I SA/Kr 1461/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 października 2014 r. sprawy ze skargi O. Ż. – T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2009r. postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - Skarżąca O. Ż. – T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia z dnia 27 czerwca 2014r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2009r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano, że wysokość kwoty, na którą opiewa zaskarżona decyzja znacząco przekracza możliwości majątkowe skarżącej, a konieczność jej uiszczenia doprowadzi do utraty źródła utrzymania skarżącej ze względu na konieczność zamknięcia prowadzonej działalności gospodarczej. Dodano też, że skarżąca ma na utrzymaniu małe dziecko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z przytoczonej powyżej regulacji prawnej, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA z dnia 10 marca 2010 r., I FSK 1841/09). Zdaniem Sądu, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji daje podstawę do udzielenia skarżącej wnioskowanej ochrony tymczasowej. Co prawda, nałożony na stronę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości i trudności, w tym kosztów związanych z jej wyegzekwowaniem, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna, a tak jest w tym przypadku. Sąd miał na uwadze fakt, że skarżąca ma na utrzymaniu małe dziecko, a także okoliczność, że skarżąca wniosła do tut. Sądu skargi na dziewięć decyzji z zakresu podatku od towarów i usług, przy czym kwoty podatku do zapłaty określonego w tych decyzjach kształtują się na poziomie od kilku do kilkudziesięciu tysięcy złotych. Z tych też powodów Sąd doszedł do przekonania, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mógłby doprowadzić do zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego, Sąd orzekł na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji.