I SA/Kr 1451/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: oddalić wniosek strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek pełnomocnika A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] nr [...], w przedmiocie interpretacji przepisów co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych Z uzasadnienia wniosku oraz zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" wynika , iż A. S. przebywa poza granicami kraju , nie ma stałych źródeł dochodów, żadnych oszczędności, nieruchomości czy przedmiotów o wartości pow. 3000 euro. Zdaniem orzekającego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia mają dwie kwestie. Po pierwsze analiza przesłanek przyznania prawa pomocy stronie skarżącej wymienionych w art. 246§1 w/w ustawy wskazuje , iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zdaniem orzekającego dane przedstawione we wniosku były niewystarczające do oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych A. S. Stąd też pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do przedłożenia następujących dokumentów: - spisu miesięcznych wydatków związanych z bieżącymi potrzebami, popartego odpowiednimi rachunkami, - wyciągów z kont bankowych obejmujących operację z ostatnich trzech miesięcy, - zeznania podatkowego o wysokości osiągniętego przez A. S. dochodu w roku 2007, - oświadczenia określającego średnie miesięczne dochody, Braki wniosku miały być uzupełnione w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Pełnomocnik strony skarżącej przesłał tylko kserokopię zeznania podatkowego ( w jęz. angielskim ) oraz pismo z dnia [...].07.2007r. zawierające pewne informacje dotyczące sytuacji A. S . Nie mogą być one jednak wykorzystane do oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej z powodu braku ich autoryzacji przez samą stronę skarżącą . Ponadto nie nadesłane zostały wyciągi z kont bankowych, stanowiące istotny element oceny. Trudno zatem mówić o wykazaniu przez stronę skarżącą, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Po drugie natomiast "oświadczenie o stanie rodzinnym , majątku i dochodach " zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) winno być podpisane przez stronę skarżącą – jako osobę bezpośrednio składającą oświadczenie wiedzy na temat faktów podlegających ocenie. Stąd też o ile podpis pełnomocnika pod wnioskiem o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny to pod w/w oświadczeniem strony skarżącej niezbędny jest jej podpis a nie pełnomocnika. Ten warunek nie został zachowany w niniejszym przypadku. W związku z tym pełnomocnik został również zobligowany do tego aby strona skarżąca złożyła swój podpis osobiście na formularzu o przyznanie prawa pomocy zawierającym jej oświadczenie wiedzy. Nie przyniosło to jednak pożądanego skutku. W kontekście w/w okoliczności należy stwierdzić iż, strona skarżąca nie wykazała przesłanek warunkujących przyznanie jej prawa pomocy a brak jej osobistego podpisu pod oświadczeniem o stanie rodzinnym , majątku i dochodach stworzył taką sytuację, iż nawet te skromne informacje zamieszczone w formularzu stały się bezwartościowe z punktu widzenia prawidłowej ich oceny. Dane zawarte w piśmie przewodnim pełnomocnika , stanowiące niejako odpowiedź na wezwanie referendarza sądowego ,nie mogą być również przedmiotem oceny Sądu , nie zostały one bowiem w żaden sposób potwierdzone przez stronę skarżącą (chociażby jej podpisem). Warto na marginesie zwrócić uwagę na pewne nieścisłości pomiędzy informacjami zawartymi we wniosku o przyznanie prawa pomocy a pismem pełnomocnika z dnia [...].07.2008r. We wniosku zamieszona została informacja o braku stałego wynagrodzenia strony skarżącej, natomiast pełnomocnik w swoim piśmie podaje , iż A. S. zarabia miesięcznie 3000 dolarów brutto. Fakt ten nasuwa wątpliwości co do wiarygodności informacji przekazanych Sądowi , pomijając oczywiście ich wartość z punktu widzenia oceny sytuacji majątkowej strony skarżącej – co zostało już wyżej wspomniane. Dodać też wypada , iż nawet gdyby podane informacje były autoryzowane przez stronę skarżącą trudno byłoby uznać, iż poniesienie kosztów sądowych – które na obecnym etapie postępowania stanowi wpis od skargi kasacyjne w wysokości 100 zł. – spowodowałoby zagrożenie egzystencji A. S. a to ze względu na relację jej miesięcznych zarobków do kosztów utrzymania obejmujących m.in. opłaty za gaz, prąd , mieszkanie (w sumie 970 dolarów), wyżywienie i opiekę lekarską. Wskazuje ona bowiem, iż poczynienie pewnych oszczędności na koszty sądowe leżałoby w zasięgu możliwości strony skarżącej, zwłaszcza , że stanowią one w przeliczeniu niewielką kwotę ok. 45 dolarów. Biorąc pod uwagę powyższe wniosek należało oddalić na podstawie art.244§1, art.245§3, art. 246§1 pkt. 2, w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz .1270).