przepisów uznać za prawidłową korektę deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Audi A4 z dnia 21 stycznia 2015r. Potwierdzone to zostało decyzją Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 24 kwietnia 2015r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia przedmiotowego samochodu. Spółka w odwołaniu z dnia 6 maja 2015r. od powyższej decyzji powtórzyła argumentację przedstawioną wcześniej we wniosku o zwrot zapłaconego podatku akcyzowego, wnosząc o zmianę decyzji organu pierwszej instancji poprzez stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym w kwocie 2.606,00 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotwoego samochodu osobowego Audi A4. Końcowo spółka oświadczyła, że nie otrzymała decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 24 kwietnia 2015r. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 20 lipca 2015r. po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji w pierwszej kolejności przytoczył brzmienie art. 23, art. 25 oraz art. 90 TWE. Następnie wskazał kiedy występuje nadpłata podatkowa w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do przywoływanego przez spółkę wyroku WSA w Lublinie z dnia 25 maja 2005r. organ drugiej instancji stwierdził, że powyższe orzeczenie zapadło w odmiennym stanie prawnym. Organ drugiej instancji wskazał, że kwestię zgodności krajowych przepisów o podatku akcyzowym z przepisami TWE rozstrzygnął Europejski Trybunał Sprawiedliwości w orzeczeniu z 18 stycznia 2007r. (sprawa C-313/05 M. B. przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej) oraz z dnia 17 lipca 2008r. w sprawie C-426/07 D. K. przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej). Ustawodawca krajowy ustawą z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. Nr 3, poz. 11) wprowadził do polskiego systemu prawnego mechanizmy naliczania podatku akcyzowego uwzględniające stanowisko zaprezentowane w przedmiotowych wyrokach. Obecne regulacje wskazują, iż w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu, na podstawie art. 104 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o podatku akcyzowym, podstawą opodatkowania w przypadku samochodu osobowego jest kwota jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy. W przypadku sprzedaży samochodu osobowego na terytorium kraju, na podstawie art. 104 ust. 1 pkt 1, kwotę należną z tytułu sprzedaży pomniejsza się o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy, należne od tego pojazdu. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem art. 90 akapit pierwszy WE zostaje naruszony, gdy podatek nakładany na produkty przywożone z innych krajów Wspólnoty i podatek nakładany na podobne produkty krajowe są obliczane w różny sposób i zgodnie z innymi zasadami, co prowadzi - choćby tylko w niektórych przypadkach - do wyższego opodatkowania towaru przywiezionego z innych krajów Wspólnoty (zob. ww. wyrok z dnia 29 kwietnia 2004r. nr C-387/01 w sprawie W., pkt 67 i cytowane tam orzecznictwo). Zatem podatek akcyzowy dla tożsamych pojazdów nabywanych wewnątrzwspólnotowo i sprzedawanych w kraju przed pierwszą rejestracją powinien być podobny. Przedstawiony postulat równego traktowania nabywców samochodów, w obecnie obowiązującej ustawie akcyzowej jest w pełni zrealizowany. Mianowicie, auta znajdujące się na rynku krajowym, w swojej wartości zawierają podatek VAT i podatek akcyzowy, a wiec ich cena jest wyższa niż podobne auta z innych krajów stowarzyszonych w Unii Europejskiej. Aby podatek akcyzowy został naliczony w obu przypadkach od tej samej wartości, od ceny samochodów osobowych na rynku krajowym odejmuje się wartości dodane podatków. Obliczona w ten sposób podstawa opodatkowania podatkiem akcyzowym, zarówno dla pojazdu nabytego wewnątrzwspólnotowo jak i sprzedawanego przed pierwszą rejestracja, będzie tożsama. Tym samym kwota podatku akcyzowego będzie identyczna. W świetle powyższego, w ocenie organu odwoławczego nie istnieje konflikt pomiędzy polskimi uregulowaniami prawnymi, a wskazanymi przez spółkę uregulowaniami wspólnotowymi, w związku z czym zarzut naruszenia wskazanych przepisów Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską należy uznać za bezzasadny. Odnosząc się do zarzutu spółki o nieotrzymaniu decyzji dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego organ odwoławczy wskazał, że w treści uzasadnienia rozstrzygnięcia znalazł się błąd pisarski w dacie decyzji, która została odebrana przez spółkę 4 maja 2015r., co wynika z potwierdzenia odbioru. Kwestia ta nie ma istotnego znaczenia dla rozpoznania sprawy zasadności stwierdzenia nadpłaty. "P." J. K., B. K. spółka jawna wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 105, art. 106 ust. 2 i 3 ustawy o podatku akcyzowym poprzez ich błędna wykładnię i przyjęcie, że postępowanie polskich organów celnych jest zgodne z przepisami Traktatu Europejskiego. Mając powyższe na uwadze wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Uzasadnienie skargi w swojej treści jest identyczne z odwołaniem złożonym od decyzji organu pierwszej instancji oraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym. Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd - zgodnie z ustawowymi kompetencjami - badał, czy treść zaskarżonej decyzji jest zgodna z prawem i czy postępowanie prowadzące do jej wydania było niewadliwe i rzetelne. Z tego punktu widzenia nie można dopatrzyć się podstaw do uwzględnienia skargi i Sąd w pełni podziela stanowisko organów zawarte w zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W myśl art. 72 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2015r., poz. 613), za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Oznacza to, że nadpłata podatku ma miejsce, gdy świadczenie podatkowe w świetle obowiązującego prawa nie powinno mieć miejsca lub świadczenie dłużnika podatkowego jest większe niż powinno to wynikać z treści obowiązującego prawa. Zgodnie z art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) przedmiotem opodatkowania akcyzą jest import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym oraz pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wyprodukowanego na terytorium kraju, lub takiego, od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego. Nabycie wewnątrzwspólnotowe oznacza przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju (art. 2 pkt 9 ustawy). Podatnikami akcyzy od samochodów są importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz dokonujące pierwszej sprzedaży na terytorium kraju pojazdów wyprodukowanych na terytorium kraju i samochodów, od których nie została zapłacona akcyza z tytułu importu albo nabycia wewnątrzwspólnotowego (art. 102 ust. 1 ustawy). Podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, stosownie do art. 106 ust. 2 i 3 ustawy, są obowiązane po przywozie na terytorium kraju złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż z chwilą rejestracji tego pojazdu w kraju oraz dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwej izby celnej akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podstawą opodatkowania w przypadku samochodu osobowego jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy - w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego (art. 104 ust. 1 pkt 2 ustawy). Art. 105 ustawy o podatku akcyzowym określa stawkę akcyzy na samochody osobowe o pojemności silnika: 18,6 % powyżej 2000 cm³ oraz 3,1 % dla pozostałych samochodów. Oznacza to, iż zapłacony przez skarżącą spółką podatek akcyzowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego Audi A4 o pojemności silnika 1968 cm³ i zadeklarowanej wartości 21.300 EUR, wynoszący 2.606,00 zł zł był należny w świetle obowiązujących przepisów. Nie jest trafny zarzut naruszenia zgodności krajowych przepisów o podatku akcyzowym z przepisami TWE. Art. 90 akapit pierwszy TWE zostaje naruszony, gdy podatek nakładany na produkty przywożone zza granicy i podatek nakładany na podobne produkty krajowe są obliczane w różny sposób i zgodnie z innymi zasadami - co prowadzi choćby tylko w niektórych przypadkach - do wyższego opodatkowania towaru przywiezionego zza granicy. Zatem zgodnie z tym postanowieniem podatek akcyzowy nie powinien obciążać produktów pochodzących z innych państw członkowskich bardziej niż obciąża on podobne produkty krajowe. W celu zagwarantowania neutralności podatków wewnętrznych w aspekcie konkurencji pomiędzy używanymi samochodami osobowymi znajdującymi się już na rynku krajowym a podobnymi samochodami przywożonymi z państwa członkowskiego innego niż Rzeczpospolita Polska, należy, więc porównać, skutki podatku akcyzowego obciążającego te ostatnie pojazdy ze skutkami rezydualnego podatku akcyzowego obciążającego te pierwsze pojazdy, które zostały już opodatkowane tym podatkiem przy pierwszej ich rejestracji. Zatem z powyższych rozważań wynika, że art. 90 akapit pierwszy TWE należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on podatkowi akcyzowemu w zakresie, w jakim kwota podatku nakładana na pojazdy nabyte w państwie członkowskim innym, niż to, które wprowadziło taki podatek, przewyższa rezydualną kwotę tego podatku zawartą w wartości rynkowej podobnych pojazdów, które zostały zarejestrowane wcześniej w państwie członkowskim, które nałożyło podatek. Innymi słowy z naruszeniem prawa wspólnotowego (art. 90 TWE) mamy do czynienia w sytuacji, gdy pobrana kwota podatku od tego nabycia jest wyższa od rezydualnej kwoty tego podatku zawartej w wartości rynkowej podobnych pojazdów. W istocie dane opodatkowanie można uznać za zgodne z art. 90 TWE wtedy, gdy zostanie wykazane, że jest ono tak skonstruowane, iż wyklucza w każdym przypadku opodatkowanie przywożonych produktów w wyższym stopniu niż produktów krajowych, oraz że w związku z tym nie wywołuje ono w żadnym razie dyskryminujących skutków. Z kolei art. 25 TWE zostaje naruszony, gdy podatek akcyzowy jest nakładany na pojazdy osobowe w związku z przekroczeniem granicy, stanowi cło przywozowe, lub opłatę o skutku równoważnym. Natomiast w Polsce akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym od nabycia każdego samochodu, niezależnie od miejsca jego pochodzenia przed pierwszą rejestracją na terenie kraju, a więc zarzut naruszenia art. 25 TWE jest bezzasadny. Powyższe uzasadnienie wynika z treści orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 18 stycznia 2007r. (sprawa C-313/05 M. B. przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej) rozstrzygającego kwestię zgodności krajowych przepisów o podatku akcyzowym z przepisami TWE. Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył między innymi wykładni art. 25 TWE i 90 TWE oraz dyrektywy Rady 92/12/EWG z 25 lutego 1992r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. L 76 str. 1). Pytania te zostały przedłożone w ramach sporu zawisłego między M. B., a Dyrektorem Izby Celnej w przedmiocie podatku akcyzowego, który został nałożony na skarżącego w związku z nabyciem w Niemczech używanego pojazdu samochodowego celem jego przywiezienia do Polski na podstawie regulacji zawartych w treści ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym. Aktualnie obowiązujący przepis art. 105 ustawy o podatku akcyzowym określa stawkę akcyzy 18,6% na samochody osobowe o pojemności silnika powyżej 2000 cm³ oraz 3,1% dla pozostałych samochodów. Podstawą nałożenia podatku jest kryterium obiektywne (rejestracja), uniezależniona od pochodzenia towaru, czy jego uprzedniego opodatkowania w innym państwie. Nabywca kupując taki sam pojazd na terenie Polski (niezarejestrowany), byłby zobowiązany uiścić podatek akcyzowy w identycznej wysokości (18,6%, bądź 3,1%) wliczony w jego cenę. Wobec powyższego w przedmiotowej sprawie nie może być mowy o dyskryminacji produktów pochodzących z krajów UE (art. 90 TWE). Z uzasadnienia skargi wynika, że strona skarżąca jakby nie dostrzegła, że w sprawie niniejszej stosowana była ustawa o podatku akcyzowym z 6 grudnia 2008r., przyjęta przez ustawodawcę już po wyroku Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 stycznia 2007r. w sprawie B. (C-313/05) oraz wyroku z dnia 17 lipca 2008r. (C-426/07) w sprawie K., która uwzględniła wskazania Trybunału zawarte w tych orzeczeniach. W ustawie stosowanej w sprawie niniejszej (z 2008r.) podatek akcyzowy nakładany jest na wszystkie samochody nabyte wewnątrzwspólnotowo i nie zarejestrowane wcześniej w kraju. Samochody wcześniej zarejestrowane w kraju i sprzedawane jako używane, nie podlegają podatkowi akcyzowemu, gdyż od tych samochodów podatek akcyzowy był już uiszczony przy pierwszej sprzedaży lub nabyciu wewnątrzwspólnotowym w takiej samej wysokości (18,6% lub 3,1% podstawy opodatkowania), zatem podatek akcyzowy jest już zawarty w ich cenie. Nie ma więc żadnego dyskryminującego różnicowania podatku od używanych samochodów osobowych sprzedawanych w kraju w stosunku do nabycia wewnątrzwspólnotowego używanych samochodów osobowych, ponieważ każdy z tych samochodów zawiera w swojej cenie podatek akcyzowy w wysokości 18,6% bądź 3,1% (por. wyrok NSA z dnia 8 lutego 2012r., sygn. akt I GSK 979/10). Nietrafnie skarżąca spółka powołuje się również na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 maja 2005r., sygn. akt I SA/Lu 77/05 stwierdzający, że polskie przepisy nakazujące pobieranie akcyzy od używanych samochodów sprowadzanych z krajów UE są sprzeczne z prawem unijnym zakazującym dyskryminacji towarów w ramach wspólnoty. Wyrok ten został wydany w odniesieniu do odmiennych regulacji prawnych zawartych w treści ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2004r. Nr 29, poz. 257 ze zm.). Natomiast zaskarżone rozstrzygnięcie dotyczyło regulacji zawartych w treści ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym. Z powyższych względów skarga nie może być uwzględniona. Wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowiska organów nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.