I SA/Kr 1471/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-11-27

Skład orzekający: Sędzia WSA Inga Gołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług, ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej jest uzasadnione, gdy jej wykonanie może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sąd ocenia te przesłanki w kontekście konkretnych okoliczności sprawy, uwzględniając wysokość zobowiązania pieniężnego oraz sytuację finansową strony, a także potencjalne koszty związane z postępowaniem egzekucyjnym.
Stan faktyczny
Skarżący J.O. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji dotyczącą określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za maj 2012 r. w wysokości 100 000 zł. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że brak wstrzymania doprowadzi do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, co spowoduje załamanie jego sytuacji finansowej i uniemożliwi spłatę zobowiązań.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2012 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Zaskarżoną decyzją z dnia 30 czerwca 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za maj 2012 r. w wysokości 100 000 zł. W skardze na ww. decyzję skarżący J.O. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że brak wstrzymania wykonalności spowoduje trudne do odwrócenia skutki albowiem doprowadzi do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, co spowoduje załamanie się i tak trudnej już sytuacji finansowej skarżącego. Uniemożliwi mu to również spłatę dotychczasowych zobowiązań, co będzie skutkowało kolejnymi postępowaniami egzekucyjnymi i nieodwracalnie zwiększonymi kosztami obsługi długu. To stwarza ryzyko powstania znacznej szkody i niemożliwe do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich, realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. W ocenie Sądu brak wstrzymania wykonania decyzji stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chociażby w postaci powstania znacznych kosztów obsługi zadłużenia związanych z prowadzoną egzekucją. Skarżący nie dysponuje bowiem środkami na pokrycie należności wynikającej z decyzji, co wynika pośrednio ze złożonego oświadczenia o majątku i dochodach. Co prawda nałożony na skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są co do zasady odwracalne, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej nie można – zdaniem Sądu – rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku i dodatkowo w połączeniu z ilością spraw skarżącego rozpatrywanych przed Sądem, może spowodować wystąpienie przesłanek o jakich mowa 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie wskazanego przepisu orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło