I SA/Kr 1462/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego L.M. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2015 r. postanawia: przywrócić skarżącemu termin do uiszczenia wpisu od skargi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I WSA w Krakowie z dnia 28 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie kwoty 500,00 zł w terminie 7 dniu od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia odebrała w dniu 11 stycznia 2017 r. B.M. działająca z upoważnienia syndyka. Pismem z dnia 28 lutego 2017 r. skarżący zwrócił się do tutejszego Sądu o przywrócenie mu terminu do uzupełnienia wskazanego braku fiskalnego, wnosząc jednocześnie o zwolnienie go od kosztów sądowych. Skarżący wskazał, że dopiero w dniu 28 lutego 2017 r. dowiedział się o ww zarządzeniu. Jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skarżący wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych, przedkładając formularz PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do opłacenia skargi zasługiwał na uwzględnienie, z uwagi nieprawidłowości w doręczeniu wezwania. Należy bowiem wskazać, że w myśl art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późniejszymi zmianami) – określanej w skrócie jako p.p.s.a., sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił, że nie dochował terminu bez swojej winy. Zauważyć trzeba, ze skuteczność doręczenia korespondencji stronie będącej osobą fizyczną, której postanowieniem sądu powszechnego ustanowiono syndyka masy upadłości, należy rozpatrywać na tle przepisów ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz.U. z 2015 r., poz. 233 ze zm.) - por. postanowienie WSA w Opolu z dnia 16 grudnia 2016 r. II SA/Op 627/16 (wszystkie orzeczenie na stronie www.nsa.gov.pl). Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 maja 2016 r. I OZ 422/16, syndyka masy upadłości nie należy traktować jako "domownika", o którym mowa w art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego i wynikających z tego konsekwencji polegających na uznaniu, że datą doręczenia pisma adresatowi, któremu ustanowiono syndyka, jest w każdym przypadku dzień oddania pisma syndykowi. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, takiego wniosku nie można wywieść z brzmienia art. 176 ust. 2 ustawy Prawo upadłościowe, zgodnie z którym syndyk zawiadamia placówki pocztowe w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. 2012, poz. 1529) o ogłoszeniu upadłości. Placówki te doręczają syndykowi adresowane do upadłego przesyłki pocztowe. Syndyk wydaje upadłemu przesyłki pocztowe, które nie dotyczą majątku masy upadłości lub których zatrzymanie nie jest potrzebne ze względu na zawarte w nich wiadomości (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2016 r., I OZ 454/16). Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie dokonywano wykładni pojęcia "domownik" przyjmując, że domownikiem będzie stały mieszkaniec jakiegoś domu, człowiek razem z kimś mieszkający, np. członek rodziny, współlokator, pracownik domowy. Tym samym w ocenie Sądu, syndyk masy upadłości warunków tych nie spełnia, a przyznane mu w art. 176 ust. 2 ww. ustawy uprawnienie do odbioru korespondencji adresowanej do upadłego, nie oznacza, że w każdym przypadku odbiór korespondencji przez syndyka wywoła skutek prawny doręczenia. Tego rodzaju skutek może wywołać jedynie doręczenie korespondencji dotyczącej majątku wchodzącego w skład masy upadłości, bowiem tylko w tych sprawach syndyk posiada legitymację do działania na rachunek upadłego. Pozostałą korespondencję syndyk ma obowiązek przekazać upadłemu. Skutek doręczenia tych pism następuje na zasadach ogólnych z datą ich przekazania adresatowi. Mając na względzie przywołany pogląd, który orzekający w sprawie Sąd w pełni podziela, stwierdzić trzeba, że rozstrzygające znaczenie dla ustalenia biegu terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi, miała data przekazania skarżącemu korespondencji zawierającej wezwanie do uzupełnienia ww braku. Z ustaleń Sądu wynika, że nastąpiło to w dniu 28 lutego 2017 r., a więc od tego dnia należy liczyć bieg terminu. Skarżący wnosząc o przywrócenie mu terminu do opłacenia skargi zwrócił się jednocześnie do Sądu o zwolnienie go od kosztów sądowych. Tym samym skarżący dochował wymogów, o których mowa w art. 87 p.p.s.a. W świetle powyższych w ocenie Sądu zasadnym było przywrócenie skarżącemu terminu do opłacenia skargi, o czym orzeczono w sentencji na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a.