I SA/Kr 1453/98

Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) Spółka z o.o. w J.-G. na postanowienie Prezesa Głównego Urzędu Ceł (...) z dnia 8 lipca 1998 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - skargę oddala. W dniu 12 marca 1997 r. Dyrektor Urzędu Celnego w K. wydał decyzje zawartą w dokumencie SAD (...) dopuszczającą do obrotu na polskim obszarze celnym i po dokonaniu wymiaru cła samochód marki Opel Frontera, zgłoszonego do odprawy celnej przez (...) Spółka z o.o. zwana dalej Spółką. Organ celny zakwestionował wartość celną towaru zadeklarowaną w dokumentach odprawy celnej i ustalił jej wyższą wartość na podstawie art. 26 ust. 6 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312/. Przedmiotowa decyzja została doręczona pełnomocnikowi Spółki, którym była agencja celna, w dniu 14 marca 1997 r. W dniu 11 kwietnia 1997 r. Spółka złożyła w Urzędzie Celnym w K. pismo z prośbą o weryfikację wydanej decyzji. W związku z tym, że pismo to zostało złożone po upływie 14 dni od daty doręczenia decyzji - organ celny pismem z dnia 24 kwietnia 1997 r. zwrócił się do Spółki z zapytaniem, czy ww. pismo należy potraktować jako odwołanie, na co uzyskał odpowiedź potwierdzającą. W związku z tym odwołanie to wraz z aktami sprawy zostało przekazane do Prezesa Głównego Urzędu Ceł. Organ II instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające na okoliczność faktycznej daty doręczenia zaskarżonej decyzji Spółce. W wyniku tego postępowania ustalono, że doręczenie Spółce nastąpiło w dniu 27 marca 1997 r. W dniu 8 lipca 1998 r. Prezes Głównego Urzędu Ceł wydał postanowienie (...), stwierdzające niedopuszczalność odwołania, z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia. 7 sierpnia 1998 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga na ww. postanowienie, w którym Spółka zarzuciła bezpodstawne zawyżenie wartości należności celnych od sprowadzonego samochodu oraz nieuzasadniona zwłokę Prezesa Głównego Urzędu Ceł w podjęciu działań, do których mocą prawa został zobligowany. W uzasadnieniu skargi Spółka ustosunkowała się do zarzutu niedotrzymania terminu złożenia odwołania, stwierdzając, że nastąpiło to bez jej winy. Przyczyną tego była informacja udzielona przez naczelnika oddziału celnego, aby wstrzymać się z odwołaniem do czasu otrzymania z Niemiec dokumentu wymeldowania samochodu. Spółka działała w zaufaniu do organów administracji państwowej. W odpowiedzi na skargę Prezes Głównego Urzędu Ceł podtrzymał dotychczasowy zarzut naruszenia terminu do wniesienia odwołania i wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest nie uzasadniona, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a tylko taka okoliczność mogłaby stanowić podstawę do jej uchylenia, zgodnie z art. 22 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Zgodnie z art. 129 par. 2 kodeksu postępowania administracyjnego, odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Termin określony w tym przepisie jest terminem prekluzyjnym dla strony, a zatem jego uchybienie powoduje, że czynność prawna podjęta przez stronę po jego upływie jest bezskuteczna. W rozpatrywanej sprawie okolicznością bezsporna jest, że odwołanie zostało złożone po terminie, dlatego rację ma Prezes Głównego Urzędu Ceł, że należało stwierdzić jego niedopuszczalność, co też uczynił w zaskarżonym postanowienie. Skoro w działaniu organu celnego nie można dopatrzyć się naruszenia prawa, a zaskarżone rozstrzygnięcie nie jest z prawem nie zgodne - Sąd opierając się na art. 27 ust. 1 powołanej wcześniej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym orzekł jak w sentencji.