I SA/Kr 1459/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 22 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. A. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług postanawia - odrzucić zażalenie – Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2005 r., sygn. akt I SA/Kr 728/03, tut. Sąd zawiesił postępowanie sądowe z uwagi na fakt, iż ustalenia poczynione w trakcie toczącego się postępowania karnego, związane z prawidłowością przebiegu postępowania egzekucyjnego, mogą wywrzeć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy sądowo - administracyjnej. Następnie postanowieniem z dnia 13 grudnia 2007 r. postępowanie sądowe zostało podjęte. W dniu 28 maja 2008 r. (data stempla pocztowego) skarżący T. A. złożył zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania. Wskazał w nim, iż stanowisko Sądu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, jak również motywy, którymi kierował się Sąd nie znajdują uzasadnienia w okolicznościach faktycznych sprawy. Na podstawie akt, bez względu na wynik postępowania prokuratorskiego, jednoznacznie można bowiem wskazać na naruszenie przez organy podatkowe art. 116 ustawy Ordynacja podatkowa przy orzekaniu o przeniesieniu odpowiedzialności na osobę trzecią, a to wobec braku przesłanek do wykazania bezskuteczności egzekucji w stosunku do spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Na zasadzie natomiast art. 197§2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Ponieważ w niniejsze sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania już po jego podjęciu, Sąd uznał, iż zażalenie to, jako bezprzedmiotowe, jest niedopuszczalne i z tego względu podlega odrzuceniu. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w postanowieniu NSA z dnia 24 lutego 2005 r., OZ 1649/04, niepubl.), w którym stwierdzono, iż wypadek bezprzedmiotowości zażalenia zachodzi także wówczas, gdy wniesiono je na postanowienie o zawieszeniu postępowania, a przed rozpoznaniem zażalenia postępowanie podjęto (por. post. NSA z dnia 24 lutego 2005 r., OZ 1649/04, niepubl.). Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności, orzeczono jak w sentencji.