I SA/Kr 1463/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 19 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z o.o. z tytułu odsetek od nieuregulowanych w terminie zaliczek podatku od towarów i usług postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie W.T. działając za pośrednictwem swego pełnomocnika, zakwestionowała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej 19 października 2016 orzekającą o odpowiedzialności podatkowej w/w za zaległości podatkowe spółki K. sp. z o.o. z tytułu odsetek od nieuregulowanych w terminie zaliczek podatku od towarów i usług. W skardze tej sformułowano jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącej podał, że w związku bardzo wysoką kwotą zaległości podatkowej skarżący nie dysponuje aktywami o wartości, które pozwoliłyby mu na spłatę kwoty określonej zaskarżoną decyzją. Przymusowe wykonanie decyzji (egzekucja) może prowadzić do powstania szkody. Zajęcie rachunków bankowych będzie skutkować wypowiedzeniem umów o pożyczki czy karty kredytowej i natychmiastową zapadalność całości zobowiązań wynikających z kredytów. Przymusowa egzekucja pozbawi skarżącego i jego rodzinę środków utrzymania. Doprowadzi także do zajęcia pojazdu, którym skarżący dojeżdża do pracy. Egzekucja skutkować będzie także trudnymi do odwrócenia skutkami jak np. utratą zaufania pracodawcy, a w konsekwencji zatrudnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., powoływanej dalej jako ""p.p.s.a.") – po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Z powołanego wyżej przepisu wynika, że sąd może uwzględnić wniosek strony, gdy zachodzi co najmniej jedna z przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na skarżącym. Jak podnoszono wielokrotnie w orzecznictwie, sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć, lecz wykazanie tego faktu ciąży na wnioskodawcy. Pozostaje bowiem poza sporem, że przytoczona regulacja nakłada określone obowiązki nie tylko na sąd administracyjny, ale i na wnioskodawcę. Jest on zobowiązany "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08, LEX nr 468877). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik ograniczył się bowiem do wskazania możliwości powstania potencjalnej szkody. Wskazał jedynie na ewentualne wszczęcie i prowadzenie wobec skarżącego postępowania egzekucyjnego i dokonane w jego toku zajęcia rachunków bankowych i innych praw majątkowych. Sąd zauważa, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Obowiązek o charakterze pieniężnym, a takiego dotyczy niniejsza sprawa, ma z natury odwracalny charakter. Oznacza to, że w razie jego zrealizowania, a następnie uwzględnienia skargi, objęta zaskarżoną decyzją kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi. Sąd zauważa, że ogólnikowe i hipotetyczne uzasadnienie wniosku uniemożliwia sądowi ocenę, czy ww. przesłanki rzeczywiście zachodzą w sprawie. W interesie skarżącego leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji mogły wystąpić w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i co istotne, możliwość zweryfikowania tej wiedzy. Skarżący nie wskazał na konkretne dowody, które by wskazywały, że opisana we wniosku sytuacja wystąpiła. Sam skarżący przywołując możliwe skutki postępowania egzekucyjnego posługuje się ogólnikowymi stwierdzeniami typu "najprawdopodobniej zostanie zajęty pojazd". Egzekucja skutkować będzie "np. utratą zaufania pracodawcy, a w konsekwencji zatrudnienia". Natomiast nie przedstawił żadnych dowodów, które wskazywałby na bezpośredni związek pomiędzy wykonaniem zaskarżonej decyzji, a mogącą powstać znaczną szkodą w taki sposób definiowaną. Okoliczności uzasadniającej wniosek nie mogą stanowić bowiem niepewne przecież konsekwencje jakie wiązać się mogą z efektami prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia.